نمایش غیرجذاب دربی

در دربی ۹۷ همانند چند دربی دیگر که در گذشته نظیر آن را شاهد بودیم، حساسیت بالای مسابقه باعث شد تا دو تیم بازی مورد انتظار را انجام ندهند و نمایش جذابی نداشته باشند. در شروع هر دو نیمه بازی بهتری را از دو تیم شاهد بودیم اما این نوع بازی تنها چند دقیقه دوام داشت و در دیگر دقایق مسابقه نهایتا دو تا سه موقعیت نصیب دو تیم شد. ای کاش دروازه یکی از دو تیم در این دیدار، باز می‌شد تا تیم مقابل برای جبران نتیجه بازی بهتری را انجام دهد. بدون تردید هواداران پیش از آغاز دربی حساسیت زیادی را چشیدند اما در حین مسابقه و پس از آن هیجان خاصی را تجربه نکردند و دلیل آن بازی خارج از توقع سرخابی‌ها بود. البته که سرخابی‌ها شرایط ایده‌آلی را پیش از دربی نداشتند. پرسپولیس در دو هفته ماقبل دربی به پیروزی رسید ولی این تیم از لحاظ تاکتیکی و کسب نتایج خوب عملکرد جالبی نداشت. استقلال نیز درگیر چندین تساوی متوالی پیش از دربی ۹۷ بود. از معضلات مهم دو تیم پیش از دربی این بود که بازیکنان سرخابی هنوز به هماهنگی مطلوبی نرسیدند و برای همین استقلال و پرسپولیس نتوانستند بازی با ریسک و بی‌محابایی را انجام دهند. آنها نگران کسب نتیجه مطلوب در این بازی مهم بودند و اگر به سطح کیفی بهتری رسیده بودند هواداران شاهد بازی به مراتب زیباتری بودند و با هیجان زیادی جریان مسابقه را دنبال می‌کردند. فکر می‌کنم امسال سیرنزولی کیفیت لیگ‌برتر به حد اعلا رسیده است. تیم‌ها حاضر در این رقابت‌ها تحت هر شرایطی به‌دنبال کسب پیروزی هستند یا اینکه تلاش می‌کنند تا بازنده نشوند و خیلی زود به حداقل امتیاز رضایت می‌دهند. هیچکدام از تیم‌ها دلچسب بازی نمی‌کنند و حتی سپاهان که تا حدودی بهتر بوده به‌خاطر کیفیت انفرادی بازیکنانش در برخی دیدارهای خود به پیروزی رسیده است. لیگ‌برتر پویا نیست و باید شرایط تغییر کند و حضور برخی تیم‌ها مانند گل‌گهر در بالای جدول نیز قطعی نیست و باید منتظر ادامه مسابقات شد تا بتوان شاهد فاصله مدعیان اصلی با دیگر تیم‌ها بود. گذشت زمان چهره مدعیان واقعی را نشان خواهد داد. وقتی لیگ‌برتر فاقد خروجی قابل‌قبولی است سرمربی تیم‌ملی باید بتواند بازیکنانی را به میدان بفرستد که مستحق حضور در ترکیب اصلی هستند و می‌توانند با ارائه بازی‌های بهتر نتایج مناسب‌تری را رقم بزنند. شاید بسیاری از بازیکنانی که در لیگ‌برتر ایران کیفیت چندانی نداشته‌اند در تیم‌های خودشان نتوانسته‌اند خوب بازی کنند. همین عامل کافی است تا اسکوچیچ دست روی بازیکنانی بگذارد که در تیم‌های باشگاهی خود بازی‌های به مراتب بهتری را انجام داده‌اند. هر فرد دیگری هم سرمربی تیم‌ملی بود به همین شکل عمل می‌کرد چون اعتبار تیم‌ملی را باید با استفاده از بهترین مهره‌ها حفظ کرد.