شکاف بزرگ میان ایران و آمریکا
امیرعلی ابوالفتح ، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: ارزیابی آمریکاییها از تحولات اخیر اینگونه است که تصور میکنند مسیری که در قبال ایران در پیش گرفتهاند درست است. هرچند که اگر هم این راه جواب ندهد باز هم آن را دنبال میکنند؛ اما اینکه گفته میشود این اقدامات تا زمان انتخابات کنگره خواهد بود باید اذعان داشت؛ به طور سنتی حزب حاکم در اولین انتخابات میان دورهای شکست میخورد یا کرسی از دست میدهد.
اصلا ربطی به انتخابات ایران، عراق، آمریکا و جمهوریخواه و دموکرات ندارد. در تمام چند دهه اخیر این اتفاق افتاده است. حالا الان درست است که جنگ ایران باعث کاهش محبوبیت ترامپ شده و به جایگاه نامزدهای انتخابات میاندورهای جمهوریخواهان آسیب زده ولی در سیاست کلان ایالات متحده تغییری ایجاد نمیشود، چون دولت عوض نمیشود و حداکثر اینکه کنگرهای که الان در اختیار جمهوریخواهان است در اختیار دموکراتها قرار میگیرد.
در سنا که اگر دموکراتها خیلی موفق شوند پنجاه پنجاه شود که آن وقت رای طلایی معاون رئیسجمهور تعیین کننده است. در مجلس نمایندگان هم شکافهای اجتماعی و دوقطبی حاکم بر آمریکا انقدر زیاد است که دموکراتها یک برتری قاطعی در مجلس نمایندگان به دست نمیآورند و این موضوع ربطی به جنگ ایران ندارد؛ بنابراین تغییری که مثلاً ما بگوییم که الان ترامپ شکست خورد و دست از جنگ افروزی برمیدارد و پای قرارداد مینشیند و دیگر با ایران کاری ندارد و ارتش خود را از منطقه بیرون میکشد این اتفاق نمیافتد؛ لذا حتی اگه دولت هم جابهجا شود، یعنی الان جمهوریخواهان بروند و دولت دموکرات هم بیاید خیلی فرقی نمیکند.
دولت دموکرات بایدن آمد آمریکا به برجام برنگشت تحریمها هم سر جایش باقی ماند؛ بنابراین خیلی نباید به نتیجه انتخابات آمریکا دل خوش کنیم. نمیخواهم بگویم بیاثر است ولی آن اثری که ما دوست داریم تغییر ایجاد کند، متاسفانه ایجاد نمیکند. از طرفی همه این جنگ و دعوا، کشمکش و زد و خورد و کشت و کشتار برای رسیدن به توافقی است که هر کدام معتقدند توافق خوب است. مذاکرات که قطع نشده و همچنان در جریان است حتی زمانی که میگوییم مذاکره نمیکنیم و حتی زمانی که ترامپ میگوید ما مذاکره نمیکنیم در حال مذاکره هستند. یعنی با یک توییت زدن، یک سخنرانی کردن و یک موشک زدن و یا بمباران یعنی مذاکره میکنیم.
نکته دیگر اینکه همه تلاش میکنند به توافق برسند، اما توافقی که ما میخواهیم با توافقی که آمریکاییها میخواهند از زمین تا آسمان فرق دارد. ولی به این معنی نیست که آمریکاییها دنبال توافق نیستند پس بنابراین این مساله که ایران و آمریکا مذاکره میکنند یا نه، دردی را دوا نمیکند. مساله این نیست که طرفین میخواهند به توافق برسند یا نه چرا که معلوم است طرفین دنبال توافق هستند. شروطی که ایران برای توافق میخواهد مشخص و شروط آمریکاییها هم مشخص است. سندی نوشته شد تحت عنوان اسلامآباد به هر دلیلی تفاهمنامه اسلامآباد اجرایی نشد یا استمرار پیدا نکرد.
حالا ایران میگوید که میخواهد به تفاهم بازگردد، آمریکا هم میخواهد برگردد، اما طرفین شروطی دارند که شاید اگر بخواهند بازگردند با درج آن شروط به تفاهمنامه اسلامآباد پلاس برسند و یک سری متمم به تفاهمنامه اسلامآباد اضافه کنند. الان آمریکا امیدوار است که با ادامه فشارها در روزی که قرار است تفاهمی حاصل شود امتیاز بیشتری از ایران بگیرد و امتیاز کمتری به ایران بدهد و ایران هم همین تحلیل را دارد. برای همین فعلاً طرفین به یک درک مشخص برای یک متن واحد نرسیدهاند.
