حسین کنعانیمقدم، فعال سیاسی نوشت: برخی گروههای سیاسی برخلاف نگاه و رویکردی که حاکمیت برای وحدت و انسجام ملی تعیین کرده حرکتی کردند که عیار و میزان ولایتسنجی آنها محک خورده است. به نظر میرسد مقام معظم رهبری خیلی مساله وحدت و انسجام ملی و پرخیز از اختلاف افکنی را خیلی شفاف بیان کردند و امامین انقلاب مخصوصا رهبر شهید انقلاب بارها این مسأله را مطرح کردند که تداوم انقلاب اسلامی مشروط به همین وحدت و انسجام است و کلمه وحدت رمز پیروزی ما در انقلاب بوده است.
لذا اگر در این شرایط که دشمن رودررو آمده و تمام ابزارهای و نیروهای نفوذی و تحت کنترل خود را در مقاطع مختلف از جریانات مختلف به کار گرفته که با ایجاد تفرقه و تشتت قدرت ملی را کاهش دهد هر کسی هر توجیهی در این خصوص داشته باشد غیر قابل پذیرش است و اگر هم عناد داشته باشه و در پی این باشد که با حرفهای مختلف در بین صفوف ملت ایجاد اختلاف کند حتما مدعیالعموم باید ورود پیدا کرده و اینها برخورد شود و مردم و گروههای دیگر سیاسی نیز باید اینها را طرد کنند.
اینگونه نباشد که فردی به پشتوانه جریان سیاسی حامی خود از تریبونها استفاده کند و خلاف سخنان رهبری در مسیر تفرقه عمل کند. شاید شیوه تفرقه بنداز و حکومت کن برای بعضیها به عنوان سرمشق کار سیاسی قرار گرفته که با ایجاد اختلاف و حرفهای شاذ و غیرقابل قبول اولاً میخواهند دیده شوند و بعد هم دنبال این هستند که آب به آسیاب دشمن بریزند. از طرفی طبق اصل ۱۱۰ قانون اساسی جنگ و صلح در اختیار رهبری است و ایشان باید تشخیص دهد که بجنگیم یا مذاکره کنیم و ابزار خاص خود را هم دارد و چه مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای عالی امنیت ملی، شورای عالی دفاع، فرماندهان نیروهای مسلح و قوای قوه مقننه، مجریه و قضائیه میدانند که هرگونه تصمیمی قطعاً در مسیر قانونی اتخاذ خواهد شد؛ چه مذاکره کنیم چه نکنیم.
به نظر میرسد که بعضیها با ایجاد دوگانگی یا دو قطبی کردن جامعه که بجنگیم یا صلح کنیم دنبال این هستند که در نقشه و پازل دشمن بازی کننند. این دوگانگی و دو قطبی کردن جامعه جز انشقاق و اختلاف چیزی نخواهد داشت؛ لذا به نظر میرسد حاکمیت باید یک حرف داشته باشه و آن هم تدابیری است که رهبری تعیین میکند و این موضوع از ارکان مختلف پیگیری میشود.
آنچه مسلم است دشمن خیلی تلاش میکند که از این دوقطبی کردن جامعه به نفع خودش استفاده کند و در صفوف مردم نفوذ کند و بعد دیگران را متهم به جنگ طلبی یا سازش کند.