اصلاحطلبان باید در صحنه بمانند
اصلاحطلبان اساسا طالب اصلاحات در درون نظام هستند. یعنی میخواهند هر گونه اصلاحی را در چارچوبهای قانونی و حاکمیتی انجام دهند؛ چرا که میان براندازان، بیتفاوتها و اصلاحطلبان تفاوتهای بسیاری است. اصلاحطلبان نظام را دوست دارند و میخواهند نظام شادابتر، باصفاتر و قدرتمندتر بماند. البته لازم بهذکر است که لازمه چنین ماندنی هم اصلاحات در برخی روندها و سازوکارها است. یکی از جاهایی که باید در آن اصلاح صورت گیرد فرآیند انتخابات است. باید دانست که نمیتوان با درو کردن جلوی تفکر اصلاحطلبی و فعالیت اصلاحطلبان را گرفت. اما اگر این رویه ادامه پیدا کند دیگر برای مردم چندان اهمیتی نخواهد داشت که چه کسی روی کار آید و چگونه عمل کند و مشارکت چندان بالایی نیز نخواهند داشت. اصلاحطلبان باید بکوشند به دوستان نظام و حاکمیت بگویند که ما دوستدار نظام و خواستار پیشرفت و توسعه کشور هستیم. البته میخواهیم مردم را نیز سرحالتر و شادابتر ببینیم. اصلاحطلبان معتقدند مردم شایسته نظامی هستند که اقتصادشان را فعال و پویا کند نه اینکه بهواسطه برخی عملکردها مردم همواره گرفتار مشکلات اقتصادی و معیشتی خود باشند. نه به جمعیت مردم
آنطور اضافه شده و نه طالبان طلا افزایش یافتهاند و نه طلاهای کشور کم شده است؛ بلکه این مساله ناشی از آن است که اصلاحطلبان در مدیریت کشور نقش ندارند. وقتی اصلاحطلبان نقشی نداشته باشند و تکصدایی حاکم شود همین وضعیت رخ میدهد. بنابراین به نظر میرسد که باید تدبیری اندیشیده شود تا از ظرفیت نیروهای وفادار به نظام به طور کامل استفاده شود. این امری مهم و اجتنابناپذیر است که اصلاحطلبان به عنوان جریانی که به لحاظ فکری و عملکردی، عملکردهای مثبتی را از خود بر جای گذاشتهاند باید در صحنه سیاسی و اقتصادی کشور حضور داشته باشند. اگر این مهم شکل بگیرد مسلما مردم که اکثرا حامی اصلاحطلبان هستند نیز در صحنه حضوری گسترده و حمایتی خواهند داشت. از طرف دیگر برای انتخابات پیشرو باید به نحوه و چگونگی حضور اصلاحطلبان نیز اندیشید. لذا با توجه به سابقه ائتلاف اصلاحطلبان با آقای روحانی که چندان منفعتی عایدشان نشد، به نظر میرسد که آنها در انتخابات پیشرو باید به سمت و سوی کاندیدایی حرکت کنند که گذشته روشن اصلاحطلبی داشته باشد والا با نماینده قرضی یا رئیسجمهور قرضی تجربه خوبی برای اصلاحطلبان تحقق نخواهد یافت. از این رو
قطعا خود اصلاحطلبان نیز به این نتیجه رسیدهاند که با نان قرضی نمیتوان برای همیشه شکمها را سیر کرد لذا باید یک بار برای همیشه ائتلاف با سایر جریانات را کنار گذاشته و از ظرفیتهای داخلی خود جریان اصلاحات بهره برد تا اگر احیانا پیروزی حاصل شد بتوان گفت این دولت اصلاحطلب است نه اینکه اصلاحطلبان از دولتی حمایت کنند اما آن دولت اصلاحطلب نباشد. اصلاحطلبان اگر بتوانند کاندیداهایی داشته باشند که تایید صلاحیت شوند، میتوانند امیدوار باشند که در انتخابات به موفقیت برسند.
