محمد حاتمي چند پروژه تئاتري در سال 99 داشت که بهدليل شيوع کرونا ناچار شد آنها را عقب بيندازد و بهجاي آن طرحي تازه را به تلويزيون ارائه کرد که چيزي بين تئاترراديويي و تلهتئاتر است. او نام تلهراديو را براي اين پروژه مناسب ميداند ولي تلويزيون اين نام را نميپسندد. اين هنرمند که پيش از اين قصد داشت نمايش «ادريسيها» را اجرا کند، درباره وضعيت اجراي اين نمايش در دوران کرونايي گفت: «برنامهام اين است که حتما امسال نمايشي را اجرا کنم و اميدوارم شرايط بهگونهاي باشد که بتوانم «ادريسيها» را روي صحنه بياورم ولي فعلا اجراي آن را عقب انداختهام». حاتمي پيش از اين توضيح داده بود که اين نمايش هيچ ارتباطي به رمان «خانه ادريسيها»ي غزاله عليزاده ندارد و منظور «گل ادريسي» است. او اضافه کرد: فعلا مشغول بازي در فيلم «زخمکاري» به کارگرداني محمد حمزهاي هستم چون بههرحال زندگي جريان دارد و نميتوان حتي در دوران کرونايي هم آن را متوقف کرد. حاتمي با لحني طنزآميز افزود: ما هم با رعايت پروتکلهاي بهداشتي داريم کار ميکنيم هرچند اين جمله «رعايت پروتکلهاي بهداشتي» آنقدر در سرمان چرخيده که ديگر حساسيتبرانگيز شده است! اين کارگردان که بهتازگي پروژه نمايشي تازهاي را با تلويزيون آغاز کرده است، درباره اين پروژه نيز توضيح داد: پروژهاي است ادامهدار که بر مبناي آن يکسري از نمايشنامههاي خارجي را به شکل اجرايي جديدي جلوي دوربين ميبريم. نامي که خودم براي اين پروژه انتخاب کردهام، «تلهراديو» است يعني چيزي بين نمايش راديويي و تلهتئاتر که البته تلويزيون اين نام را تاييد نکرده است. او از ضبط نخستين بخش اين پروژه خبر داد و افزود: براي نخستين برنامه، نمايشنامه «ويمپو» نوشته هاينريش بل را ضبط کرديم که جزو نمايشنامههاي راديويي و کمتر شناخته شده اين نويسنده است. بهگفته او، اين نمايش با بازي آشا محرابي، فريدون محرابي، فرهاد شريفي، بهروز ميرلو، پريسا فلاحزاده ضبط شده و از هفته آينده مونتاژ و صداگذاري آن آغاز ميشود. حاتمي با ارائه توضيحاتي درباره پروژه موردنظر خود افزود: در اين پروژه برايم مهم است که بازيگران از قواعد نمايشهاي راديويي پيروي کنند. البته شکل مرسوم نمايش راديويي را براي اجرا نداريم اما مانند نمايشهاي راديويي بازيگر از روي متن ميخواند ولي مسلط است. دکور آنچناني نداريم و در فضاي کروماکي کار ميکنيم اما اکسسوار داريم. اين بازيگر اضافه کرد: بهنظرم در اين شکل به کيفيت بهتري دست پيدا ميکنيم. ضمن اينکه افراد کمتري در کنار يکديگر قرار ميگيرند و ريسک کمتري از نظر سلامتي افراد داريم.