آواز شجريان، هنر شجريان، موسيقي شجريان، اينها را نميتوان بينقش در مردم، دست کم گرفتن هنر شجريان نيست اما معتقدم آنچه اين جايگاه را براي شجريان رقم زده، رفتار او و موضعگيري او در قبال حوادث و جريانات سال 88 بود. هر قدر که آن موضعگيري و آن رفتار مساعلي براي وي به همراه آورد به گونهاي که عملا آواز او از صداوسيما پخش نشد و به اشکال مختلف او را به حاشيه برد اما از سوي ديگر محبوبيت او و جايگاهش در افکار عمومي افزايش يافت. بنابراين جا دارد اين سوال را از خودمان بپرسيم که اگر شجريان با همين آواز، با همين هنر، با همين موسيقي موضعگيري نکرده بود، آيا امروز شاهد اين ماتم، شاهد اين تجليل، شاهد اين بزرگداشت براي او ميشديم؟ من قبول نميکنم.