اصلا دلمان میخواهد!
رسم، رسمِ تمام شدن است! بعضيها انقدر ميخورند تا غذا تمام شود! اينکه توي بشقابت چيزي نماند تأييد ميآورد.
بعضيها آنقدر تند ميروند تا برسند، تا جاده تمام شود!
اصلا قرار نانوشتهاي هست که ميگويد: «رسيدي خبر بده» و هيچکس هيچوقت زنگ نميزند که بگويد: «من وسط راهم، نميخواهم برسم ، منتظر نباش».
ميگويند فلان کتاب ر اتمام کردم.اگر تا نيمه رفته باشي«نصف عمرت برفناست.»
ترم، پاياننامه، دوره تمام! اينگونه که نباشد ميشوي «ديپلم ردي»، «پشت کنکوري»، «اخراجي»، « عزب»، « ناکام»...و خلاصه هزار تا کلمه ديگر که نشان بدهد تو کامل نيستي، تو به خط پايان نرسيدي، تو معيارهاي انسان کامل را نداري .
حتي شاعرهم ميگويد؛ «... يا خالي و يا لبريز... .»
به استهزا ميگوييم؛ « فلاني مدام از اين شاخه به آن شاخه ميپرد» خب بپرد بماند روي يک شاخه و زخم بستر بگيرد که چه شود؟
بس کنيد اين کامل باشهاي زندگيتان را.
به خودتان جرأت معمولي بودن بدهيد.
و از خودتان حق قضاوت کردن ديگران را بگيريد.همانقدر که دنيا براي شما انسانهاي همهچيزدان و عاقل و کامل است، براي ما هم هست .اسمش هر چه که ميخواهد باشد.
اصلا دلمان ميخواهد به همه جاي زندگي ناخنکي بزنيم و برويم سراغ موضوع بعدي، همين!
