جایی برای آمریکا نیست

ایالات‌متحده چند اصل اساسی بین‌المللی را زیر پا گذاشته است و به همین واسطه دیگر حقی برای بهره‌برداری از برجام ندارد و جایی برای این کشور در این تعاملات نیست. ایالات‌متحده نمی‌تواند از پیمانی که خارج شده است بهره‌برداری کند و این برخلاف عرف و اصول حاکم بر روابط بین‌الملل است. عده دیگری اما بر این باور هستند که آمریکا با پیمودن یک راه پر پیچ‌وخم می‌تواند بار دیگر وارد این عرصه شود که خارج از ظرفیت‌ها و توانمندی‌‌های فعلی آمریکا است. پمپئو و تیم اطراف آن این توانایی را ندارند که در این مسیر پر پیچ و خم به موفقیت برسند. تیم حاکم فعلی بر سیاست خارجی ایالات‌متحده یک تیم تهاجمی است که صرفا برای تحمیل فشارهای بیشتر طراحی شده است و به دنبال وارد کردن ضرباتی هستند و به دنبال اقدامات دیپلماتیک نیستند. امروزه بسیاری از اتاق‌فکرهای آنها مورد توجه قرار نمی‌گیرند و هیات‌های کارشناسی امروزه بسیار از سیاست خارجی دولت ترامپ ناراضی هستند و این نارضایتی از همین سیاست‌های پمپئو نشات می‌گیرد. آنچه در این میان به سیاست خارجی دولت ترامپ جهت می‌دهد لابی‌هایی است که ریشه صهیونیستی دارند. این امر سبب شده است که در میان نخبگان آمریکایی نیز نارضایتی ایجاد شود. در زمان بوش پسر نیز دقیقا همین اتفاقات رقم خورد که منجر به اتفاقات ناگواری شد. از سوی دیگر، بر فرض اینکه ایالات‌متحده بتواند به نحوی خود را به مکانیزم ماشه یا بازگردان تحریم‌ها نزدیک کند باز هم به رای سایر کشورها نیاز دارد که در این میان نمی‌توانند بدون موافقت همگانی اعضای دائم شورای امنیت دستاوردی داشته باشند. امروزه آنچه مسلم است چین و روسیه در این میان کاملا در مقابل آمریکا ایستاده‌اند و کشورهای اروپایی نیز نشان داده‌اند که مطیع صرف دولت ترامپ نیستند و در برخی مواقع راه خود را از او جدا می‌کنند. دولت ترامپ تلاش‌های زیادی را برای در تنگنا قرار دادن ایران انجام می‌دهد اما هیچ آینده روشنی پیش روی این تلاش‌ها نیست زیرا جهانیان امروز با سیاست‌های خصمانه آنها همراه نیست. آنها امروزه به این علت در تکاپو افتاده‌اند که تحریم‌های تسلیحاتی ایران تمدید شود زیرا از صادرات سلاح‌ ایران هراس دارند و ایران را برای خود یک رقیب تسلیحاتی می‌دانند که ممکن است برخی از بازارهای آنها را تصاحب کند. فروشنده شدن ایران بزرگ‌ترین ترس آنها است. لغو تحریم‌‌های تسلیحاتی ایران تمامی معادلات را بر هم خواهد زد و این به ضرر آمریکا خواهد بود. بنابراین دولت آمریکا که پیش از این تهدید کرده بود به‌رغم خروجش از برجام و به بهانه اینکه قطعنامه ۲۲۳۱ آن را عضوی از برجام معرفی می‌کند، می‌تواند سازوکار بازگردانی تحریم‌ها را که تنها در چارچوب برجام و برای اعضای برجام قابل استفاده است، برای بازگرداندن تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران استفاده کند؛ آن نتایجی را که انتظار داشت برای آنها به ارمغان نخواهد آورد زیرا فاصله زیادی تا تحقق آن وجود دارد.