در خصوص اولویتهای دولت سیزدهم صحبتهای زیادی شده است و سید ابراهیم رئیسی نیز برنامهها و شعارهایی را در این زمینه مطرح کرد که مشخصا بخشی از این سخنان در کوتاه مدت عملی نیست و مقداری نیزدر اختیار رئیس جمهور نیست. مشخصا برنامههای مطرح شده امروز میان وزرا تقسیم میشود و باید همان برنامهها پیش برده شود. در این میان باید توجه داشت که اولویت دولت سیزدهم باید مسائل سیاست خارجی باشد و دولت روحانی نیز به درستی این مسیر را انتخاب کرده بود، زیرا تا زمانی که مسائل ما در عرصه بینالمللی حل و فصل نشود، نمیتوان در سایر حوزهها به خوبی عمل کرد. یکی از حوزههایی که امروز مشکلات زیادی در کشور ایجاد کرده، اقتصاد است. دولت هر میزان که درباره اقتصاد طرح و برنامه داشته باشد، اگر نتواند حصارها و دیوارهای پیرامونی کشور را که بهواسطه تحریم ایجاد شده است، را از میان بردارد، طرحهای اقتصادی نیز نتیجه نخواهد داد. اقتصاد یک جنبه بین المللی دارد و نمیتوان صرفا از طریق داخل به آن سامان مطلوب داد. ایران باید این زمینه را ایجاد کند تا با فروش نفت، به وضعیت اقتصادی خود در کوتاه مدت سر و سامان دهد. اینکه مرسوم شده است که ایران در قبال صادرات خود، کالا دریافت میکند، به هیچ وجه نمیتواند به نفع کشور باشد، زیرا زمینههای سوءاستفاده کشورهای دیگر را فراهم میکند و باید به سمتی حرکت کنیم که ایران در مقابل صادرات خود، پول نقد دریافت کند. بعضا شاید اتفاق بیفتد که برخی کشورها درقبال بدهی خود به ایران، کالاهای نامرغوب به ایران ارسال میکنند. باید این تفکر در میان سیاستمداران ما اصلاح شود و بدانند که روسیه و چین در وهله نخست به فکر خودشان هستند و اینگونه نیست که این دو کشور بتوانند، اقتصاد ایران را نجات دهند. به همین علت دولت سیزدهم برای سامان دادن به مهمترین دغدغه مردم یعنی اقتصاد باید در عرصه بینالمللی، چالشهای ایجاد شده را حل و فصل کند. در این مسیر برجام وجود دارد که در این روزها هم دولتمردان ایران و هم اروپاییها و هم آمریکا خواستار به نتیجه رسیدن آن هستند و مشخصا این میتواند مسیری باشد تا ایران از طریق آن وضعیت اقتصادی خود را مدیریت کند. در این مسیر ما نیاز به یک تعامل داریم. تعاملی که در عرصه واردات واکسن صورت گرفت و امروز نتایج آن را مشاهده میکنیم که منجر شده تا حجم بیشتری واکسن وارد کشور شود. در وهله بعد دولت باید اولویت خود را فرهنگ قرار دهد. امروز برخی از فرهیختگان و نخبگان فرهنگی ایران با دغدغههای مالی و معیشتی دست و پنجه نرم میکنند و همین امر سبب شده است تا فرهنگ کشور نیز با چالشهایی مواجه شود. فرهنگ و سیاست خارجی کشورمان دو مقولهای هستند که اگر بتوانیم وضعیت آنها را بهبود بخشیم، به سبب آنها در سایر حوزهها نیز مسائل روبه بهبودی میرود.