بنده بهعنوان يکي از اعضاي انجمن مددکاران اجتماعي که در سال 59-1358 سهمي در تاسيس سازمان بهزيستي داشتم بايد اين هشدار را بدهم که واگذاري مهدهاي کودک به آموزشوپرورش مشکلات بسيار زيادي را بهوجود خواهد آورد که در اين سطور به آن خواهم پرداخت. در آن سالها لايحه تاسيس سازمان بهزيستي از سوي دولت وقت با ارائه بحثهاي علمي و حرفهاي در راستاي ادغام 11-12 مجموعه و سازمانهاي رفاهي که قبل از انقلاب فعاليت داشتند به شوراي انقلاب ارسال و در نهايت به تصويب رسيد و زمينهاي شد براي تاسيس سازمان بهزيستي کشور. با اين پيشينه 40ساله، قانونگذار مصلحت را در اين ديده بود که امور خانواده و کودکان تا قبل از ورود به دبستان، برعهده سازمان بهزيستي واگذار کند. طي چند وقت اخير، صحبتهاي پدرانه و تذکر دلسوزانه مقام معظم رهبري بنا به حادثهاي که اتفاق افتاده بود، مورد توجه قرار گرفت و همه متفقالقول بر اين باور بودند که در همه سازمانها و وزارتخانهها حادثه رخ ميدهد و مقام معظم رهبري نيز تمايلي ندارند که مسئوليت خطير تربيت کودکان را از يک سازمان بگيرند و به وزارتخانهاي (آموزشوپرورش) بدهند که هزاران مشکل حلنشده دارد. مسئوليت اصلي آموزشوپرورش، آموزش آيندهسازان کشور است و با وجود اينکه اين وزارتخانه پسوند «پرورش» دارد، ولي متاسفانه از بدو تاسيس بُعد پرورشي آن ضعيفتر از آموزش بوده است. آنچه براي وزارت آموزشوپرورش اهميت دارد، آموزش است. بنابراين اين نقض غرض است که از يک تذکر پدرانه، بهرهبرداري نادرست صورت بگيرد و بخواهند مسئوليتهاي مهدهاي کودک را که يک پشتوانه 40ساله در سازمان بهزيستي دارد، بگيرند و به وزارت آموزشوپرورشي واگذار کنند که حدود 15ميليون دانشآموز مخاطب و بيش از يکميليون معلم و کارگزاران دارد. بيترديد اين جمعيت مسائل و مشکلات فراواني دارند و نهايت کمتدبيري است که بر مشکلات آموزشوپرورش، يک مشکل بزرگ و مسئوليتي سنگين همچون اداره مهدهاي کودک قرار بگيرد. آموزشوپرورش اين روزها با حجم بالايي از آسيبهاي اجتماعي دست و پنجه نرم ميکند و زمانيکه مسئولان اين وزارتخانه ميگويند موادمخدر وارد مدرسه شده، اين مصيبت کمي نيست؟ آيا افت تحصيلي که همواره کتمان ميشود، مشکل کوچکي است؟ آيا چندگانگي در مدارس دولتي و خصوصي، مشکلات کارگران و حقوق و درآمد فرهنگيان، قابل حل است که ميخواهيد وارد حوزهاي شوند که ارتباطي با آموزشوپرورش ندارد؟ بهوضوح قابل مشاهده است که در اين شرايط کرونايي کشور، آموزشوپرورش هزاران مشکل دارد و دل هر فردي به درد ميآيد وقتي مسئولان محلي اعلام ميکنند که دانشآموزان و معلمان ما به کرونا مبتلا شدهاند. ما نبايد احساسي و غيرکارشناسي اقدامي انجام دهيم که هم خودمان و هم جامعه و نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران دچار آسيب شود. پس بهجاي اين کارها، سازمان بهزيستي را تقويت کنيد تا اشکالات اين سازمان را رفع و رجوع شود و تا اينکه کشور را وارد چالش بزرگتر و جديدي کنيم.