انتخابات رقابتی با استقبال مردم

برای مشارکت سیاسی خوب، مشارکت و رقابت، لازم و ملزوم یکدیگر هستند. نباید فکر شود که مشارکت بدون‌رقابت حداکثری میسر است. در واقع مشارکت بدون‌رقابت، مشارکت دلپذیر و دلخواه نیست. آن چیز که به مشارکت معنا می‌دهد و آن را زیبا و دلپذیر می‌کند، رقابت است. برای رقابت هم باید جریان‌های سیاسی در عرصه حضور موثر داشته باشند تا بتوانند یک نفر را به عنوان منتخب در نظر داشته باشد بنابراین، انتخابات را می‌توان به یک مسابقه تعبیر کرد. حدود 10‌، 20 سال پیش، اگر رقابت جدی نبود اما مشارکت وجود داشت ولی اکنون دیگر مثل گذشته نیست و با تحولی عظیم مواجه هستیم که شهروندان بیشتر با آگاهی و اراده رای می‌دهند و رای‌ها عمدتا کیفی شده‌اند. آن چیز هم که آن رای را نهادینه و انتخابات‌ها را معنا می‌‌دهد، رقابت است. بنابراین، اگر دغدغه مشارکت حداکثری وجود دارد و مانند 40 سال گذشته، مشارکت حداکثری و میزان آرا برای کشور مهم است، باید فضایی رقابتی را ایجاد کند زیرا ایران بر‌خلاف دیگر کشور‌های منطقه، که متکی به دیگر قدرت‌های خارج از منطقه هستند و امنیت‌شان در گرو برخی قدرت‌های فرا‌منطقه‌ای است، متکی به رای مردم است و به حمایت مردمش از حکومت توجه می‌کند. اگر این حمایت مردم به مرور زمان کمرنگ شود، می‌تواند زنگ خطری را به صدا در‌بیاورد و بقیه را متوجه سازد که این یک هشدار است. کاهش مشارکت در انتخابات دوم اسفند مجلس را باید جدی گرفت و به همین دلیل باید برای سال آینده برنامه‌ریزی شود. آن چیزی را که ما هم در سال 76 و هم در سال 92 تجربه کرده‌ایم، نشان‌دهنده این است که آن چیزی که باعث افزایش مشارکت می‌شود، وجود رقابت جدی و متمرکز و حضور افراد و چهره‌های سیاسی شناخته شده در عرصه رقابت انتخاباتی است. برای این کار باید ساز‌و‌کاری فراهم شود و گزینه‌هایی در نظر گرفته شود. این ساز‌و‌کار باید از این قرار باشد که اجازه دهیم نخبگان دو طیف و نخبگان سیاسی دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا فعالیت سایسی‌شان را از سر بگیرند. الان چند سال که در دانشگاه‌‌ها دیگر خبری از حضور چهره‌های مطرح سیاسی نیست که بیایند در ارتباطات با موضوعات سیاسی مهم روز صحبت و سخنرانی کنند. فضای رخوت دانشگاه‌ها را فرا گرفته است. فضای خاصی در دانشگاه‌ها-که به عنوان یکی از گروه‌های مرجعی است که روی مشارکت حداکثری مردم در انتخابات تاثیر می‌گذارند- حاکم شده است. این قضیه، نتیجه‌اش می‌شود بیرون ماندن مردم از گود انتخابات. هم در دانشگاه ‌ها، هم در سطح احزاب و تشکل‌های سیاسی باید جوی به وجود بیاید که عالم سیاست خصوصا برای اصلاح‌طلبان از این حالت رکود خارج شود. الان کسانی که مایل هستند در این رقابت سیاسی و انتخاباتی حضور داشته باشند، به تدریج و به مرور زمان باید اعلام آمادگی و حضور کنند و بعد تلاش کنند تا بتوانند سفرهایی غیر‌رسمی به استان‌ها و شهرستان‌ها داشته باشند؛ باید به دانشگاه‌ها رفته و با دانشجویان و گروه ‌های مرجع صحبت کنند و با علما نشست و برخاست داشته باشند. اصلاح‌طلبان باید از این رکود فاصله بگیرند، زیرا فرصت بسیار کم و ناچیز است. بر اساس آن تقویمی که وزارت کشور ارائه کرده است که در خرداد ماه انتخابات برگزار شود، زمان کمی باقی مانده است. الان تا خرداد ماه چیزی نمانده و تنها 9 ماه باقی‌مانده است. اگر وضعیت به همین منوال پیش برود و این حالت سردرگمی و بی‌برنامگی ادامه پیدا کند، به نظر می‌رسد انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1400 ما بهتر از انتخابات مجلس دوم
اسفند سال 98 نخواهد بود.