طرحي با عنوان «اصلاح موادي از قانون انتخابات رياستجمهوري اسلامي ايران» از سوي برخي نمايندگان به مجلس ارائه شده است. مشخصاتي براي داوطلب رياست جمهوري در اين طرح ذکر شده که محيرالعقول است، نشاني از سقوط ظرفيت علمي، سياسي و ناديده گرفتن خرد. طرح بهدنبال رئيسجمهوري است که به قول مولانا «اين چنين شيري خدا خود نافريد». برخي مشخصات داوطلبان عبارتند از: بهرهمندي از اطلاعات لازم در حوزه اعتقادات و اصول دين و مذهب در حد «اثبات حقانيت دين اسلام و مذهب تشيع» توانايي علمي در پاسخگويي به شبهات و تهديدات در حوزه موضوعات ديني و مذهبي؛ احساس مسئوليت نسبت به امور ديني مردم و ترويج ارزشهاي ديني در جامعه از جمله انجام فريضه امر به معروف و نهي از منکر؛ آرمانخواهي با در نظر گرفتن واقعيتها؛ توانمندي جسمي و روحي و نيز نشاط کاري لازم جهت انجام وظايف و مسئوليتها و برخورداري از روحيه تکليفمداري و مديريت جهادي و انقلابي؛ توان نظارت بر پيگيري امور بهطور مستمر و برخورداري از سعه صدر در پيشبرد اهداف و تعامل با ديگران؛ اعتقاد راسخ به قانونگرايي و پايبندي به قوانين و مقررات به همراه نظمپذيري و انضباط در عملکرد؛ شايستهگزيني و داشتن روحيه کارگروهي و توانايي کادرسازي و هماهنگي و کارآمدسازي ساختارها به همراه بهسازي آنها؛ سادهزيستي و پرهيز از اشرافيگري از جمله دقت و حساسيت نسبت به استفاده از بيتالمال و حفظ آن؛ مشورتپذيري و نقدپذيري در انجام وظايف و مسئوليتپذيري و پاسخگويي نسبت به اقدامات و عملکرد خود؛ شناسايي به موقع مسائل و ضرورتهاي مورد نياز کشور و اولويتبندي امور؛ توانايي تحليل مناسب وضعيت موجود و برنامهريزي جهت آينده؛ داوطلبان رياست جمهوري موظفند به هنگام ثبت برنامه مکتوب خود را مبتني بر اسناد بالادستي از جمله قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و سياستهاي کلي نظام در حوزههاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي ارائه نمايند. داوطلبان رياست جمهوري موظفند براي هر يک از حوزههاي فرهنگي، اجتماعي، سياسي، اقتصادي، بينالمللي و امنيتي، دفاعي حداقل يک نفر (مجموعا 5 نفر) بهعنوان مشاور به هنگام ثبتنام معرفي نمايند. در صورت لزوم ارزيابي برنامه داوطلبان از طريق مصاحبه با مشاوران موضوع اين ماده توسط شوراي نگهبان انجام ميپذيرد. شوراي نگهبان ميتواند به منظور احراز شرايط داوطلبان رياست جمهوري ... داوطلبان واجد شرايط اوليه را حسب مورد جهت انجام مصاحبه تخصصي، آزمون و ارزيابي توانمندي افراد همکار و برنامه پيشنهادي دعوت نمايد. چند سوال در اين ميان پيش ميآيد؛ يک. اطلاعات لازم در «حد اثبات حقانيت دين اسلام و مذهب تشيع» چقدر است؟ کسي که عمرش را براي رسيدن به اين حد از تخصص صرف کرده باشد، اصلا وقت داشته دانش و مهارت لازم براي رياست جمهوري را کسب کند؟ دو. طراحان طرح از خودشان پرسيدهاند رئيسجمهور در کارهاي اصلياش يعني نقشاش در جلسه کابينه، شوراهاي عالي، ديدار با مقامات کشورها و ساماندهي امور کشور چقدر کارش «اثبات حقانيت دين اسلام و مذهب تشيع» و «پاسخگويي به شبهات و تهديدات در حوزه موضوعات ديني و مذهبي» است؟ سه. صفات ذکر شده براي داوطلبان از قبيل «آرمانخواهي با در نظر گرفتن واقعيتها»، «روحيه تکليفمداري»، «مشورتپذيري»، «توانايي تحليل آينده»، «توانايي شناسايي ضرورتهاي مورد نياز کشور و اولويتبندي امور»، «داشتن روحيه کارگروهي و توانايي کادرسازي و هماهنگي و کارآمدسازي ساختارها به همراه بهسازي آنها»، «نظمپذيري» و «سعه صدر» داوطلبان را چگونه ميسنجيد؟ چه کسي ميسنجد؟ مگر اولويتها براي همه يکسان است که اولويتبندي خوب از بد را تشخيص بدهيد؟ اولويتهاي مردم کجاي اين طرح است؟ چهار. اگر شخصي با اين همه خصايص مثبت پيدا شود (شيري که بعيد ميدانم خدا آفريده باشد) آنوقت آن کساني که قرار است برنامه او را بررسي کنند، صلاحيتش را تاييد کنند، از مشاوران و خودش امتحان بگيرند و مصاحبه کنند، نبايد انسانهاي فرازميني فراتر از او باشند؟ پنج. جايگاه مردم در ديدن و ارزيابي برنامه داوطلبان چيست؟ شش. بقيه کشورها که امورشان بهسامان است، رؤساي جمهوري با اين مشخصات دارند؟ استدعا و خواهش داريم نظر به اينکه اين طرح درباره رياست جمهوري کشوري به نام ايران است و ملت ايران قرار است ابرمردي با مشخصات مذکور را براي مديريت خود برگزينند، طراحان قانون بهگونهاي آنرا تدوين کنند که واژههاي «ملت»، «حقوق ملت»، «منافع ملي»، «ملي»، «ايرانيان»، «توسعه»، «دموکراسي»، «مردمسالاري» و «جمهوريت» نيز در متن قانون وجود داشته باشد.