سردرگمی در واشنگتن
در این مسیر باید توجه شود که اگرچه نتایج انتخابات میان دوره‌ای کنگره آمریکا برای ترامپ و جمهوریخواهان هزینه‌های سیاسی متعدد دربر داشته و از سوی دیگر موجب شده تا سیلی از انتقادات علیه وی و کاخ سفید در فضای عمومی و رسانه‌ای آمریکا به وجود بیاید، اما مساله اینجااست که ریشه تمامی این عوامل پرونده جنگ علیه ایران است و حالا این پرونده علیرغم مخابره اخبار مثبت از سوی برخی رسانه‌های آمریکا به نفع ترامپ، با پیچیدگی‌های متعدد در کاخ سفید رو‌به‌رو شده است.
ترامپ و ۳ سناریوی موجود
آنچه در وضعیت کنونی به عنوان سه سناریوی محتوم در دستور کار ترامپ و تیم او می‌تواند مورد تحلیل قرار بگیرد، یک پرونده سه سطحی را دربر می‌گیرد. سناریوی اول بازگشت به جنگ خواهد بود. در این سناریو جنگ از یک درگیری تمام‌عیار گرفته تا تک و پاتک‌های کوچک را که گاهی شاهد آن بوده‌ایم درون خود جای می‌دهد. در خصوص این سناریو به نظر می‌رسد که حداقل از حیث ظاهری حجم عظیمی از نیرو و تسلیحات در منطقه از سوی آمریکا انباشت شده، اما حداقل در سطح سیاسی به نظر می‌رسد که ترامپ به دلیل وضعیت کنونی حزب جمهوریخواهان مایل نیست درگیری تمام‌عیار با ایران را کلید بزند و صرفاً به همان حملات نقطه‌ای از پیش تعیین شده اکتفا کرده است. اینکه آیا واشنگتن به دنبال بازگشت تمام‌عیار به جنگ با تهران باشد یک سوال بزرگ و حتی امری محتمل است، اما فعلاً نشانه‌ای از آن در عرصه رسانه‌ای محتمل نیست. سناریوی دوم، مذاکره و توافق با اشکال مختلف است. اینکه تحرکات دیپلماتیک از سوی کشور‌های میانجی میان ایران و آمریکا همچنان زنده است یا اینکه چین و روسیه به عنوان دو قدرت حاکم و حاضر در نظام بین‌الملل در پشت صحنه به دنبال آن هستند تا بتوانند دو طرف را به سمت و سوی یک توافق مشخص با محور‌های عملیاتی و اجرایی پیش ببرند، نشانه‌ای از پویایی دیپلماسی است. در این میان، اما باید توجه داشت که طرف ایرانی بر اجرای شروط هفتگانه خود اصرار دارد و از سوی دیگر ایالات متحده به دنبال آن است تا با تحریک آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و همچنین به صورت مستقیم وارد این مقوله شود که پرونده هسته‌ای ایران را پیش از هر چیز تعیین تکلیف کند، اما ایران این موضوع را قبول نکرده است. از سوی دیگر مولفه اسرائیل را در این میان نباید از قلم انداخت. نتایناهو در شرایط فعلی به دنبال آن است تا به هر ترتیب که شده یک جنگ جدید به راه بیندازد، اما در این مسیر مخالفت‌هایی در داخل تل‌آویو وجود دارد و از سوی دیگر اختلاف نظر میان ترامپ و نتانیاهو هم در مورد ایران به نوعی علنی شده که تمام این موارد نشان از یک وضعیت بلاتکلیفی در حوزه دیپلماسی از سمت آمریکایی‌ها دارد؛ چراکه آنها پیشنهاد و نیت ایران را به صورت کامل درک کرده‌اند، اما به دنبال آن هستند تا هیچ امتیازی به تهران ندهند و در نهایت ترامپ خود را پیروز این نبرد اعلام کند و نیرو‌های نظامی را به خانه بازگرداند. اما سناریوی سوم، ترکیبی از تحریم، حصر اقصادی و اصطلاحاً انجماد سیاسی است. در این سناریو که مورد نظر اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده هم قرار دارد، اساساً بحث اعمال فشار اقتصادی و تجاری بر ایران مطرح است تا به نوعی یک نوع بهم ریختگی را رقم بزنند که اتفاقاً این سناریو مورد قبول و پذیرش کشور‌های منطقه نیز هست.
نگاه کشور‌های منطقه
در این میان نگاه کشور‌های منطقه به این موضوع نیز مهم قلمداد می‌شود. رویترز در این خصوص مدعی شده که دونالد ترامپ در روز‌های اخیر به مشاوران ارشد خود گفته است که اگر ایالات متحده با تحریکات جدیدی از سوی تهران یا حوثی‌ها مواجه نشود، ممکن است از حمله به ایران خودداری کند. منابع رویترز در گفت‌و‌گو با این خبرگزاری مدعی شده‌اند که او همچنین نشان داده است که با درخواست متحدان منطقه‌ای آمریکا برای بازنگشتن به یک جنگ تمام‌عیار همراهی و همدلی دارد. رویترز همچنین ادعا کرده که ترامپ طی دو هفته گذشته در تماس‌های تلفنی با محمد بن‌سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، و رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، نظر آنها را جویا شده و هر دو رهبر از ترامپ خواسته‌اند حملات به ایران را از سر نگیرد. این منابع گفتند ترامپ در این تماس‌ها هیچ تعهدی در این زمینه نداده و موضع قطعی خود را اعلام نکرده است. رویترز نوشته است که «ترامپ در تاریخ ۳۱ اکتبر به محمد بن‌سلمان گفته بود که قصد دارد پس از انتخابات به ایران حمله کند؛ اما ولیعهد عربستان از او خواسته بود از این اقدام خودداری کند و استدلال کرده بود که تحریم‌های اقتصادی علیه ایران در حال اثرگذاری هستند». حال باید منتظر ماند و دید که آیا سردرگمی ترامپ میان سه سناریوی مطروحه به پایان می‌رسد یا خیر!
