فرارو
سفير پيشين ايران در اردن:
ايران و عربستان تضادي در منافع کشوري ندارند
سفير پيشين ايران در اردن، با تاکيد بر اينکه ايران و عربستان به منظور کاهش تنشها بين خود و بازگشت روابط دو کشور به حالت عادي بايد به دغدغههاي منطقهاي هم توجه کنند، اظهار کرد: عربستان سعودي نبايد از قدرت لابيگري و منابع مالي خود براي تهديد منافع سياست خارجي ايران استفاده کند و ايران نيز بايد دغدغه سعوديها در يمن را در نظر بگيرد تا مقدمات يک اقدام تنشزدا براي بازگشت اعتماد بين دو کشور فراهم شود. نصرتا... تاجيک با بيان اينکه روابط ايران و عربستان و سطح تنشهاي موجود بين دو کشور تحتتاثير چندين مولفه داخلي و خارجي قرار گرفته است، به ايسنا گفت: تعدادي از اين مولفهها، مولفههاي زائد هستند و از سوي ديگر تعدادي از عناصر که در يک رابطه باثبات بايد وجود داشته باشد در روابط ايران و عربستان در حال حاضر مشاهده نميشود. زيست سياسي-اجتماعي عربستان روي چندين گسل قرار دارد؛ مانند بحران جانشيني، مبارزه درون خانداني، مطالبات انباشته شده اقشاري مانند زنان و جوانان، گسل بين نسلي، فقدان مولفههاي دموکراسي و... . البته ايران نيز از منظر داخلي چندان هم بيمشکل نيست لذا دو کشور بايد يک دوره اعتمادسازي را براي حرکت به سوي راهبرد تنش صفر با هم آغاز کنند و قدم اول براي اين کار شروع جلساتي بين دانشگاهها و مراکز مطالعاتي طرفين و نيز تماس بيشتر نخبگان دو کشور است. وي با بيان اينکه به نظر ميرسد تهران و رياض هر دو ميخواهند به سطحي از تنشزدايي در روابط برسند و به نوعي تلاش دارند که از افزايش تنشها جلوگيري کنند و سطح تنش موجود را مديريت کنند، ادامه داد: اما اين خواستن کافي نيست. در واقع «خواستن» در اين چارچوب امري لازم است ولي کافي نيست و تعدادي از عناصر ديگر در اين قضيه موثر و تاثيرگذار هستند. مهم اين است که دو کشور فقط روي قدرت و امکانات خود حساب کنند تا يک مصالحه سياسي شکل بگيرد و دوباره تعادل به منطقه برگردد. اين ديپلمات پيشين کشورمان با بيان اينکه به نظر ميرسد اراده عملي دو کشور هنوز به آن سطح نرسيده که بخواهند تنشها را مديريت کنند يا آن را کاهش دهند، گفت: در اين امر يک سلسله عواملي دخيل است که باعث شده تهران و رياض به اين اراده نرسند. وي با بيان اينکه عوامل داخلي ناشي از سياستهاي داخلي و خارجي در اين زمينه موثر بوده است، خاطرنشان کرد: در مورد عربستان عوامل خارجي نيز دخالت دارند تا اراده لازم براي مديريت سطح تنش در روابط دو کشور شکل نگيرد. اگرچه عربستان اخيرا نسبت به سياست ترامپ نسبت به ايران مايوس شده اما هر دو کشور نياز دارند اقدامات عملي تنش زدائي را براي اعتمادسازي آغاز کنند.
الخليج آنلاين گزارش داد
جنگ پنهان امارات و عربستان در جنوب يمن
بخش نفت در يمن، اهميت استراتژيک زيادي براي اقتصاد اين کشور دارد؛ اما همين نفت، يکي از طمعهايي است که ائتلاف سعودي-اماراتي را به سمت شروع جنگ در يمن، سوق داد. الخليج آنلاين نوشت: موقعيت استراتژيک يمن و ثروت نفتي و گازي آن، يکي از مهمترين انگيزهها براي به راه انداختن جنگ در اين کشور بود؛ بنابراين درحالي که امارات گسترش نفوذ خود در امتداد سواحل شاخ آفريقا و ساحل يمني را در ضمن خواستههاي اقتصادي و تجاري خود قرار داده بود؛ ثروت نفتي يمن، در قلب روياي سعوديها جاي داشت. با اينکه عربستان دومين دارنده بيشترين ذخاير نفتي در جهان است و نفت يمن از 5/1 درصد ذخاير نفتي سعودي تجاوز نميکند، سعوديها همچنان به دنبال توسعه فعاليتهاي حفاري در زمينه نفت و گاز، در مناطق متعددي از يمن هستند. از زماني که امارات اعلام کرد نيروهاي خود را از يمن خارج ميکند، نيروهاي سعودي در مناطق توليد نفت و گاز در شبوه و مارب، به اضافه حضرموت، متمرکز شدند. علاوه بر اين، يکي از اهداف عربستان، سيطره بر استان المهره يمن است، تا زمينه را براي توسعه لولههاي انتقال نفتي که از خاک يمن ميگذرد، به سمت درياي عرب، فراهم کرده و خط جايگزيني براي راههاي صادرات نفت خليج، که تحتسيطره سعوديهاست، بيابد؛ به اين شکل، از تهديدات مستمر تهران در مورد بستن تنگه هرمز، رهايي مييابد. نعيم السويدي، تحليلگر مسائل اقتصادي تصريح ميکند که يمن به طور کلي کشور فقيري نيست و ثروتهاي زيادي دارد؛ اما طي 5 سال گذشته، از رهبران سياسي حکيمي برخوردار نبوده است تا از اين ثروت، استفاده کنند. وي در گفتوگو با الخليج آنلاين افزود: ورود يمن به جنگها و درگيريهاي داخلي، از دهه شصت قرن گذشته و سران سياسي فاسد، امثال عليعبدا... صالح، فرصت کشف ثروتهاي واقعي اين کشور در دو حوزه نفت و گاز و ديگر ثروتهاي طبيعي را به آن نداد. السويدي تاکيد ميکند که يمن تنها در صورتي به استقرار سياسي ميرسد که اقتصادش به ثبات برسد، اما عربستان و امارات، چنين چيزي نميخواهند؛ چراکه اين امر، منافع آنها را تهديد ميکند. محمد الروني، ديگر کارشناس اقتصادي نيز ذخاير عمده نفت يمن و چهار بندر مهم و استراتژيک آن، يعني الحديده، عدن، المکلا و شبوه را دليل به راه افتادن جنگ در آن ميداند و تاکيد ميکند: برخلاف تصور، درگيريهاي فعلي سعودي- اماراتي در يمن، نه جنبه سياسي دارد و نه ديني، بلکه اين درگيريها، اقتصادي است.
