آموزش مجازي و شبکه شاد و تمرکزگرايي وزارت آموزشوپرورش وزير آموزشوپرورش درباره استفاده از نرمافزارهاي جايگزين شاد در مدارس گفت: تمام مدارس دولتي بهطور قطع براي آموزش مجازي از شبکه شاد استفاده خواهند کرد و حق استفاده از نرمافزار ديگري را نخواهند داشت. مدارس غيردولتي هم براي آموزش رسمي بايد از شاد استفاده کنند. شنيدن خبر فوق شگفتآور است. بايد چند نکته را يادآوري کنم: 1 - مدرسهمحوري و تمرکززدايي فقط در حد شعار است. نگاههاي موجود در سياست و فرهنگ کشور ما، هيچگاه اجازهاي براي تحقق مدرسهمحوري نخواهد داد. دنبال راهکار هم نگرديد که به جايي نميرسيد. 2 - اصلا موضوع «آموزش مجازي» بحثي سيال و غيرتمرکزگراست. تلاش براي محدود کردن چنين موضوعي، نشان از درک نادرست آن دارد. تا ديروز، فضاي مجازي بد بود و همه مقامات ورود آن را به مدارس نهي ميکردند. امروز که ناچار از پذيرش آموزش مجازي شدهاند، باز ميخواهند به روش معمول خود عمل کنند و آن را با وصله و پينه به مدارس بفرستند. امروز کرونا است، فردا چيزي ديگري! بايد به «اصل» و «داشته» رجوع کرد و تفکر علمي را نبايد فداي اقتدارگرايي کرد. 3 - در تعجبم که چرا ميخواهند آزمودهها را دوباره بيازمايند. از اين همه تفکر محدودکننده تا حالا چه نتيجهاي گرفتهايد که همچنان دنبال آن هستيد؟ چرا کاري ميکنيد که مدارس و معلمان از شما جلو بيفتند و شما همچنان در پيلههايي که خود تنيدهايد، گرفتار بمانيد؟ 4 - ميدانيد و ميدانيم که شما هرچه امر کنيد، الزاما همان نخواهد شد، همانگونه که تا حالا هم چنين بوده است. اگر معلمان ميخواستند با اوامر و نواهي شما آموزش را دنبال کنند، الان حتي نشانهاي از آموزش مجازي در مدارس موجود نبود. همين مختصر توانايي هم که در مدارس موجود است، حاصل پيشگامي و انگيزههاي شخصي عدهاي از معلمان و مديران است. 5 - چرا الزامات شرايط بحران را درک نميکنيد؟ براي شرايط بحران، بايد مديريت بحران بلد بود و اين، فقط به معناي محدود کردن، اجبار کردن و تهديد کردن نيست. بگذاريد مدارس کارشان را بکنند و شما نظارت منصفانه داشته باشيد. به اين بينديشيد که چطور ميشود از اين شرايط بحران عبور کرد، با کمترين خسارت، حداقل هزينه، کارآمدترين روشها، تجميع امکانات، شناسايي همه موقعيتهاي موثر، جلب بيشترين همکاري، کشف پتانسيلها، يافتن نوآوريها و کمک به هر کسي که کاري مفيد و موثر انجام ميدهد. به جاي اخطار و تهديد هم، به مهر، احترام و قدرداني روي آوريد. به شرايط موجود واقعبينانه و منطقي نگاه کنيد، نه فقط با عينک خودتان.