اتحادیه عرب، محلی از اعراب ندارد

دبيرکل اتحاديه عرب در صحبت هايي مدعي شده است که منطقه در مرحله اي به سر مي‌برد که از نظر حجم تهديدات و چالش‌ها بي‌نظير است و دو کشور ايران و ترکيه را باعث تهديد امنيت ملي عربي دانست و مدعي شد سرزمين هايي وجود دارد که توسط نيروهاي نظامي و شبه نظامي وابسته به اين دو کشور اشغال شده‌اند و هدف دخالت‌هاي ايران و ترکيه را ايجاد بي ثباتي داخلي و تهديد امنيت ملي دانست. در کنار اين اظهارات در چند روز اخير برخي ديگر از اعضاي اين اتحاديه نيز برنامه هسته‌اي ايران را تهديدي براي منطقه معرفي کردند در صورتي که عربستان سعودي خود برنامه‌هاي هسته‌اي متعددي را در دستور کار قرار دارد و زير بار نظارت آژانس نيز نمي رود و پروتکل‌هاي الحاقي را نپذيرفته است و بسياري از بازرسي هايي را که لازمه کار صلح آميز هسته‌اي است را به آن ها مجوز نمي‌دهد. اتحاديه عرب و دبيرکل آن اگر به معناي واقعي کلمه دلسوز منطقه هستند بايد در ابتدا عربستان را متقاعد کنند که اجازه دهد نظارت‌هاي آژانس برقرار شود اما آنها در اقدامي غير منطقي ايران را متهم به ناامن کردن منطقه مي‌کنند که بيشتري نظارت هاي آژانس از تاسيسات ايران انجام شده است و هيچ نگراني در خصوص فعاليت‌هاي ايران وجود ندارد. آژانس 100 بازديد از مراکز مختلف ايران داشته است که بالغ بر 30 بازديد سر زده بوده است. اين امر بي‌سابقه است و از سوي ايران نگراني وجود ندارد. در کنار عربستان شاهد فعاليت‌هاي هسته‌اي رژيم‌صهيونيستي در منطقه هستيم که با وجود اينکه عضو آژانس هستند اما ان پي تي را نپذيرفته‌اند و هيچگونه نظارت و کنترلي بر اين کشور نيست با وجود اينکه ابعاد نظامي نيز دارد. اينها نشان مي‌دهد که اتحاديه عرب محلي از اعراب ندارد و حتي در تمامي اين سالها نتوانسته است يک مشکل و گره از جهان عرب باز کند. اتحاديه عرب در اختلاف عربستان و قطر، بحران سوريه، اختلافات سودان و جنگ ليبي هيچ اقدام مثبتي نتوانست انجام دهد. اينها نشان مي‌دهد که اتحاديه عرب جايگاهي ندارد و اقدام به کارهاي بيهوده مي‌کند. آن ها به قدري جايگاه ندارند که حتي نمي‌توان آن ها را به خارج از منطقه متصل دانست. امروزه اتحاديه عرب مهمترين معضل جهان عرب که مساله فلسطين است را نمي‌تواند به هيچ شکلي حل کند و اندکي در آن گشايشي ايجاد کند. به قدري اين اتحاديه فاقد اعتبار است که ميان اعضاي خود نيز نمي‌تواند مصالحه ايجاد کند. هدف از تشکيل اتحاديه عرب در وهله اول حل مشکلات کشورهاي عربي بود که در اين وظيفه نخستين خود نيز درجا مي‌زند. خود کشورهاي عربي نيز در اين ميان جايگاه آنها با اما و اگر همراه است و صرفا در اتحاديه عرب دور هم جمع مي‌شوند و يک بيانيه نمادين صادر مي‌کنند و قدرت نفوذ و تاثيرگذاري آنها امروز نزديک به صفر است.