نبیالله عشقیثانی، فعال اجتماعی نوشت: امروزه افراد بالای شصت و پنج سال را سالمند میگویند. سالمندان دورانهای مختلف کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی را سپری کردهاند و اکنون در دوره پایانی زندگی خود هستند پر از آموختهها، تجارب و خاطراتی هستند که در ذهنشان باقی مانده است. اگر شرایطش فراهم شود آماده بازگو کردن آن هستند این وظیفه فرزندان و دوستانشان است تا با طرح پرسشهائی ایشانها را تشویق کنند تا به بازگو کردن خاطراتشان بپردازند و روحیهشان باز شود و دیگران از ایشان بیاموزند و به آگاهیها و دانششان افزوده شود.
البته باید توجه داشت به همان میزان که دیگران از شنیدن سخنان سالمندان بهرهمند میشوند بازگو کردن خاطرات باعث انبساط روحیه سالمندان میشود. همچنین زندگی در دوره سالمندی با چالشهای مثل کمتوانی در انجام امور روزمره شخصی، فراموشی حتی درمورد زمان مصرف داروهایشان است بخصوص که برخی از سالمندان بهطور همزمان به چند پزشک مراجعه میکنند و داروهای متفاوتی برایشان تجویز میشود که مصرف آن نیاز به توجه و دقت نظر دارد.
داشتن انواع حساسبتهای غذایی که با بروز بیماریهای جسمی، روحی و روانی همراه است خود نیازمند توجه بستگان سالمندان است. در این بین یکی از مشکلات قابل ذکر دیگر در سبک جدید زندگیهای مردم، کوچک شدن ابعاد خانواده و تعداد کم فرزندان است به حدی که دیگر از خانوادههای پر جمعیت حدود ده، دوازده نفره حتی کمتر خبری نیست و بیشتر خانوادهها فقط یکی دو فرزند دارند.
ازسوی دیگر سن ازدواج بالارفته پس پدر بزرگها و مادر بزرگها کمتر موفق میشوند در کنار نوههایشان زندگی کنند و شاهد بازیها و شور و نشاط محیط خانواده باشند پس مجبور هستند اوقات زیادی رابه تنهایی زندگی کنند که یقینا یکی از چالشهای مهم دوران سالمندی است، زیرا تنهایی از عوامل بسیار تاثیرگذار در بروز بیماری افسردگی است که میتواند باعث فراموشی و بیماری آلزایمر شود که البته دارای مشکلات و چالشهای خود است.
موضوع دیگر ناکافی بودن درآمد سالمندان در مقابل هزینههای زندگی بخصوص افزایش بسیار زیاد هزینههای بهداشت و درمان است بهطوریکه بسیاری از سالمندان بهویژه آنان که برای انجام آزمایشات پزشکی و اعمال جراحی از امکانات بیمههای معمولی و تکمیلی برخوردار نیستند با چالش بیشتری برای تامین هزینههایشان مواجه هستند که لازم است دولت برای جبران آن اقدام کند.
چالش دیگر سپردن سالمندان به مراکز و موسسههای مراقبت از سالمندان است که موضوعی پسندیده نیست و توصیه نمیشود لیکن واقعیتی است که در دنیای مدرن امروز و در اکثر کشورها با آن مواجه هستیم و روبه توسعه است ضمن آنکه تعداد مراکز ویژه مراقبت از سالمندان در بخش دولتی بسیار محدود است از سوی دیگر هزینههای مراقبت از سالمندان در مراکز خصوصی بسیار بالاست و اکثر مردم قادر به پرداخت آن نیستند مجموعه این موارد این انتظار را ایجاد میکند که موسسههای مردمنهاد هم در کنار دولت برای همراهی و حمایت از سالمندان اقدامات ضروری را به اجرا گذارند.