نماينده ويژه آمريکا در امور ايران مدعي افزايش فشار ايالاتمتحده عليه ايران در آينده شد و ادعا ميکند ايران بدون درنظر گرفتن اينکه چه کسي پس از نوامبر رئيسجمهور ميشود، آماده از سرگيري مذاکراتي جديد خواهد بود؛ چراکه نميتواند چهار سال ديگر را اينگونه تحمل کند. اين مقام آمريکايي با طرح اين ادعا که کمپين فشار حداکثري تاثير عظيمي بر ايران گذاشته است، مدعي شده مشکلات اقتصادي ايران حاصل تحريمهاست. اين صحبتها را که در اين روزها به صورت مداوم از سوي مقامات آمريکايي مطرح ميشود، نبايد جدي گرفت؛ زيرا در ايام انتخابات از اين قبيل سخنان زياد است. ترامپ در سياست خارجي پس از شکست در معامله قرن و ساير عرصهها به دنبال اين بود تا امتيازات ديگري براي خود به دست آورد؛ اما باز هم ناموفق بود و در همين راستا صرفا توانست در يک برنامه تبليغاتي روابط بحرين و امارات را با رژيم صهيونيستي عاديسازي کند. اصل قضيه سياست خارجي دولت ترامپ به اين شکل بود که با رفتارهاي ياغيگرايانه، ايران را به پاي ميز مذاکره بکشاند. اين امر براي آنها پيش از انتخابات امکانپذير نشد و اين نيز خود يک شکست براي ترامپ بود؛ زيرا نتوانست از آن بهرهبرداري اقتصادي کند. به همين علت امروز مدعي ميشوند پس از پيروزي با ايران به توافق ميرسند و با غلو کردن مدعي هستند ظرف مدت چهار هفته اين اقدام نهايي ميشود و آنها يک پيروزي بزرگ به دست خواهند آورد. تکرار اين شرايط از زبان همه آمريکايي در اين راستاست تا آن را براي مردم نهادينه کنند و مردم به موفق بودن آنها برخلاف واقعيت پي ببرند. آنها يک برجام جديد به نام خود ميخواهند که اقدام اشتباهي از نظر همگان است و در اين لحظه که به اشتباه خود که خروج از برجام بود، پي بردهاند به نحوي به دنبال فرار به جلو هستند. دقيقا اين صحبتها ماهيت تبليغاتي دارد و مثل روز روشن است که صرفا وعدههاي انتخاباتي در وهله نخست براي جلب راي و در وهله بعد براي موفق نشان دادن خود است. وقتي دموکراتها در کارزار تبليغاتي خود اعلام ميکنند به برجام بازخواهند گشت و مشکلات را حل خواهند کرد آنها نيز در مقابل مجبورند اين ادعاها را بيان کنند تا از رقيبان خود عقب نيفتند. در اين ميان عنوان ميشود اگر ترامپ برنده انتخابات شود با دستان بازتري با ايران مقابله ميکند و به دنبال آن يک اولتيماتوم يک ماهه براي ايران تعيين ميکند تا ايران را مجبور به مذاکره کند و آن شدت عملي که عنوان ميکنند شايد همين باشد؛ اما آنچه مسلم است اينکه تمامي اين موارد صرفا شعارهاي انتخاباتي است و نکته ديگري در وراي اين صحبتها وجود ندارد که امروز به عمل و واقعيت نزديک باشد.