تهدید فیفا و واقعیت تلخ فوتبال ما
براساس برخي اخبار محرمانه، کميته اخلاق فدراسيون فوتبال گزارش مربوط به پرونده «ويلموتس» را به اطلاع مسئولان رسانده است و حتي در مورد بلاتر و اتفاقاتي که براي او افتاد، کميته اخلاق گزارش آن را به فيفا ارسال کرده بود؛ اما واقعيت امر اين است که بايد از فيفا سوال شود در صورتيکه کميته اخلاق فدراسيون فوتبال هر کشوري مماشات کند و برخي مسائل را به فيفا اطلاع ندهد، دولت مربوطه بايد سکوت کند؟ فدراسيون فوتبال هر کشوري بهعنوان نماينده دولت و ملت آن کشور است و دولتها نميتوانند در برابر تخلفات صورتگرفته در اين فدراسيون سکوت کنند. اگر کميته اخلاق در تمامي فدراسيونهاي ورزشي و از جمله فوتبال در اطلاعرساني برخي مسائل مماشات به خرج دهد، دولتها بايد اجازه دهند که پول بيتالمال تضييع شود؟ اين سوال را بايد از فدراسيون جهاني فوتبال بپرسيم که براي اين موضوع چه تدبيري را پيشبيني کردهاند، ضمن اينکه کميته اخلاق از سوي مجموعه فدراسيون فوتبال انتخاب ميشود و حالا اين سوال بهوجود ميآيد که چه التزامي وجود دارد که کميته اخلاق وظايف خود را بهدرستي انجام دهد؟ آيا راهکاري وجود دارد که اعضاي کميته اخلاق از مجموعه فدراسيون انتخاب نشوند و آيا فيفا به اين مسائل توجه کرده و براي آنها پاسخي دارد؟ يک واقعيت تلخ وجود دارد که نهادهاي ورزشي نشأتگرفته از نهادهاي سياسي و بينالمللي با کشور ايران برخورد سياسي خصمانه و مغرضانه ميکنند. ما نميتوانيم اين واقعيت را کتمان کنيم. متاسفانه عوامل نفوذي که در ورزش ايران هستند و اين مسائل را به فيفا خط ميدهند و در نهايت تهديد به تعليق ميشويم. ما هميشه چوب نفوذيهاي ورزش ايران را ميخوريم. در يکدهه گذشته مسئولان ورزش ايران، فيفاهراسي را ابزاري براي سوءاستفاده خود قرار دادهاند و متاسفانه فيفا هم هيچ عکسالعملي در برابر افرادي که به دروغ اطلاعات غلط ميدهند، نشان نميدهد. نمونه اين اتفاق بحث تعليق فدراسيون «جودو» است که تمامي مسئولان ورزش از کميته ملي المپيک تا وزارت ورزش بهدليل عدم آشنايي با ديپلماسي ورزشي نتوانستند فعلا کاري انجام دهند. آنها بايد از رئيس فدراسيون جهاني جودو سوال بپرسند که چگونه در سال 1994 ميلادي رژيمصهيونيستي جزو اروپا قلمداد شد. به اين خاطر که هيچکدام از کشورهاي اسلامي حاضر به مسابقه با ورزشکاران رژيمصهيونيستي نبودند. در واقع آنها خودشان ميدانستند که کشورها مراودهاي با آنها ندارند و حالا چطور يک ورزشکار يا جودوکار ما که حاضر نيست با رژيمصهيونيستي مسابقه دهد، به تعليق فدراسيون ما منجر ميشود. اين مسائل در تاريخ ورزش بوده و متاسفانه مسئولان از آن بيخبر هستند و الان شرايط بهگونهاي شده که ما تنها دستبسته، تماشاگر شدهايم. آنها با موضعگيريهاي خصمانه فدراسيون ما را تعليق کردند و اگر مسئولان دفاعيات قابلقبولي ارائه ميدادند، ميتوانستند آنها را رسوا کنند. در موضوع نامه تهديدآميز فيفا به فدراسيون فيفا هم اين علامت سوال براي خود فدراسيون جهاني وجود دارد که اگر کميته اخلاق در يک کشور مماشات کرد و همسو با متخلفان بود، آنوقت تکليف چيست؟ آيا دولتها بايد در برابر اين تخلفها سکوت کنند و اگر موضوع از سوي دولتها پيگيري شود، اسمش دخالت در امور فدراسيون است؟
