وحدت و انسجام ملی لازمه پیشرفت و توسعه

موضوع چندصدایی در هر جامعه‌ای اگر رواج پیدا کند، به مرور زمان به یکی از بزرگ‌ترین مشکلات آن جامعه تبدیل خواهد شد. اما ما همواره شاهد این موضوع بوده‌ایم، که برخی از گروه‌های سیاسی که برای جامعه راهکار مناسب و عملی در برون‌رفت از چالش‌های یک جامعه ندارند برای کنار زدن جریان یا گروه مقابل و رقیب خود دست به هیاهو و فریاد می‌زنند تا به این وسیله ضعف‌های خود را پوشش دهند. گروه‌های سیاسی با تکیه بر این تاکتیک نه‌تنها برای تخریب طرف مقابل اقدام می‌کنند بلکه با این ابزار در تلاش هستند که خود را نشان دهند. در این روش نقاط ضعف گروه مقابل را به حدی بزرگ می‌کنند که فقدان برنامه خود را بپوشانند و با کوچک کردن طرف مقابل خود را بزرگ جلوه ‌دهند. اما غافل از این هستند که اگر هر شخص یا گروهی که دارای توانایی و قدرت اجرائی لازم باشد؛ همچون نور خورشید که غیرقابل انکار است این موضوع نمایان خواهد شد. اما اگر عکس این موضوع برقرار شده و از خود درخششی نداشته باشد، درصدد تلاش برای تخریب دیگری برمی‌آیند که خود بیشتر به چشم بخورند. به نظر می‌رسد دولت با مشکلات فراوانی روبه‌رو بوده و نقدهایی بر عملکرد آن وارد است. از جمله این نقدها می‌توان به نداشتن برنامه‌ای خاص در مقابل تحریم‌ها و مقابله با آن اشاره کرد. در این باره شایان ذکر است که دولت همچنان به روال خود در مورد برجام بعد از خروج ایالات‌متحده از این توافق ادامه داده و این موضوع فضای انتقاد را بر دولت وارد کرده است. از جهت است که گفته می‌شود دولت در این حوزه نتوانسته واقعیت و مشکلات موجود را به خوبی به مردم انعکاس دهد و در ارائه طرحی مشخص در جهت برون‌رفت از این موضوع موفقیت لازم را کسب کند. از طرفی ما در کشور شاهد حضور برخی چهره‌های سیاسی هستیم که به نوعی در چارچوب پوپولیستی گام برمی‌دارند. از این رو برخی نمایندگان مجلس یازدهم برای اینکه بتوانند در جایگاه فعلی که قرار گرفته خودی نشان دهند، همانند زمانی که خارج از حلقه قدرت قرار داشتند و به نقد دولت مشغول بودند؛ اکنون نیز که بر کرسی‌های مجلس تکیه زده‌اند به جای کمک به دولت درصدد ایجاد فشار و انتقادهای مخرب به دولت هستند. شاهد بودیم که مجلس یازدهم در تلاش بود تا طرح استیضاح رئیس‌جمهور را پیش ببرد که با رهنمود‌های مقام معظم رهبری در خصوص انسجام و وحدت بین دولت و مجلس این مساله از دستورکار خارج شد. اما باید اینگونه نتیجه گرفت؛ اشخاصی که در حال حاضر در یک قوه مهم که به تعبیر امام(ره) در راس امور قرار دارند، در این تفکر و اندیشه هستند که در سپهر سیاسی کشور خودی نشان دهند. صحت این موضوع را می‌توان در همین عملکرد کوتاه مجلس جست‌وجو کرد. زیرا مصوباتی که تاکنون تصویب شده خود به‌تنهایی گواه این موضوع به حساب می‌آید. بنابراین به دلیل وجود نداشتن برنامه کافی از سوی اهالی بهارستان این مجلس چاره‌ای به‌جز همدلی و همکاری با دولت دوازدهم را در پیش روی خود نمی‌بینند.