اصلاحات باید یک منتقد جدی باشد
آرمــان مــلی - علیرضا پورحسین: دقیقا یـک سال تا پایان دولت دوازدهــم باقی مــانده اســت. دولتی که بیشــک پــرفـراز و نشیبترین دولت پس از انقلاب اسلامی بوده است. رخ دادن چندین و چند حادثه طبیعی، وقوع دو تنش اجتماعی جدی در جامعه، اعمال شدیدترین تحریمهای بینالمللی علیه کشور، کرونا و دهها پدیده دیگر که جیب خالی دولت را خالیتر کرد تماما موانعی بودند تا بسیاری از انتظارات مردم از دولت دوازدهم محقق نشود. در این میان کارشکنیهای داخلی آن چیزی بود که به بدترین شکل میتوانست این چرخه را کامل و این حلقه فشار را تنگتر کند که با رویکارآمدن مجلس یازدهم بسیاری بر این باور بودند که این امر رقم خورده است و استارت آن نیز با حمله به وزیر امورخارجه در مجلس زده شد اما ناگهان با مخالفت سران کشور با این رویه شعله آن اندکی کاهش پیدا کرد اما به نظر میرسد منتقدین دولت به دنبال مسیرهای دیگری برای ضربه زدن به دولت هستند؛ اقداماتی که بیش از هر چیز دیگری در این برهه زمانی منافع ملی را خدشهدار میکند و مردم را بیشتر در تنگنا قرار میدهد و در وهله بعد انتخابات 1400 را به عنوان یک انتخابات حیاتی و بسیار مهم بیش از بیش در خطر
قرار میدهد و مردم را نسبت به آن دلسرد میکند؛ امری که با عملکرد خوب دولت و سایر نهادها و همبستگی فیمابین میتواند سرانجام متفاوتی داشته باشد. در راستای بررسی این مساله «آرمان ملی» گفتوگویی با مهدی آیتی، عضو دوره ششم مجلس داشته است که در ادامه میخوانید.
آیا پس از اتفاقات اخیر در کشور و تاکید سران بر تعامل با دولت، باز هم موضعگیریها علیه دولت تداوم خواهد داشت؟
همانطور که پیشبینی میشد با شروع مجلس یازدهم دولت بارها و بارها از طرق مختلف به چالش کشیده خواهد شد. در نتیجه دولت هم قطعا به آن آگاه بوده است و به دنبال آن نیز شاهد یک زد و خورد سیاسی بودیم اما پس از آن رهبری دو مرتبه لزوم تعامل را یادآوری کرد و پس از آن فضای سیاسی کشور اندکی متفاوت شد. در این فضا شاید در ظاهر اقداماتی صورت گرفته نشود اما آن دشمنی میان مجلس و دولت همچنان ادامه دارد و برخی در مجلس مترصد فرصتی هستند تا به نحوی دولت را زیر سوال ببرند. این تقابل هم نسبت به شخص رئیسجمهوری و هم نسبت به کابینه و وزرا وجود دارد. پیشبینی من این است پس از چند هفته مجددا حملهها به دولت آغاز خواهد شد و مشکلات دیگری پیش روی دولت قرار میگیرد.
هدف از چنین اقداماتی در این برهه حساس زمانی چیست؟
دولت روحانی تحت همین فشارها یک سال خود را بهخوبی سپری خواهد کرد اما اصولگرایان مایل نیستند با یک کارنامه درخشان ثبتشده در تاریخ صحنه سیاسی را ترک کند. برخی به دنبال این هستند که دولت ضعیف شود و هر روز به سمت شکستهای بیشتر حرکت کند. از زمانی که دولت روحانی برای خود شعار تدبیر و امید را انتخاب کرد برخی به دنبال این بودند تا نشان دهند این دولت بیتدبیر و منشا ناامیدی است. مطمئن باشید که برخی در تمامی پایگاهها و رسانههای خود و از جمله در مجلس تا جایی که بتوانند از سناریوهایی پیروی میکنند که این دولت را بدهکار جلوه دهند. هدف اصلی آنها این است که دولت روحانی جز دولتهای بد به یاد آورده شود. با این روند نگرانی که پیش میآید این است که انتخابات 1400 شبیه به انتخابات مجلس یازدهم کمرمق برگزار شود. مقولهای که همزمان انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا را نیز تهدید میکند. در همین راستا هر گامی که در راستای تخریب دولت برداشته شود، به ضرر منافع ملی و کل کشور است، حتی به نظر من این گامها برخلاف نظر رهبریاست. این اقدامات هم بر انتخابات آتی و هم بر منافع مردم ضربه وارد میکند و نتایج خوبی در پی نخواهد
داشت.
جریان اصلاحات در این میان باید با چه نگاه و با چه ابزاری در صحنه سیاسی حاضر شود؟
در این برهه زمانی که جریان اصلاحات تاثیرگذاری کمتری در عرصه سیاست کشور دارد باید در سایه به عنوان یک ناظر جدی و یک منتقد قدرتمند در امور سیاسی کشور ورود کنند. در این میان ضرورت دارد تا عملکرد جناح مقابل بهخوبی رصد شود و با یک نگاه علمی بالا و پایین آن را سنجیده و در پایگاه و جایگاه انتقادی و اصلاحی قرار گیرند تا بتوانند به وظیفه خود بهخوبی عمل کنند. اگر اصلاحات با نگاه علمی اهداف سیاسی خود را پیش نبرد و شتابزده عمل کند بار دیگر شکست خواهد خورد پس ضرورت دارد در ابتدا نگاه همراه با یک اندیشه راهبردی در دستورکار قرار گیرد تا با دستانی پر در مقابل مردم حاضر شوند. در همین راستا نیاز است بار دیگر اعتماد مردم را جلب کند و صرفا با شعار در عرصه سیاست حاضر نشود بلکه با یک راهبرد علمی و عملی در عرصه سیاست کشور حاضر شود تا با بنبست مواجه نشود. اصلاحات در این عرصه نیاز است تا ضعفها را شناسایی کند و با یک بازنگری اساسی در ساختار و تصمیمات به بازسازی خود بپردازد. در این میان کارشکنیهای داخلی آن چیزی است که به بدترین شکل میتواند این چرخه را کامل و این حلقه فشار را تنگتر و استارت آن نیز با حمله به وزیر امورخارجه
در مجلس زده شد اما ناگهان با مخالفت سران کشور با این رویه شعله آن اندکی کاهش پیدا کرد اما به نظر میرسد منتقدین دولت به دنبال مسیرهای دیگری برای ضربه زدن به دولت هستند تا اصلاحات را بیش از پیش به حاشیه برانند.
