روایت تکان‌دهنده فرانچسکو توتی از کرونا
به گزارش آرمان ملی آنلاین، فرانچسکو توتی اسطوره و کاپیتان سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه رم، در کتاب زندگی‌نامه جدیدش با عنوان «اولتره» از هراس خود مبنی بر زنده نماندن در دوران ابتلا به کووید در پاییز سال ۲۰۲۰ پرده برداشته است.
در بخشی از این کتاب با اشاره به روزهای همه‌گیری کرونا آمده است: چند روز پس از درگذشت پدرش، توتی بیمار شد: «نمی‌توانستم از تخت بیرون بیایم. داروها، تزریق‌ها، معجون‌های مختلف؛ هیچ‌کدام اثر نمی‌کرد. وحشت داشتم که مثل پدرم بمیرم.» توتی با حالتی سراسر اضطراب به فرزندانش گفت: «نمی‌دانم که آیا جان سالم به در می‌برم یا نه؛ باور کنید، نمی‌دانم تا چه زمانی می‌توانم دوام بیاورم.»
در مرکز پزشکی «کمپوس بیو-مدیکو» (Campus Bio-Medico) در رم، آزمایش‌ها نشان داد که او به ذات‌الریه دوطرفه مبتلا شده و سطح اشباع اکسیژن خونش به ۸۸ درصد کاهش یافته است. پزشکان دستور بستری فوری او را دادند، اما توتی نپذیرفت و با امضای رضایت‌نامه‌ای برای ترخیص، آنجا را ترک کرد: «نمی‌خواهم سرنوشتم مثل پدرم شود. اگر قرار است بمیرم، می‌خواهم در خانه‌ام بمیرم، نه اینکه اینجا حبس شوم و دیگر فرزندانم را نبینم.»
توتی در خانه شب‌های بسیار دشواری را سپری کرد تا اینکه سیلیو برلسکونی با او تماس گرفت و از طریق «سیلویا توفانین» (از دوستان ایلاری بلازی)، پیشنهاد استفاده از یک هواپیمای اختصاصی برای سفر به میلان را به او داد. قرار بود در آنجا آلبرتو زانگریلو»، پزشک ارشد بیمارستان سن رافائله، مسئولیت درمان او را بر عهده بگیرد. توتی در پاسخ گفت: «مگر دیوانه‌اید؟ من در شهر خودم، رم، حاضر نیستم در بیمارستان بستری شوم؛ آن‌وقت چطور به میلان بیایم تا آنجا بمیرم؟»
پس از آن، خودِ زانگریلو از راه دور توتی را راهنمایی کرد. این پزشک از او پرسید که معمولاً در چه وضعیتی می‌خوابد. وقتی توتی گفت که عادت دارد به پهلو بخوابد، زانگریلو به او پیشنهاد کرد که روی شکم (دمر) بخوابد، به‌طوری که قفسه‌ی سینه‌اش روی تشک قرار گیرد و دستانش را باز کند. این فوتبالیست سابق پرسید: «مثل عیسی مسیح روی صلیب؟» زانگریلو توضیح می‌دهد که این آخرین گزینه پیش از بستری اجباری در بیمارستان است.
این روش مؤثر واقع می‌شود، تنفس بیمار بهبود می‌یابد، تبش فروکش می‌کند و سطح اشباع اکسیژن خونش به ۹۹ درصد می‌رسد. او گفت:«احساس کردم دوباره متولد شده‌ام. زانگریلو حتی یک مورد را هم اشتباه تشخیص نداد.»
