دستاوردهای جنگ به نام ملت ایران است
این مهم نیز با همگرایی میدان و خیابان و حمایتهای ارکان مختلف حاکمیت محقق شد؛ لذا طبیعی است که هیچ کس نمیتواند دستاوردهای جنگ رمضان را به نفع شخص یا جریانی مصادره به مطلوب کند. در همین راستا برای بررسی دستاوردهای جنگ و نقش مردم «آرمان ملی» با محمد مهاجری فعال سیاسی اصولگرا به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
از دیدگاه شما جنگ ۴۰ روزه اخیر با چه دستاوردهایی همراه بود؟
من معتقدم در این جنگ یکسری واقعیتها در کشور روشن شد. وقتی که آمریکاییها و اسرائیلیها زیرساختهای اقتصادی کشور را بمباران کردند شاید خودمان هم باورمان نمیشد که با وجود بیش از ۲۰ سال تحریم گسترده و جدی چقدر توانسته بودیم در تکنولوژی، صنعت، فناوری و دانش مربوط به اینها قدرتمند باشیم. به هر حال در اوج این تحریمها صنایع نظامی و هستهای ما رشد بسیار بالایی پیدا کرده بود و مهندسی در سدسازی، راهسازی، تولید فولاد و تولید و صادرات نفت و گاز و پتروشیمی نشان داد با همه فشارهایی که روی جمهوری اسلامی بوده از بسیاری از کشورهای منطقه به لحاظ فناوری و توان علمی بالاتر است. نقایص و کمبودهایی هم داشتهایم که عمده آنها به توان علمی ما برنمیگردد و مقداری به سلایق سیاسی فرهنگی جامعه و مقداری هم به اصل موضوع تحریمها بازمیگردد؛ لذا فهمی که برای جامعه به وجود آمد این بود که ما به لحاظ فناوری، تکنولوژی و توانمندیهای اقتصادی آنقدر مهم بودیم که آمریکاییها و اسرائیلیها وقتی که در مقابله نظامی کم آوردند شروع به مقابله اقتصادی کردند تا بتوانند توانمندیهای اقتصادی کشور را زمینگیر کنند. به نظرم شاید اگر این جنگ اتفاق نمیافتاد ما این فهم را به صورت جدی پیدا نمیکردیم. به خاطر همین توانمندی هم در حوزه نظامی، هستهای، اقتصادی و فناوری بود که به نظرم علاوه بر توانمندیهای جمهوری اسلامی در امور سیاسی و امنیتی که توانست خود را ابقا کند در حالی که ترامپ و بسیاری از کشورهای دوست به صورت خصوصی مطرح میکردند این بود که احتمال ناتوانی ایران در ماندگاری خود را میدادند؛ اما باز هم نشان داده شد که قدرت ملی در اراده تکتک مردم ایران است که متبلور میشود.
حضور ممتد و ادامهدار مردم در خیابان و تاثیر آن را در قدرت ایران و بازدارندگی چطور تحلیل میکنید؟
حضور مردم در همه راهپیماییها مثل ۲۲ بهمن، روز قدس مؤید این بود که مردم در کشور ما پای کارند. البته نمیگویم صددرصد مردم ولی آنقدر حضور مردم کافی بود که به بقای جمهوری اسلامی بینجامد. از طرفی حماقتی که دشمن کرد این تصور را به وجود آورد که با جمهوری اسلامی میجنگیم ولی از یک مقطعی حتی مخالفان جمهوری اسلامی در داخل کشور به این نتیجه رسیدند که از بین رفتن جمهوری اسلامی از بین رفتن ایران است و این حماقت است که جمهوری اسلامی قابل انفکاک از مفهوم ایران است. به همین دلیل میبینیم که مردم پای کار آمدند به طوری که آمریکاییها و اسرائیلیها ناگزیر شدند که دست کم در مقطع فعلی از حمله نظامی دست بردارند و وارد فازهای سیاسی و دیپلماتیک شده و با ایران وارد مذاکره شوند؛ لذا اگر چنین توانمندی وجود نداشت یعنی توانمندی نظامی، امنیتی و به خصوص پشتوانه مردمی که من روی این ترکیب، تاکید دارم نبود، قطعا امروز شرایط به گونه دیگری رقم میخورد؛ لذا اگر حتی شما توانمندی اقتصادی، نظامی و هستهای داشتید ولی مردم پای کار نمیبودند و حمایت نمیکردند اتفاقات دیگری رخ میداد. اما این اتفاق نیفتاد حال اگر حتی آدمهای مذهبی نباشیم و این مهم را لطف خداوند ندانیم و دست خداوند را نبینیم به لحاظ مادی از لحاظ آنچه که در عرف بینالملل قدرت ملی محسوب میشود، ایران نشان داد که با حضور مردم این اتفاق میافتد.
* در جنگ ۱۲ روزه برخی دستاوردهای جنگ را به نحوی مصادره به مطلوب کردند؛ امروز چه کار باید کرد تا دستاوردهای این جنگ از سوی برخی جریانات مصادره نشود؟
به نظر من آنچه که به دست آمده و دشمن را به پای میز مذاکره کشانده و به هر دلیل و مصلحتی مسئولان کشور پای مذاکره نشستند این خود یک دستاورد پیروزمندانه است و آن را هم نباید به نام افراد خاصی محدود کرد. مردم ایران یک ملتاند و این ملت همه دست کم در یک چیز مشترکاند و آن ایران خواهی و وطن دوستی است. حال بگذریم از یک عدهای که در داخل یا خارج به وطنفروشان یا کسانی که با موجودیت ایران ضدیت کردند پیوستهاند ولی قاطبه و اکثریت مردم همه پای کار ایران و پای جمهوری اسلامی ایستادند. هیچ کس هم حق ندارد بگوید که من بودم که کار انجام دادم. البته نقش افراد متفاوت است. نقش کسی که پای لانچر نشسته و موشک به دشمن شلیک میکند و نقشه کسی که فرماندهی جنگ میکند و بخشی که در فناوری هستهای هنرمندی کرده یا نقش افرادی که در اوج جنگ پای تولید اقتصادی کشور ایستادند بالاتر است و همه باید قدر هرکس را به اندازه کاری که کرده بدانند. اما قطعا آن افرادی که وظایف خود را انجام دادند و وظایف ارزشمندی هم انجام دادند هیچ کدام از ملت طلبی ندارند. هیچ کس منتی بر سر مردم ندارد. فقط آنهایی بر سر مردم منت دارند که فقط بلدند حرف بزنند، شعار بدهند و زحمات دیگران را به نام خود مصادره کنند. به هر حال اتفاقی که افتاده همه به نام یک ملت بزرگی به نام ملت ایران است.
