لطفا دو کیلو «علی دایی» بده!

ما ملتی هستیــم کــه هیچوقت از اجنبی‌ها کم نیاورده‌ایم و این موضوع از اولین سفر خارجی شاه قجری به بلاد فرنگ مشهود بود و دیدن عناصر غربی، تاثیر فراوانی در شهر تهران یا لااقل در کاخ ناصرالدین شاه برجای گذاشت. در زمینه دستاوردهای علمی و تکنولوژی نیز، برخی مواقع به نتایجی رسیده‌ایم که تن «آلبرت اَینشتین» بارها در گور لرزیده، مثل رئیس جمهور سابق کشورمان که می‌گفت: «دختر بچه 16 ساله توی خونه‌شون انرژی هسته‌ای کشف کرده است» هرچند هیچ وقت از این کشف پرده‌برداری نشد ولی احتمالا این انرژی هسته‌ای در زودپز کشف شده بود!. از این نمونه‌ اکتشاف‌ها در کشور ما و در دوران شیوع کرونا که می‌خواستیم به جهان ثابت کنیم «ما می‌توانیم»، فراوان است. اما حال که در یکی از بلادهای همسایه ایران، نام محمد صلاح، اسطوره فوتبال مصر و باشگاه لیورپول انگلستان را برروی یکی از مورچه‌های زشت و پشمالوی گذاشتند، در یک اقدام محیر‌الوقوع محققان ایرانی نیز ثابت کردند که چیزی از دانشمندان کشور عمان کم ندارند و نام اسطوره فوتبال ایران را برروی یک ماهی گذاشتند، آن هم از خانواده گربه‌ ماهی‌ها!. در مدت 24 ساعت که نام علی دایی برروی یک ماهی کج و زشت گذاشته شده، موجی از طنز در میان مردم به راه افتاده و حتی نام علمی
«Glyptothorax alidaeii» از بار طنز ماجرا کم نکرده است! شاید تا چند وقت پیش نامگذاری «پشه»، «گرگ اله»، «ساس»، «بزعلی»، «کلاغ» و «سنجاب» برروی نوزادان سوژه عام و خاص بود و خانواده‌ها به این موضوع توجهی نداشتند که سرکلاس درس اگر بگویند «بزعلی استرون»! بیا پای تخته چه اتفاقی در کلاس درس رخ می‌دهد، اما این شرایط حال برای علی دایی 52 ساله پیش آمده و کسانی که او را از نزدیک می‌شناسند به‌خوبی می‌دانند که چقدر انسان دلپاک، اما زودرنجی است. حالا باید اسطوره فوتبال جهان دست به دعا بردارد که نام مسی و رونالدو را برروی یک سنجاب یا سموری بگذارند تا شاید از بار طنز ماجرا کم شود، یا امیدوار باشد که هرچه زودتر این نوع ماهی جدید که زیستگاه‌اش در رودخانه‌های دجله و فرات است، منقرض شود وگرنه در روزهایی که مردم آرام آرام نام «عباس بوعذار» را فراموش می‌کنند، اسطوره فوتبال جهان دلمشغولی دیگری در شبکه‌های اجتماعی خواهد داشت!. مثلا تصور کنید که این نوع ماهی، به‌دلیل نامش که اتفاقا خیلی محبوب است، سر از سفرهای مردم ایران دربیاورد و آن زمان فروشندگان ماهی در بازار داد می‌زنند: «بدو بدو علی دایی تازه اومد!»، یا خود علی دایی به همسرش بگوید: «امشب شام چی داریم؟» و سر سفره آنها سبزی پلو با ماهی «Glyptothorax alidaeii» باشد. یا مردم به مغازه مراجعه می‌کنند و می‌گویند « داداش قربون دستت، دو کیلو علی دایی می‌خوام!». باری؛ فارغ از هرگونه طنز همه به‌خوبی می‌دانیم که نام علی دایی برای این مردم چقدر بزرگ و قابل احترام است. مردی که نه به‌خاطر گل‌های فراوانش، بلکه به دلیل کمک به محرومان و نیازمندان جامعه، «تختی زمانه» است و اگر در هر کشور دیگری زندگی می کرد جایگاه‌اش در میان حکومت و دولت با حال بسیار تفاوت داشت. البته برکسی پوشیده نیست که این نامگذاری به دلیل ادای احترام تیم تحقیقاتی ایرانی ـ آلمانی به اسطوره فوتبال ایران و جهان رخ داده، اما «هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد» امیدواریم شاهد این موضوع نباشیم که اسطوره فوتبال جهان، با قلاب ماهیگیری در کنار رودخانه‌های جنوب غربی در انتظار صید ماهی علی دایی باشد! تا شاید هر چه زودتر اینگونه جدید منقرض شود.