ادامه از صفحه يک- فارغ از قسمت آخر، ولي تقويت احزاب امري بسيار لازم و ضروري است. متاسفانه در کشور ما تعدادي از مسئولان يا حزبستيزند يا حزبگريز. يا با حزب مقابله ميکنند يا از احزاب فرار ميکنند. الان هم چيزي از طرح اصلاح قانون انتخابات رياستجمهوري درنميآيد و ما را به هدف نميرساند و نياز کشور را برطرف نميکند. بايد بهسوي تقويت احزاب برويم و رئيسجمهور حتما معرفي شده يک يا چند حزب باشد. وقتي احزاب، کانديداي رياستجمهوري معرفي کنند، بعد از انتخاب شدن، خود را وابسته به احزاب ميداند و ديگر رئيسجمهور حزبستيز و حزبگريز نيست و مهمتر از همه پاسخگوست. اگر حزب به مردم تعهد دهد، اولا مکتوب و ثانيا کارشناسي است و برمبناي جوگيري و کف و سوت مردم نيست. قولها مکتوب و از قبل منتشر شده در اختيار همگان قرار ميگيرد و مردم به استناد قولها و تعهدات کانديداي معرفيشده، راي ميدهند. بعد از انتخابات هم حزب خود را موظف به اجراي تعهدات ميداند و درصورتيکه رئيسجمهور به تعهداتش عمل نکند از طرف خود حزب محاکمه ميشود. مردم يقه حزب را ميگيرند و حزب هم يقه رئيسجمهور را. اين ارتباط بين مردم و رياستجمهور مورد انتخاب مردم از طريق برنامهها قابل پيگيري است. لذا لازم است طرح ارائه شده به وسيله مرکز پژوهشهاي مجلس تکميل شود و جامع و مانع باشد. وگرنه رفع نياز کشور نخواهد بود و معضل کانديداتوري 1500 نفر در جمهوري اسلامي براي رياستجمهوري را حل نميکند. چنانچه حل نشود و دامنه محدود به احزاب سياسي نشود، گرهي از گرهها باز نشده و مشکلات کانديداتوري رياستجمهوري براي اين دور همچنان به قوت خود باقي خواهد بود. اميد است مرکز پژوهشهاي مجلس، نمايندگان را راهنمايي کند تا طراحان بتوانند طرح خود را کامل و بارور کرده و از وضع موجود به وضع مطلوب تبديل کنند.