این در حالی است که برخی معتقدند با توجه به شرایط نه جنگ؛ نه صلح و بلاتکلیفی، اگر به سمت توافقی خوب با آمریکا برویم میتوان امیدوار بود که شرایط بهتری را پیش رو داشته باشیم. در همین راستا برای بررسی تاثیر مذاکرات و توافق برجامعه و بهبود شرایط «آرمان ملی» با مهدی آیتی فعال سیاسی اصلاحطلب به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
*شرایط کنونی جامعه را با توجه احتمال توافق میان ایران و آمریکا و تاثیر آن بر کشور چطور ارزیابی میکنید؟
گرچه هنوز توافق قطعی حاصل نشده، اما گفتوگوی طرفین و مذاکرات ادامه دارد و امیدواریم که حتماً منجر به توافقات خوبی فراتر از آتشبس ۶۰ روزه شود. بلکه ما احتیاج داریم که آتشبس ۶۰ روزه را به عنوان مقدمه برای دوره مذاکرات بگیریم و ۶۰ روز فرصت خوبی است که بتوانیم برای اهداف بلندمدت با طرفهای مقابل به توافق خوب و به نفع ملت ایران برسیم. برای این کار مطمئنا بخشهای مختلف و طبقات مختلفی از ارکان نظام درگیر این مذاکرات خواهند شد. از شورای عالی امنیت ملی گرفته تا وزارت امور خارجه، دولت، مجلس و حتی بخشهای مثلاً فرهنگی جامعه و مطالبات عمومی مردم که همه باید در مذاکرات لحاظ شود. آن چیزی که میتواند بعد از مذاکرات باعث جبران بخشی از تألمات روحی و خسارت مالی و جانی به ملت ایران شود این است که وقتی مسئولان میخواهند برای دفاع از حقوق ملت پای میز مذاکره بشینند انتظار ملت این است که با شجاعت، اقتدار، عزت، هوشیاری و تخصص و به صورت حرفهای این مذاکرات را دنبال کنند؛ از حق و حقوق ملت ایران دفاع و بر جبران و گرفتن غرامت در مقابل خسارتی که به آنها وارد شده پافشاری کنند. اینها جزء مطالبات مردم است و آن مردمی که مدت زیادی است در خیابانها و میدان آمدند و اینگونه از حاکمیت و دولت پشتیبانی میکند، انتظار دارند نمایندگانشان در عرصه داخلی و سیاست خارجی همانطور که ملت با اقتدار است و با شجاعت از مام میهن دفاع میکند، آنها نیز این اقتدار و عزت را داشته باشند. مطمئناً اگر اینگونه شود و ما پای میز مذاکره با اقتدار، عزت و هوشیاری و با توجه به در نظر گرفتن همه جوانب ملی و بینالمللی جلو برویم حتما یک سند قوی برای تاریخ ایران ثبت خواهد شد و آن زمان میتوان گفت که وظیفه خود را در متقابل این ملت فداکار که شبها و روزها در صحنه هستند، مسئولان کشور توانستهاند حق مردم را ادا کنند.
*از دیدگاه شما توافق احتمالی در کوتاهمدت میتواند چه تاثیری بر شرایط کشور و جامعه داشته باشد؟
به نظر من یک توافق خوب میتواند بخشی از این کمبودها را جبران کند. اگر ما در توافق خوبی که انشاءا... در آینده خواهیم داشت برسیم به اینکه اقتدار ما در تنگه هرمز باید تثبیت شود و محاصره دریایی که دشمن و بیگانگان برای منطقه ما منطقه ایجاد کردند برداشته شود باید بتوانیم با فروش نفت و امتیازاتی که در تنگه هرمز میگیریم یک بخشی از کمبودهای کشور را در کوتاهمدت جبران کنیم. این باعث خواهد شد که ما بتوانیم دوباره روابط قوی بازرگانی، سیاسی و تجاری با کشورهای همسایه و کشورهای دور انجام دهیم و از شرایط فعلی خارج شویم. ایران اکنون در یک محاصره اقتصادی قرار دارد. از یک طرف ایران کنترلهایی که را بر تنگه هرمز دارد و از طرفی دشمن کنترلهایی روی محاصره دریایی دارد. اینها باعث شده تا گرفتاریهای اقتصادی بیشتر شود چنانکه هم نفت به راحتی فروخته نمیشود و هم کالا به راحتی وارد کشور نمیشود. در نتیجه همه اینها به بخش ارزی، بخش تولید، کارخانجات، صنعت و همه آنچه که در گردونه مایحتاج مردم است آسیب وارد کرده و در یک حالت بینابینی و فشار و سخت قرار گرفته است؛ لذا اگر مساله مدیریت تنگه هرمز و همزمان با آن رفع محاصره دریایی اتفاق بیفتد که یک توافق خوب محسوب میشود بخش مهمی از این گرفتاریها و کمبودها جبران میشود و به دنبال آن حتماً رضایتمندی عمومی هم به وجود خواهد آمد.
* با این تفاسیر حل همه مشکلات درحوزههای مختلف را منوط به توافق با آمریکا میدانید؟
فضای مناسب مذاکره یعنی فضای مساعد برای یک قرارداد برد-برد و تا زمانی که دشمن بخواهد خود را به ما تحمیل کند و ب گوید من توافقی را با شما میبندم که شما باید تسلیم شوید و زانو بزنید، نه تنها چنین امری محال است بلکه در جنگ اخیر نشان دادهایم که از چه مایه توان مقابله برخورداریم. در نتیجه ما با مقاومتی که مردم طی این ماهها کف خیابان کردهاند، به مرحلهای رسیدهایم که اکنون دشمن قبول کرده با ما توافق برابر را امضا کند. این توافق برابر به معنای جبران خسارتها و باز شدن فضای اقتصادی و فعالیت اقتصادی ایران در عرصه بینالمللی است؛ و این همان موضوعی است که باید حاصل حکمرانی دقیق و صحیح مسئولان کشور باشد و به چیزی کمتر از آن نباید رضایت داد.