بهترين روش نگهداري از «پياز»
پياز از جمله سبزيجاتي است که مملو از مواد مغذي است و منبع غني از ويتامين C¡ ÊјíÈåÇí ÓæáÝæÑí˜ æ ÝáÇæäæÆíÏåÇ Èå ÍÓÇÈ ãíÂíäÏ. Èå ÝÊå ãÊÎÕÕÇä äæÚí ÇÒ ÝáÇæäæÆíÏ ÏÑ íÇÒ æÌæÏ ÏÇÑÏ ˜å åãæä ÂäÊíǘÓíÏÇä Úãá ˜ÑÏå æ ÈÇ íÔíÑí ÇÒ ÎØÑ ÇÈÊáÇ Èå ÓÑØÇä ãÑÊÈØ ÇÓÊ. íÇÒ ÓÑÔÇÑ ÇÒ ÂäÊíǘÓíÏÇä ÇÓÊ æ ãÕÑÝ Âä Èå Ô˜á ÎÇã íÇ ÎÊå ÈÑÇí ÓáÇãÊí ãÝíÏ ÇÓÊ ˜å ÇÓÊÝÇÏå ÇÒ Âä Èå ÓáÇãÊ ÞáÈ æ ÓíÓÊã Çíãäí æ åãäíä íÔíÑí ÇÒ ÓÑØÇä ˜ã˜ ãí˜äÏ. åãäíä ÝíÈÑ ãæÌæÏ ÏÑ íÇÒ ÏÑ ÓáÇãÊ ÏÓÊÇå æÇÑÔ æ åÖã ÈåÊÑ ÛÐÇ ãæËÑ ÇÓÊ. ÏÑ ÈÓíÇÑí ÇÒ ˜ÔæÑåÇí ÏäíÇ¡ íÇÒ Çí ËÇÈÊ ÂÔÒí ÇÓÊ æ ÇÑÒÔ ÛÐÇíí ÈÇáÇí Âä ÑÇ äãíÊæÇä äÇÏíÏå ÑÝÊ. ÈÇ Çíä ÍÇá åÑå ÇÒ ÝÕá íÇÒåÇí ÊÑæÊÇÒå ãíÐÑÏ¡ äåÏÇÔÊä Çíä íÇå ÍÓÇÓ ÏÑ ÂÔÒÎÇäå ÓÎÊÊÑ ãíÔæÏ ÒíÑÇ ãæÇÏ ãæÌæÏ ÏÑ íÇÒ ãã˜ä ÇÓÊ äÔÇÓÊå Âä ÑÇ Èå Ô˜Ñ ÊÈÏíá ˜ääÏ æ ÈÇÚË ÔæäÏ ˜å äÏíÏå ÔæÏ. ÔÇíÏ Ý˜Ñ ˜äíÏ ÈÑÇí äåÏÇÑí ØæáÇäíÊÑ íÇÒ Èå ÍÇáÊ ÊÇÒå æ ÈÇ ØÑÇæÊ ÈÇíÏ Âä ÑÇ ÏÑ íÎÇá äå ÏÇÔÊ ÇãÇ ÂíÇ Çíä æÇÞÚÇ Ý˜Ñ ÎæÈí ÇÓÊ¿ íÇÒ ÈÑÇí Êåíå ÇäæÇÚ ÛÐÇåÇ ÇÒ ÓæåÇ æ ÎæÑÔÊåÇ ÑÝÊå ÊÇ ÓÓåÇí ÎÇäí æ åãäíä ÓÇáÇÏåÇ æ ÓÇäÏæíåÇ ãåã ÇÓÊ. Èå åãíä Ïáíá æ ÇÒ ÂäÌÇ ˜å íÇÒ ãíÊæÇäÏ ãÇååÇ ÊÇÒå ÈãÇäÏ¡ ãíÊæÇä ãÞÏÇÑí íÇÒ ÏÑ ÂÔÒÎÇäå ÐÎíÑå ˜ÑÏ ÊÇ ÏÑ åäÇã áÒæã¡ Âä ÑÇ ÏÑ Êåíå ÇäæÇÚ ÛÐÇ Èå ˜ÇÑ ÈÑÏ. ÇãÇ äÍæå äåÏÇÑí ÇÓÊ ˜å ãíÊæÇäÏ ØÚã ÓÈÒíÌÇÊ ÑÇ ÍÝÙ ˜äÏ.
بهترين راه نگهداشتن پياز
پياز کلا آبوهواي خشک و دماي خنک را ترجيح ميدهد. حفظ شرايط نگهداري بهينه، عمر مفيد پياز را به ميزان قابلتوجهي افزايش خواهد داد. پس قانون اول اين است: پياز را در جاي خشک و خنک نگه داريد. دماي ايدهآل براي انبارکردن پياز حدود 7 تا 13 درجه سانتيگراد است. پس جاي خشک و خنک مانند انبار يا زيرزمين براي نگه داشتن آن جاي مناسبي است. در عين حال، ميتوان آن را در يخچال هم نگه داشت اما نه هر جاي يخچال که خالي بود.
اهميت کاهش رطوبت
پياز را بايد قبل از نگهداري از کيسه پلاستيکي خارج کرد و از محصولاتي که رطوبت پس ميدهند، مانند سيبزميني، دور نگه داشت. اگر پياز کامل را در يک کيسه مواد غذايي بدون گردش هوا نگه داريد، اين امر با حفظ رطوبت داخلي و تشويق به رشد ميکروبهاي فاسدکنندهاي مانند کپک، ماندگاري آن را کاهش ميدهد. رطوبت بالا همچنين ميتواند به جوانهزدن پياز منجر شود. بنابراين آنها را در پارچه توري يا سبد نگه داريد.
دور از نور نگه داريد
علاوه بر يافتن محلي خنک، خشک و داراي تهويه مناسب براي پياز، بايد آن را از نور مستقيم خورشيد نيز دور نگه داشت. اگر مقدار زيادي پياز در آستانه خرابشدن داريد، شايد بخواهيد آنها را خرد کنيد و براي مصرف روزهاي بعد نگه داريد. برخلاف پيازهاي دستنخورده، پياز خردشده بهتر است در يخچال در يک کيسه پلاستيکي محفوظ يا ظرف دربسته نگهداري شود. به ياد داشته باشيد اگر سيب، گلابي يا کرفس در نزديکي پياز نگهداري شوند، بوي همديگر را جذب خواهند کرد. ترجيحا پياز را منجمد نکنيد؛ چون انجماد بافت پياز را تغيير ميدهد. اما در صورت ضرورت توصيه ميشود پس از يخزدايي پيازهاي منجمدشده، از آنها براي پختن غذا استفاده کنيد و خوردن آنها بهصورت خام در سالاد يا ساندويچ را فراموش کنيد.
ماندگاري پياز چقدر است؟
مدت زمان ماندگاري پياز به محل نگهداري آن بستگي دارد. پياز پوستکنده در يخچال، 10 تا 14 روز و پياز خردشده 7 تا 10 روز خوب ميماند. اگرچه يخچال بهترين مکان براي نگهداري پياز کامل نيست، آنها در يخچال معمولا دو ماه دوام خواهند آورد. پياز کامل اگر در محيطي خنک با تهويه مناسب و خشک نگهداري شود، ماندگاري آن ميتواند سه يا حتي شش ماه ادامه داشته باشد مشروط بر اينکه خود پياز خشک، سفت با پوست سالم و بدون جوانه باشد. در صورت نگهداري در فريزر در دماي صفر يا زير صفر، پياز منجمد بايد ظرف هشت ماه مصرف شود.
آبله ميموني ميتواند به قلب آسيب برساند
براساس يک مطالعه موردي جديد، آبله ميموني، ويروس مسري که باعث ايجاد بثورات پوستي تاول مانند ميشود، ممکن است باعث مشکلات قلبي نيز شود. به گزارش مديسن نت، در يافتههاي منتشر شده جديد، پزشکان در پرتغال با يک بيمار 31 ساله مبتلا به آبله ميموني مواجه شدند که حدود يک هفته پس از شروع ساير علائم بيماري، به ميوکارديت حاد مبتلا شد. دکتر «جوليا گراپسا» گفت: «از طريق اين مطالعه موردي مهم، ما در حال توسعه درک عميقتري از آبله ميموني، ميوکارديت ويروسي و نحوه تشخيص دقيق و مديريت اين بيماري هستيم.» پنج روز پس از شروع علائم، اين مرد با تب، درد عضلاني و ضايعات متورم در صورت، دستها و اندام تناسلي به يک کلينيک بهداشتي مراجعه کرد. پزشکان از طريق آزمايش پوست تاييد کردند که او به آبله ميمون مبتلا شده است. سه روز بعد، بيمار دوباره به بخش اورژانس مراجعه کرد و از سفتي قفسهسينه که از بازوي چپش شروع ميشد شکايت داشت. پس از معاينه، پزشکان به ميوکارديت حاد مشکوک شدند و مرد را در بخش مراقبتهاي ويژه بستري کردند. در الکتروکارديوگرام ناهنجاريهايي مشخص شد و نتايج آزمايشهاي آزمايشگاهي سطوح بالاي پروتئين واکنشگر C، کراتين فسفوکيناز (CPK)، تروپونين I با حساسيت بالا و پپتيد ناتريورتيک مغز (BNP) را نشان داد. به گفته محققان، همه اين موارد ميتواند نشاندهنده آسيب استرس به قلب باشد. بيمار پس از يک هفته بهطور کامل بهبود يافت و از بيمارستان مرخص شد. به گفته نويسندگان، تحقيقات بيشتري براي شناسايي رابطه بين آبله ميموني و آسيب قلبي مورد نياز است. دکتر «آنا ايزابل پينيو»، سرپرست تيم تحقيق از مرکز بيمارستان دانشگاه سائو خوائو در پرتغال، گفت: «اين مورد، درگيري قلبي را بهعنوان يک عارضه بالقوه مرتبط با عفونت آبله ميموني برجسته ميکند.» پينيو ادامه داد: «ما معتقديم که گزارش اين رابطه بالقوه ميتواند آگاهي جامعه علمي و متخصصان سلامت را در مورد ميوکارديت حاد بهعنوان يک عارضه احتمالي مرتبط با آبله ميموني افزايش دهد.» علائم آبله ميموني که ميتواند دو تا چهار هفته طول بکشد، شامل: تب، لرز، تورم غدد لنفاوي، علائم تنفسي و دردهاي عضلاني و همچنين ضايعات پوستي مشخص است.