ما توقع داريم، حالا که کارشناسان محترم لطف کردهاند و مقدار کوچک شدن سفره خانوادههاي ايراني را با دقت دهم درصد اندازه زدهاند، ما را از الطاف بيدريغشان جهت محاسبه ميزان تورم و گراني، آمار مبتلايان و قربانيان کرونا و هزار و يک اندازهگيري ديگر محروم نفرمايند. با سپاس!
ما توقع داريم، حالا که ميان مثلا ابرقدرتهاي دنيا دعوا شده و اينکه تحريم بکنيم يا نکنيم مساله اين است، ما بيخيال نتيجه شده و به مسائل و مشکلات مهمتر و حياتيتر مملکت خودمان مثل قيمت تمام شده يک عدد نيمرو با کره گياهي بپردازيم.
ما توقع داريم، افسانه فرار مغزها را فراموش کنيد چرا که آقاي معاون محترم علمي و فناوري دولت فرمودهاند: «تعداد مهاجرت نخبگان کشور نسبت به نرم بينالمللي عدد بزرگي نيست». به نظر من که خيلي هم کوچک است. اصلا بايد نديده بگيريم و همچنان برپايه دانش بومي وارداتي از کشورهاي دوست، چرخ صنعت و علم و نانوفناوري را بچرخانيم.
ما توقع داريم، که مسئولان محترم منت بر سر ما گذاشته و باور کنند که ما در ايران يک استان داريم به نام سيستان و بلوچستان. در اين استان حتي آب آشاميدني هم به راحتي يافت نميشود چه برسد به اينترنت و تبلت و تلفن همراه هوشمند و نرمافزار شاد. باور بفرماييد براي فرار از درس و مشق، ابتدا بايد مدرسهاي وجود داشته باشد و بعد کودکان شيطنت کرده و معلمشان را محض خنده بپيچانند. اين حداقل خاطرهايست که يک کودک حق ساختنش را دارد، ندارد؟
ما توقع داريم، هموطنان محترم شاغل در کادر درمان بدانند که ما همواره به ياد آنها هستيم و از زحمات شبانهروزيشان در اين اوضاع قرمز مايل به قهوهايطورِ کرونايي قدرداني ميکنيم ولي يه سفر نريم؟ دلمون پوسيد به خدا! يهکنکور نديم؟ افسرده ميشيم خب! يهمراسم نگيريم؟ دلخوشيمون به همونه! ماکس هم که کلا به تيپمان نميآيد و شرمنده. ولي شما کم نياوريد قهرمانان خطمقدم مبارزه با بيماريهاي واگيردار و ويروسهاي جديد.