ونس در حاشیه قدرت
یکی از محور‌های این استراتژی سن و سال ترامپ بود. او در زمان به روی کارآمدن دولت دومش چیزی در حدود ۸۰ سال سن داشت و در بسیاری از محافل دموکرات‌ها و حتی جمهوریخواهان و همچنین در رسانه‌ها و فضای تحلیلی این مساله مطرح شده بود که او نه تنها از حیث جسمانی بلکه از منظر عقلانی و شخصیتی در این سن و سال می‌تواند مشکلاتی را به وجود بیاورد که البته بخشی از این تحلیل‌ها جنبه حزبی داشت. اما به هر ترتیب جو بایدن نیز حدود چهار سال از او بزرگتر بود، اما ترامپ همیشه او را بابت این موضوع تمسخر کرده بود و بر همین اساس ونس می‌توانست این مشکل را به نوعی پوشش دهد. دومین استراتژی برای قرار گرفتن ونس در کنار ترامپ، تجربه او در سنای آمریکا و شناخت پیچیدگی‌های سیاست کلاسیک ایالات متحده بود. بسیاری بر این عقیده بودند که ونس می‌تواند ترامپ را به نوعی از خارج خط، وارد خط سیاست کند و مانع از افراط‌گریی او در بسیاری عرصه‌ها شود. به عنوان مثال در قضیه جنگ ایران این موضوع از همان ابتدای امر تاکنون قابل مشاهده است، اما در نهایت ترامپ بر اساس منافع بالادستی موجود در ساختار ایالات متحده عمل کرد، اما بدون شک در این رابطه اشخاصی وجود داشتند که ترامپ را به هر دلیل از داخل و خارج از ایالات متحده تحریک کردند.
ونس کنار رفت؟
اینکه جناح میانه‌روی حزب جمهوریخواه تا چه اندازه موفق شد این استراتژی را پیش ببرد، با علامت سوال‌های گوناگون روبه‌رو است؛ چراکه نه تنها ونس در دو سال گذشته نتوانسته ترامپ را مهار کند، بلکه به نظر می‌رسد او تاثیرگذاری خود بر تصمیمات ترامپ و تیم وی را از دست داده است. بر همین اساس اخیراً نشریه آمریکایی پولتیکو نوشته است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز پنجشنبه اعلام کرد جی‌دی ونس را از نقش خود در مذاکرات با ایران کنار می‌گذارد؛ اقدامی که پولتیکو نوشته پس از آن صورت گرفت که معاون رئیس‌جمهور، هفته گذشته، شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای را به طولانی شدن جنگ نسبت داد! در این راستا دونالد ترامپ اعلام کرد که به معاون خود، جی‌دی ونس، دستور داده است تا تمام تمرکز خود را بر تلاش‌های داخلی برای مقابله با فساد معطوف کند، نه بر مذاکرات برای دستیابی به توافقی جهت پایان دادن به جنگ با ایران. او در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «صد‌ها میلیارد دلار پول آنها دست ماست و تنگه‌شان هم در اختیار ماست! ما نیازی به توافق با ایران نداریم. آن روز‌ها مدت‌هاست که گذشته است». این اظهارات اندکی پس از آن بیان شد که روزنامه وال استریت ژورنال روز قبل از آن گزارش داده بود که ونس در حال بررسی امکان انجام مذاکرات رودررو با یکی از مقامات ارشد امنیتی ایران است. در گزارش این روزنامه آمده بود که دونالد ترامپ به دستیاران و همکاران خود گفته بود که با از سرگیری مذاکرات ونس با تهران موافق است و به او اختیار مذاکره داده است، اما حالا به نظر می‌رسد که همه‌چیز به سمت دیگری متمایل شده است. در این راستا سی. ان. ان در گزارش خود به این نکته اشاره کرده که «حامیان ونس از پیام مفصلی که او صبح روز پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، دلگرم شدند. ونس در این پیام، جنگ ایران را عامل شکست گسترده جمهوریخواهان دانست و حامیانش معتقد بودند این موضع‌گیری چارچوب فکری او برای یک کارزار احتمالی ریاست‌جمهوری را نشان می‌دهد، اما با این حال، منابع آگاه به سی‌ان‌ان گفتند این پیام دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، را نیز عصبانی کرده است». این مساله بدن جهت اهمیت دارد که بسیاری از رسانه‌های آمریکا قبل و بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بر این عقیده بودند مه او ممکن است نامزد بعدی جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۸ میلادی باشد، اما حالا سوال اصلی این است که آیا او یا اساساً هر نامزد جمهوریخواه دیگری می‌تواند در فضای سیاسی که ترامپ ایجاد کرده است، پیروز شود؟
ونس مورد غضب ترامپ؟
اینکه در سال ۲۰۲۸ و در انتخابات ریاست جمهوری چه اتفاقی رخ خواهد داد، پاسخ به آن قدری زود است، اما مساله اصلی‌تر این خواهد بود که چرا ترامپ به صورت علنی در حال به حاشیه فرستادن ونس است؟ اینکه ونس جنگ علیه ایران را دلیل باخت جمهوریخواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا اعلام کرده یک موضوع مشخص است، اما مساله اینجاست که ترامپ و تیم جدید او به هیچ وجه خواهان آن نیستند که یک شخص مخالف با نظرات خود را در کنارشان داشته باشند؛ لذا به نظر می‌رسد ونس از این به بعد در حاشیه خواهد نشست.
