آ واقعیت این است که در نشستهای مذاکراتی، چه مذاکرات اخیر اسلام آباد، مسقط، استانبول و یا دورههای پیش از آن در نقاط مختلف دیگر، طرف آمریکایی بر مبنای تفکرات و خواستههای خود به پای میز مذاکره آمده و در نقطه مقابل طرف ایرانی نیز با نقطه نظرات و خواستههای خود وارد مسیر مذاکره شده است. معمولا نیز همه مذاکرات در ابتدا با پیشرفتی کوتاهمدت مواجهاند، اما در ادامه وقتی به طرح خواستهها و انتظارات میرسد، اختلافات بیرون میزند تا حدی که طرفین مذاکره را بدون نتیجه پایان میدهد که مهمترین و طولانیترین این مذاکرهها، مذاکره اخیر در اسلامآباد بود که پس از ۲۱ ساعت به نتیجهای روشن نرسید، اما جدای از خود مذاکره اظهارنظرهای پس از مذاکره نیز مهم است. جایی که طرفین برداشتهای مدنظر و خوشایند خود را ارائه میدهند. چنان که مثلا پس از مذاکرات اخیر و حتی دقایقی پس از باز شدن تنگه هرمز در روز جمعه، ترامپ رئیسجمهور آمریکا مطالبی را مطرح کرد که نشان میداد آمریکاییها بر مبنای آنچه دوست دارند به دست بیاورند اظهار نظر میکنند. چنان که ترامپ با تشکر از ایران در بازکردن تنگه نوشت: «تنگه هرمز کاملاً باز است و برای کسبوکار و عبور بدون مانع آماده میباشد، اما محاصره دریایی در رابطه با ایران، تنها تا زمانی که معامله ما با ایران صددرصد کامل شود، به قوت خود باقی خواهد ماند». این پایان ماجرا نبود، چراکه قالیباف که در حال حاضر مذاکرهکننده ارشد ما محسوب میشود، در واکنش به صحبتهای ترامپ در ایکس نوشت: «رئیسجمهور آمریکا در یک ساعت هفت ادعا مطرح کرد که هر هفت ادعا کذب است. با این دروغگوییها در جنگ پیروز نشدند و حتما در مذاکره هم راه به جایی نخواهند برد. با ادامه محاصره، تنگه هرمز باز نخواهد ماند. عبور و مرور در تنگه بر اساس «مسیر تعیینشده» و با «مجوز ایران» انجام خواهد شد. باز یا بسته بودن تنگه و مقررات آن را میدان مشخص میکند نه شبکههای اجتماعی. جنگ رسانهای و مهندسی افکار بخش مهمی از جنگ است و ملت ایران تحت تاثیر این تردستیها قرار نمیگیرد. اخبار واقعی و دقیق مذاکرات را در مصاحبه اخیر سخنگوی وزارت خارجه بخوانید».