حذف تیمهای پرسپولیس و استقلال را از لیگقهرمانان آسیا اتفاقی تلخ اما مفید برای فوتبال باشگاهی ایران است. متاسفانه در سالیان اخیر بهجای آنکه تلاش کنیم تا از مسیری اصولی و بدون دردسر نسبت به دریافت مجوز حرفهای اقدام کنیم بیشتر بهدنبال آن بودیم تا رابطه جواز حضور در لیگقهرمانان آسیا را بهدست آوریم. این بار اجبار کنفدراسیون فوتبال آسیا باعث شده تا شرایط وخیم شود و بسیاری به این باور رسیدهاند حذف سرخابیها قطعی است. شاید این موضوع برای هواداران دو تیم تلخ و ناگوار باشد اما بهجای آنکه بخواهیم یکدیگر را مقصر رخدادن چنین اتفاقی بدانیم باید نگاهمان را به مسائل تغییر دهیم و مانع از آن شویم تا AFC بتواند با بهانههای ریز و درشت مانع حضور نمایندگان کشورمان در معتبرترین مسابقات باشگاه قاره شود. AFC سر تا پا ایراد است و اگر این سازمان وضعیت خوبی داشت تیمهای ملی و باشگاهی آسیا در سطح جهان نتایج به مراتب بهتری میگرفتند. به غیر از قاره اقیانوسیه که بهخاطر شرایط جغرافیایی حرفی برای گفتن در فوتبال ندارد و استرالیا مهمترین نماینده آن به آسیا اضافه شد، کیفیت فوتبال آسیا به مراتب از تمامی قارهها ضعیفتر است.
اخیرا در جام اعراب شاهد بودیم فینال را دو تیم آفریقایی برگزار کردند. در جامهای جهانی هم موفقیت آسیا در سطح پایینی است. در جام باشگاههای جهان هم نمایندگان آسیا با وجود میزبانیهای متعدد اتفاق مهمی را رقم نزدند. کنفدراسیون فوتبال آسیا نمیتواند مدعی باشد چون ابهامات زیادی در مورد عملکرد سالم این سازمان وجود دارد. دیپلماسی ورزشی ضعیف نمایندگان ایران باعث شده در سالهای اخیر AFC خواستههای خود را یکی پس از دیگری اعمال کند. برگزاری بازیهای تیمهای کشورمان با نمایندگان عربستان سعودی در کشور ثالث، انجام بازیهای در ورزشگاه بدون تماشاگر، گرفتن امتیاز میزبانی با بهانههای مختلف و دست آخر هم حذف پرسپولیس و استقلال از لیگقهرمانان آسیا که به احتمال بسیار زیاد رخ میدهد. متاسفانه با قدرت عمل نکردیم و با ضعفهای سختافزاری و نرمافزاری و نپرداختن به موقع بدهیهای خارجی و داخلی اجازه دادیم تا AFC اختیار تصمیمات سختگیرانه پیدا کند. در حالی که باید کرسیهای مهم AFC در اختیار ایران باشد از کشورهایی نظیر مالزی، کامبوج، نپال و برخی کشورهای عربی این کرسیها تسخیر شده است. دلیلی نداشت در موضع ضعف باقی بمانیم تا کنفدراسیون
فوتبال آسیا جسارت برخورد با باشگاههای ایرانی را داشته باشد. بیستویکمین دوره لیگبرتر فوتبال ایران در حال برگزاری است اما با قاطعیت میتوان گفت «برچسب حرفهای» روی این لیگ زده شده و آماتور هستیم. آن قدر اسیر درگیریهای داخلی شدهایم که AFC هر کاری دلش میخواهد انجام میدهد. الان هم که در آستانه حذف قرار گرفتهایم بازهم بهدنبال آن هستیم تقصیر را گردن یکدیگر بیندازیم. بنابراین یکسال حذف از آسیا با وجود آنکه تلخ است اما میتواند زمینه را برای تغییرات مثبت فراهم کند. نیاز به انقلاب مدیریتی در باشگاههای استقلال و پرسپولیس داریم. در سالهای اخیر مدیرانی در این باشگاهها بودهاند که با وجود عملکرد ضعیف، پس از جدایی از این باشگاهها در سمتهای بهتر مشغول به کار شدند. آنها پاسخگوی مشکلاتی که پس از دوران مدیریت خود ادامه دارد، نبودهاند و برای تحول اساسی باید در مدیریتهای دو باشگاه تغییرات مثبتی صورت گیرد.