تندروها به چندگانگی در جامعه دامن نزنند
از همین رو نیز بسیاری بر این باورند که باید برخوردی قاطع با این افراد و جریانات صورت گیرد. در همین راستا «آرمان ملی» در خصوص چگونگی برخورد با تندروها با غلامعلی دهقان فعال سیاسی به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
* اخیرا تندروها با تخریب مسئولان از تریبونهای مختلف در جامعه ایجاد تفرقه و دودستگی کردهاند؛ اساسا این نوع برخوردها و اقدامات با چه هدفی صورت میگیرد؟
در جامعه متکثر ایرانی بدیهی است که همگان نمیتوانند یکسان فکر کنند؛ بنابراین در شرایط عادی میبایست اختلافنظر و تفاوت در نگاهها و جهانبینیها را پذیرفت؛ اما تمام سخن بر سر این است که هر ملتی در بزنگاههایی قرار میگیرد که میبایست کارها، افعال و اعمال خود را اولویت بندی کند. همه میبایست در برخی مواقع منافع ملی و مسائل مهمتر را بر منافع جزئی، حزبی، گروهی و باندی ترجیح دهند. واقعیت این است که در جامعهای که رکن رکین آن بر طبق قانون اساسی ولی فقیه میباشد طبیعی است که دیدگاههای دیگری هم هست، اما فصلالخطاب سخن ولی فقیه و رهبری نظام جمهوری اسلامی است که اولویت دارد. این هم کاملا مشخص است که اگر غیر از این باشد جامعه دچار چند دستگی و از حالت انسجام دور میشود. آن موقع دیگر نه از تاک نشانی است و نه از تاک نشان! بنابراین در هر نگاهی و با هر رویکردی عقلانیت و خردورزی حکم میکند ما کلیت نظام جمهوری اسلامی را پذیرفته و ایران بزرگ را بر هر مساله دیگر ترجیح دهیم و اختلافنظرهای سیاسی و بعضاً جناحی را برای مواقع دیگر ذخیره کنیم؛ لذا جریاناتی که حرف و حدیث دیگری دارند بهتر است جایگاه خود را بدانند وضعیت خود را تحلیل کنند و با نگاههای تنگنظرانه نخواهند برای کشور بزرگی مثل ایران تصمیم بگیرند.
*با توجه به آنچه فرمودید تصور میکنید باید چه نوع برخوردی با اشخاص و جریانات تندرو در جهت حفظ منافع ملی و آرامش جامعه انجام شود؟
واقعت این است که یک جریان فکری سیاسی در مقاطعی که منافع کلان کشور و منافع ملی در خطر است میبایست به خواست قدرت قانونی تمکین کند. همه قرائن و شواهد نشان میدهد جمهوری اسلامی از سعهصدر و صبوری بالایی برخوردار است. هنوز فراموش نکردهایم که سازمان مجاهدین خلق در آغاز انقلاب فعالیت سیاسی آزادانه داشت، اما زمانی که اعلام قیام مسلحانه نمود و میادین شهر را دچار ناامنی کرد جمهوری اسلامی با آنها برخورد نمود؛ لذا هر جریان دیگری که بخواهد برای کشور ناامنی درست کند منطقی نیست که حکومت در برابر آنها سکوت نماید. قرائن و شواهد نشان میدهد بخشی از موضعگیریهای یک جریان فکری سیاسی البته داشتن دغدغه نسبت به نظام سیاسی است، اما از قدیم گفتهاند که نباید کاسه داغتر از آش شد. کشوری که از ریشههای قوی برخوردار است و در سطوح تصمیمگیری آن شورای عالی امنیت ملی وجود دارد و بالاتر از آن رهبری یک فقیه عالم و آگاه به زمان دارد طبیعی است که تصمیم آخر را این مجموعه قانونی خواهند گرفت؛ بنابراین ضمن توصیه به جریانات دلسوز واقعی میبایست از تاریخ اسلام درس گرفت و به چندگانگی در جامعه دامن نزد.
* برخی با تخریب مذاکره کنندگان به دنبال دوگانه تقابل میدان و دیپلماسی هستند؛ این اقدام را چگونه تحلیل میکنید؟
در شرایط فعلی یک کشور و ۹۰ میلیون نفر بایستی یک ضربان داشته باشند و آن تصمیمی است که در ارکان رکین نظام گرفته میشود و در شرایط فعلی همچنان تکیه بر مذاکره خارجی با در نظر گرفتن وضعیت میدان است. اگر امروز ایران در مذاکره دست برتر را دارد به خاطر دست پر ما در ۴۰ روز دفاع مقدس بود مذاکره و میدان دو روی یک سکه هستند و هر دو برای پیشبرد منافع ملی ضروری است. هم به سرداران نظامی نیاز داریم و هم به دلاوران دیپلماسی که بتوانند قدرت میدان را در پشت میز مذاکره نشان دهند. اخیرا آقای قالیباف رئیس مجلس به خوبی در چند جمله دیدگاه نظام جمهوری اسلامی را مطرح کرد که ما در مذاکره سخنان خود را به طرف مقابل تفهیم میکنیم. ما همچنان معتقدیم که قدرت نظامی ما حرف اول و آخر را میزند. قالیباف به خوبی در یکی از آخرین توییتهای خود نشان داد که همچنان میبایست اصالت را به میدان داد؛ اما قدرتمداری در میدان را میتوان در پای میز مذاکره به خوبی به طرف مقابل نشان داد که ما کشوری ریشهدار و اصیل هستیم و اگر در جنگ به شما اجازه اعمال قدرت نداریم اصلا در پای میز مذاکره هم اجازه قدرتمداری نخواهیم داد.
