دوبله دیگر به سالهای طلاییاش برنمیگردد
ناصر ممدوح با اعتقاد بر اینکه دوبله دیگر به آن سالهای طلایی اش برنمیگردد، درباره صداهای ماندگار این حرفه گفت: در دوبله هرکسی که میرود صدایش را هم با خود میبرد و دیگر آن صداهای درخشان برایمان تکرار نخواهد شد. این مدیر دوبلاژ باسابقه در ادامه صحبتهایش در پاسخ به اینکه آیا در این سالها دوبله توانسته است تاحدودی برای نسل طلایی این حرفه جایگزینی معرفی کند؟ اظهارکرد: بهنظرم صداهایی که در گذشته بودند دیگر نیستند؛ بهعنوان مثال ما دیگر صداهایی مثل مرحوم ژاله کاظمی، خسرو شایگان، پرویز بهرام، بهرام زند، چنگیز جلیلوند و خیلی صداهای ماندگار دیگرمان را نداریم. آقای منوچهر اسماعیلی که اکنون در رأس هرم دوبله هستند و انشاءا... همیشه سلامت باشند، واقعا دیگر صدایشان تکرار نخواهد شد؛ بنابراین بعید میدانم بتوانیم جایگزینی برای صدای این عزیزان داشته باشیم. او ادامه داد: زمانی بود که ما آپارات داشتیم ولی در حال حاضر با وجود کامپیوتر که بهنظرم تکنولوژی خوبی هم هست، اما کار ما را در دوبله خراب کرده است؛ بهدلیل اینکه بسیاری از جوانان علاقهمند در خانههایشان با همین ابزار صداها را جابهجا میکنند و به این فکر میافتند
حالا که به اینجا رسیدیم چرا دوبله نکنیم؛ در حالیکه کار دوبله به این راحتیها نیست و هرکسی نمیتواند یکشبه دوبلور شود. این دوبلور قدیمی در ادامه بر نقش تاثیرگذار فیلمهایی که دوبله میشوند هم اشاره کرد و گفت: البته بهغیر از این مواردی که اشاره کردم بستگی به نوع فیلمها هم دارد. بهنظرم صداهایی که در دوبله ماندگار شدند به دهه ۴۰ و ۵۰ و شاید هم ۳۰ برمیگردد که فیلمها آن زمان در سینماها نمایش داده میشدند و کارگردانان مطرحی پای کار بودند، همچنین هنرپیشههای قدری، در آثار آن زمان حضور داشتند ولی متاسفانه دیگر فیلمسازان و هنرپیشههای آن زمان نیستند و سوژهها هم دیگر مثل گذشته نیست.
کرونا همهچیز را بهرهم ریخته
ممدوح همچنین افزود: در حال حاضــر بیشتر فیلمهــا کامپیوتری تخیلــی شدهاند و بهنظرم بازاری هستند. در هر صورت امیدوارم اتفاقات خوبی در دوبله رخ دهد ولی بعید میدانم دوبله به آن سالهای طلاییاش بازگردد؛ چراکه در حال حاضر بسیاری از جوانان در خانههایشان با کامپیوتر مشغول گویندگی هستند و حتی برای ماهواره هم کار میکنند. البته در میان آنها ممکن است جوانان علاقهمندی هم باشند که بهنظرم بهخاطر بیکاری این کار را انجام میدهند. جوانان اگر شغل داشته باشند این اتفاقات نمیافتد؛ بهعنوان مثال جوانی که حتی یک ماشین ندارد تا راننده آژانس شود بالاخره باید از طریقی امرارمعاش کند. این دوبلور باسابقه در پاسخ به اینکه با توجه به شرایط کرونایی، آیا واحد دوبلاژ همچنان از گویندگان تست میگیرد؟، تصریح کرد: بله تست گرفته میشود و جوانانی هم وارد دوبله میشوند ولی ما صداهایی خاص در دوبله میخواهیم. صدایی مثل ژاله کاظمی، نیکو خردمند، مقبلی، چنگیز جلیلوند، ناظریان و خیلی صداهای درخشانی که دیگر آنها را نداریم. مدیر دوبلاژ کارتون خاطرهانگیز «سندباد» در بخشی دیگر از این گفتوگو درباره دشواریهای کار دوبله در شرایط کرونایی و
اینکه اکنون گویندگان تکتک سر کارشان حاضر میشوند و در نتیجه آنطور که باید تعامل صدایی میان گویندگان شکل نمیگیرد، توضیح داد: متاسفانه شرایط بسیار بحرانی است و کرونا همهچیز را برهم ریخته است. در حال حاضر همانطور که اشاره شد همکاران ما دیگر به شکل جمعی کار نمیکنند و تکتک سرکارشان حاضر میشوند. بهعنوان مثال فیلمهایی که قبلا یک روزه تمام میکردیم اکنون دو روز زمان میبرد. در کل کارکردن در چنین شرایطی دشوار شده است و حس و حالش هم آنطور که باید، جور درنمیآید. او گفت: ناگفته نماند که در اروپا و آمریکا هم به شکل تکیگویندگان رل میگویند و ربطی هم به کرونا ندارد، آنها قبل از کرونا هم به همین شکل کار میکردند. درست است که بهلحاظ زمانی کارمان به درازا میانجامد ولی در زمینه تعامل صدایی، مدیر دوبلاژان راهنمایی میکنند؛ ضمن اینکه چارهای نداریم اما در کل تمام تلاشمان را میکنیم تا خدشهای وارد نشود ولی ممکن است ایراداتی در کار دیده شود که دوستان عزیز باید به بزرگی خودشان ببخشند.
اکثر دوستان واکسینه شدهاند
این هنرمند سپـــس درباره اینکه در طول مدت کرونا، دوبلــه توانسته خودش را حفظ کند و خیلی آسیب جدی ندیده است، درباره مراقبتها و راهکارهایی که در این حرفه انجام گرفته است، اضافه کرد: همکاران ما این روزها شدیدا پروتکلهای بهداشتی را رعایت کرده و مرتب فضای کار را ضدعفونی میکنند؛ درواقع هر گویندهای که از اتاق ضبط خارج میشود بلافاصله برای نفر بعدی فضا را ضدعفونی میکنند تا مشکلی پیش نیاید. از طرفی دوستان مثل قبل در فضای کاری اجتماع نمیکنند. اگر بهعنوان مثال من گوینده در اتاق ضبط باشم با گوینده بعداز من به گونهای قرار میگذارند که بعداز اتمام کار من در محل کار حاضر شود؛ بنابراین من فکر میکنم با رعایت همین پروتکلهای بهداشتی است که دوبله توانسته به کارش ادامه بدهد وگرنه فاجعه میشود. خوشبختانه در حال حاضر هم تمهیداتی اندیشیده شده و اکثر دوستان واکسینه شدهاند ولی بازهم باید همچنان رعایت کرد. ممدوح درباره افزایش دوباره سریالهای اروپایی و آمریکایی در تلویزیون صحبت کرد؛ در حالیکه در دورهای شاهد افزایش بیرویه خرید و پخش سریالهای چینی و کرهای در تلویزیون بودیم. او درباره کاهش تنوع ژانری در تولید فیلم و
سریالهای داخلی و اینکه با خرید آثاری از ژانرهای متنوع و دوبله آنها تا چه اندازه میتوان این نقصان را پوشش داد؟ تاکیدکرد: اگر تلویزیون کارهای خوبی خریداری کند قطعا میشود این نقصان را پوشش داد. شخصیت خودم هیچوقت با سریالهای کرهای و چینی مچ نشده است و طی این سالها فقط در یک سریال با عنوان «جنگجویانکوهستان» برای مرحوم بهرام زند صحبت کردم. من معتقدم تلویزیون باید کارهای خوبی بیاورد و با سریالهای داخلی و خارجی باکیفیت، مخاطبان را جذب کند. او در همین راستا به سریال قدیمی «سالهای دورازخانه» به مدیر دوبلاژی ژاله علو اشاره کرد و گفت: سالها پیش که خانم علو عزیز سریال «اوشین» را دوبله کردند، آنچه پخش شد، اوشینی نبود که کرهایها ساخته بودند؛ یعنی درواقع با سانسورهایی که انجام شد یک داستان دیگر از آب درآمد و به قدری زیبا بود که من شنیدم حتی خود ژاپنیها تمایل داشتند سریال را از ما خریداری کنند. خانم علو برای این کار خیلی زحمت کشیدند و واقعا دستشان درد نکند، انشاءا... که همیشه سلامت باشند. این دوبلور درباره فعالیت این روزهایش در دوبله و تلویزیون بیان کرد: در حوزه دوبله گاهی مستند کار میکنم و در فیلمهای
پلتفرمها هم گویندگی میکنم. در حوزه اجرا و بازیگری در تلویزیون هم مدتی است دیگر کار نمیکنم. اتفاقا اخیرا یکی از دوستان تماس گرفتند و خیلی اصرار داشتند ابتدا فیلمنامه را بخوانم و بعد جواب بدهم که گفتم اصلا کار نمیکنم چون کمرم درد میکند و دیگر نمیتوانم مقابل دوربین حاضر شوم؛ البته سوژهها هم دیگر سوژههای ۱۰ سال پیش نیست، تغییر کرده است و خیلی ضعیف شدهاند.
