مشخصه اصلي پوکياستخوان کاهش تراکم توده استخواني و افزايش شکنندگي اسکلتي است که به افزايش خطر شکستگي استخوان منجر ميشود. اين بيماري استخوانها را تضعيف کرده و آنها را در معرض آسيبديدگي قرار ميدهد که براي بافت استخواني عادي رخ نميدهد.
عوامل خطر
در افرادي که تراکماستخواني کاهشيافته، مانند: زمينخوردن، برخورد با چيزي ديگر يا حتي ضربههاي آرام، اين موارد ميتوانند به شکستگي استخوان منجر شوند. همه افراد حالت شديد اين کمبود را تجربه نميکنند، اما برخي عوامل خطر ميتوانند فرد را در معرض خطر بيشتري براي ابتلا به پوکياستخوان قرار دهند.
رژيمغذايي با محتواي کلسيم کم
عادات غذايي ميتوانند خطر پوکياستخوان را افزايش دهند. يک رژيم غذايي حاوي کلسيم و ويتامين D äǘÇÝí Èå ÖÚÝ ÇÓÊÎæÇäåÇ ãäÌÑ ÎæÇåÏ ÔÏ. ˜áÓíã ÓÇÎÊÇÑ ÇÓÊÎæÇä ÑÇ Ô˜á ãíÏåÏ æ æíÊÇãíä D Èå ÍÝÙ ÞÏÑÊ æ ÇÓÊ͘Çã Âä ˜ã˜ ãí˜äÏ. ãÍÕæáÇÊ áÈäí ÓÑÔÇÑ ÇÒ ˜áÓíã åÓÊäÏ æ ÈÑÎí ãÍÕæáÇÊ ÛíÑáÈäí äíÒ ÍÇæí ˜áÓíã ÇÝÒæÏå ÔÏå åÓÊäÏ. ÇãÇ ÔãÇ ãíÊæÇäíÏ ãÕÑÝ ã˜ãáåÇ ÑÇ äíÒ ãÏäÙÑ ÞÑÇÑ ÏåíÏ. ÏÑ ÍÇáÊ ÇíÏåÂá¡ ÏÑíÇÝÊ Çíä ãÇÏåãÚÏäí ÈÇíÏ ÈíÔÊÑ ÇÒ ãäÇÈÚ ØÈíÚí íÚäí ÇÒ ØÑíÞ ÛÐÇ ÈÇÔÏ. æíÊÇãíä D ÏÑ ãÇåíåÇí ÑÈ ãÇääÏ ÓÇáãæä æ Êä æÌæÏ ÏÇÑÏ æ åãäíä Èå ÈÑÎí ÇäæÇÚ ÔíÑ æ ÛáÇÊ ÕÈÍÇäå äíÒ ÇÖÇÝå ãíÔæÏ. åãäíä¡ ÈÇ ÞÑÇÑÑÝÊä æÓÊ ÏÑ ãÚÑÖ äæÑÎæÑÔíÏ Çíä æíÊÇãíä ÏÑ ÈÏä ÇäÓÇä ÊæáíÏ ãíÔæÏ. ÇáÈÊå ÇÒ ÞÑÇÑÑÝÊä ÈíÔ ÇÒ ÍÏ ÏÑ ãÚÑÖ äæÑÎæÑÔíÏ ÈÇíÏ ÑåíÒ ˜ÑÏ ÊÇ ÈÇ ÂÝÊÇÈ ÓæÎÊí ãæÇÌå äÔæíÏ.
سبک زندگي کمتحرک
يک سبک زندگي کمتحرک شامل بيتحرکي طولاني مدت استخوانها را تضعيف ميکند. شرايطي مشابه براي افرادي که مجبور هستند بهواسطه بيماري يا پس از عمل جراحي دورههاي طولاني را در تختخواب سپري کنند نيز صادق است.
سيگارکشيدن
سيگارکشيدن به همان اندازه که براي قلب و ريهها مضر است ميتواند به استخوانها نيز آسيب برساند. زناني که سيگار ميکشند در مقايسه با افراد غيرسيگاري داراي سطوح پايينتر هورمون استروژن هستند و اغلب يائسگي را زودتر تجربه ميکنند. همچنين، افرادسيگاري کلسيم کمتري از رژيم غذايي خود دريافت ميکنند.
استفاده از دارو
استفاده بلندمدت از برخي داروها مانند گلوکوکورتيکوئيدها، ضداسيدهاي حاوي آلومينيوم، برخي روشهاي درمان سرطان، ميزان بيش از حد هورمون تيروئيد و برخي داروهاي ضدتشنج ميتواند به تحليل تراکم استخواني و افزايش خطر شکستگيهاي استخوان منجر شود. همه داروها از عوامل خطر براي پوکياستخوان نيستند، اما آنها بايد توسط پزشک و پس از ارزيابي تعاملات و شرايط هر بيمار تجويز شوند. پزشکان در هنگام تجويز دارو بررسي لازم را انجام دهند و نبايد دارويي را تجويز کنند که بهعنوان مثال يکي از عوارض جانبي آن کاهش سطوح کلسيم است، هنگام تجويز داروها براي زنان يائسه نيز بايد احتياط بيشتري صورت بگيرد.