انتظارات از مجلس یازدهم

يکي از نمايندگان قم قبل از انتخاب شدن در ويدئويي که خود تنظيم و پخش کرده بود اعلام کرده کساني که کانديداي مجلس هستند و مي‌خواهند اصولگرايي خود را اثبات کنند بايد پيش از آن اعلام کنند که اگر راي آوردند حتما استيضاح آقاي روحاني را امضا کنند. اين ويدئو از زبان اين نماينده پخش شد و همگان ديده و شنيدند. بايدگفت که اين نگاه تندروانه نشان از اين دارد که عده‌اي در کشور دنبال اصولگرايي نيستند و چيزهاي ديگري را دنبال مي‌کنند. در شرايطي که مهم‌ترين رمز موفقيت کشور انسجام، همدلي و هماهنگي است و هنوز مجلسي انتخاب نشده برخي اعلام مي‌کنند که هر کسي بخواهد با ما باشد ما قصد داريم رئيس جمهور را استيضاح کنيم، بيانگر اين است که اينها دنبال بحث‌هاي بالاتري هستند. در وضعيتي که دشمنان خارجي کشورمان را اينگونه در فشار قرار دادند اينها نيز در داخل کاري انجام مي‌دهند که عملا خواسته دشمنان خارجي محقق شود. البته اميد مي‌رود آنهايي که دنبال اين تفکر بودند آرزوي غير‌ملي‌شان محقق نشود و بقيه نمايندگان اين تفکر تند را نپسندند و اجازه ميدان داري به تندروها ندهند. چرا که در بين اصولگرايان نيز افراد متين، موقر، جاافتاده و دورانديش وجود دارند. هستند کساني که به جاي شخصي، حزبي و گروهي خود به منافع ملي کشور فکر مي‌کنند. اصولگرا هستند اما اجازه نمي‌دهند که به وسيله عده‌اي تندرو چوب حراج به منافع ملي کشور زده شود. از اين رو انتظار مي‌رود مجلس آينده به جاي اينکه با تندروي برخي به دنبال به هم ريختگي کشور باشد برعکس عقلاي اين مجموعه اجازه ميدان‌داري به آنها ندهند و با همفکري يکديگر به فکر ملت باشند. اينها يکسري قول‌هايي به ملت دادند و با آن قول‌ها از مردم راي گرفتند پس منتخبان بايد پايبند به قول‌ها و وعده‌هايي که به مردم دادند باشند و با همفکري، همدلي و هماهنگي قول‌هاي منطقي که به مردم دادند را عملي کنند تا بتوانند قدمي در راه نجات کشور بردارند. از طرف ديگر اينکه برخي اصولگرايان معتقدند مجلس دهم در راس امور نبود چون مخالف نيروهاي مستقل بودند اين سخن را رواج دادند در حاليکه اين مجلس قدم‌هايي را نيز برداشته و اينگونه نبوده که قدم‌هاي مثبتي برندارد. ثانيا در راس امور بودن يا نبودن مجلس به خود نمايندگان ارتباط دارد. اگر نمايندگان بخواهند مثل شخصي که مي‌گويد مي‌خواهم رئيس جمهور را استيضاح کنم، عمل کنند حتما بزرگان اجازه بهم ريختن کشور را به چنين افرادي نمي‌دهند. در نتيجه وقتي تصميم ديگري گرفته شود بعدا مي‌گويند مجلس در راس امور نيست. بايد اذعان داشت، مجلسي در راس امور است که بتواند کارهاي بزرگي انجام دهد تا به واقع در راس امور قرار گيرد. اگر راست مي‌گويند پس از راي گرفتن بنشينند، جلسه بگذارند و راه‌هاي مهار تورم را بررسي کنند. راه‌هاي رفع رکود را پيش بيني کرده و قوانين آن را مصوب کنند. لايحه امور بانکي را تصويب کنند تا مردم را از گرفتاري‌ها نجات دهند. مسائل بين‌المللي و سياست‌خارجي را به نحوي اصلاح کنند که حداقل با کشورهاي همسايه و منطقه ارتباط داشته باشيم. اما اگر قرار باشد مجلس را به محل انتقام گيري، ضربه زدن به دولت منتخب تبديل کنند معلوم است که جلوي چنين مجلسي گرفته خواهد شد و ديگر در راس امور نيست.