فرزانه ترکان، فعال سیاسی اصلاحطلب نوشت: تابآوری و همراهی جامعه با دولت فقط جنبه اقتصادی ندارد و جنبههای اجتماعی هم دارد. ما در دو دیدگاه باید مردم را قانع کنیم که نظرات و منافعشان با منافع دولت یکی است.
هم در زمینههای اقتصادی که متاسفانه روز بهروز فشارهای اقتصادی تشدید میشود و فشار روی دهکهای پایین جامعه به وضعیت سخت و دشواری رسیده است.
وضعیت مسکن، تامین معاش و زندگی مردمی که با یک کالابرگ مختصر، یارانه و کمکهای مالی بسیار اندکی که دولت فکر میکند شاید بتواند به مردم کمک کند، متاسفانه پاسخگو نیست و نرخ تورم و گرانی خیلی جلوتر از اینها به اقشار ضعیف جامعه فشار میآورد.
الان بخشی از اقشار متوسط جامعه به طبقات پایینتر ریزش کرده و فشار مضاعفی را از نظر اقتصادی تحمل میکنند.
اینکه دولت درد مردم را بفهمد و شرایط سیاسی و اجتماعی کشور را به سمتی ببرد که بتواند تحریمها را بشکند و به وضعیت معاش مردم توجه کند، خیلی مهم است.
البته آقای دکتر پزشکیان، رئیسجمهور در این زمینه خود با مردم هم نظر است و تمام تلاشش این است که مشکلات اقتصادی را از طریق باز کردن گرههای سیاسی حل کند ولی متاسفانه یک جناح تندرو در جامعه که در اقلیت هم هستند و احساس میشود شاید درد عام جامعه را نمیفهمند با شعارهای تند و تندرویهای خیلی زیاد انشقاق بین مردم و دولت را تشدید میکنند.
مساله دیگر تابآوری مردم در زمینههای اجتماعی است وقتی مردم میبینند که با رسانههایی برخورد میشود که خبرهای واقعی را منتشر میکنند و از وضعیت زندگی سیاسی اجتماعی مردم خبر میدهند، اما برخورد تندی با آنها میشود یا ممیزیهایی که برای برخی فیلمها اعمال میشود همه فشارهایی است که مردم را از دولت و حاکمیت بیشتر دور میکند و این باعث میشود دولتی که مردم با آن همراهی نکنند ضعیف و ضعیفتر شده و ریشههای خود را به تدریج از دست بدهد.
مواردی را در آزادیهای اجتماعی که منتقد اصلی آن خود ما هستیم در مورد آزادیهای اجتماعی زنان میبینیم. الان سالهای سال است معاونت زنان ریاست جمهوری دنبال حداقل حقوق زنان این جامعه که سوار شدن بر مرکب موتور و گرفتن گواهینامه موتور است حتی موفق به این کار هم نشده و فقط شعار داده و پیگیر مطالبات نیست.
بحث لایحه خشونت علیه زنان که به مجلس رفته و اصلا لایحه اصلی نبوده و قرار بوده که عودت داده شود و نشده و همینجور در سکوت باقی مانده است و مسائل بسیار زیادی که باعث میشود حداقل نیمی از جامعه که زنان جامعه هستند از اینکه دولت حامی آنها است و تلاش دارد احقاق حق کند دلسرد شوند. اینها دیگر به شرایط تحریم و محاصره دریایی مرتبط نیست و به سیاستهای داخلی کشور ارتباط دارد که نباید به آن بیتوجهی شود.
دولت باید تلاش کند در پی گشایشهای اقتصادی و اجتماعی باشد که بیشتر از همه مغفول باقی مانده است.