سلبریتیهایی که ناگهان رجل سیاسی شدند
کاندیداهای دستِ چندم
خود را برای ۱۴۰۰ گرم میکنند
دیروز رئیس رسانه ملی، امروز سلبریتی اینستاگرام
تجربه نشان می دهد به اندازه سیاسیون آدمهای غیر سیاسی هم مایلند نامزد انتخابات ریاست جمهوری شوند. چه آنکه هنگامه ثبت نام انتخابات ریاست جمهوری که می رسد افراد غیرسیاسی بسیاری پاشنه درِ وزارت کشور را از جا در می آورند تا جلوی دوربینها قرار بگیرند. مرداد 99 هم رسید. این آخرین باری است که حسن روحانی با عنوان «رئیس جمهور» به استقبال سالگرد تنفیذ و تحلیفش می رود. او ۱۲ مرداد ۹۲ رسما حکم ریاست جمهوری را دریافت کرد و چهار سال بعد در همان روز دوباره بر همان صندلی نشست. اما سال دیگر در همین روزها عالی ترین پست اجرائی جمهوری اسلامی را به شخص دیگری تحویل می دهد. اما برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر که از یکی دو سال قبل سیاسیون برای رقابت انتخاباتی اعلام آمادگی می کنند هنوز با قطعیت نمی توان درباره مصداق رجال سیاسی که یک سال بعد کاندیدا میشوند صحبت کرد. حتی بسیاری افراد معتقدند روزهای منتهی به برگزاری انتخابات است که تعیین میکند کدام شخص به پاستور و کدام اشخاص دیگر به خانه شان برمی گردند.
ناگهان رجل سیاسی شدم
سال ۹۶، رو به روی وزارت کشور - در میان آنها همه جور آدمی پیدا می شد، از کاراته کار تا رکورددار ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری. یک نفر از آنها خانمی بود که درباره انگیزهاش از ثبت نام در انتخابات گفت: «دیپلمه و خانهدار هستم. ثبت نام کردم چون دلسوز مملکت هستم.» وقتی از او پرسیده شد: «هرکسی که دلسوز کشور است باید رئیس جمهور شود؟» گفت: «پس آن کسی که دلسوز نیست باید رئیس جمهور شود؟»
سلبریتیهای غیر سیاسی میآیند
این روزها و در فاصله چند ماهه باقیمانده تا انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰، صحبت از اعلام کاندیداتوری افرادی در انتخابات میشود که با وجود چهره بود اما بعید است در تعاریف شورای نگهبان از رجل سیاسی مذهبی قرار گیرند. افرادی که طرفدارانی معمولا در فضای مجازی و مجالس و سخنرانی ها دارند و با تکیه بر همان خود را شایسته کاندیداتوری می دانند. از جمله این افراد حسن عباسی است. او در اینستاگرام خود از کاندیداتوری برای ۱۴۰۰ خبر داد و نوشت: «پیش به سوی دولت زندگی، دولت ۱۴۰۰». حسن عباسی با عنوان تئوریسین اصولگرا شناخته میشود، در حالی که تا کنون سابقه سیاسی از او ثبت نشده است. او بیشتر سخنوری است که به تندی زبان شهرت دارد. اگر او را اصولگرا می خوانند به خاطر آن است که زبان علیه اصلاح طلبان و حتی اصولگرایان میانه رو باز میکند. زبان تند او باعث شده در بین بخشی از اصولگرایان مخاطبانی پیدا کند. او یکبار به خاطر توهین به حسن روحانی و عباس آخوندی به هفت ماه زندان محکوم شد. اما زبان تندش را در موارد دیگر هم به کار برده است که از جمله آنها باید به حمله به ارتش اشاره کرد؛ حمله ای که منجر به شکایت ارتش از او شد. عباسی در مرداد ۹۵
گفته بود ارتش بی سر و صدا فقط در پادگانها حضور دارد و آمریکا چنین نیرویی را میخواهد.
از کشف تک چشم دجال تا کشف کاندیدای اصلح
علی اکبر رائفی پور هم نسخهای شبیه به حسن عباسی است. او هم مانند حسن عباسی با مقبول طبع واقع شدن برخی سخنرانیهایش برای عدهای جوان توانست مجوز موضعگیری سیاسی را از طرفدارانش دریافت کند. در نوع خود با جستجوی نمادهای آخرزمانی، فراماسونری و شیطان پرستی در موسیقی و سینما دنبال افشای توطئههای دشمنان بود و این موضوع را تا جایی پیش برد که از روی سخنرانیهایش استندآپ کمدی هم ساخته میشود. البته او صحبت از کاندیداتوری برای انتخابات ۱۴۰۰ نکرده است اما برخی رفتارهایش طی سالهای اخیر باعث گمانه زنیهایی درباره کاندیداتوری او در انتخابات مجلس یازدهم و ریاست جمهوری آینده شده بود. با این حال درجایی گفت نمیخواهد مثل فخرالدین حجازی و سید علیاکبر موسوی حسینی مشهور به «حسینی اخلاق در خانواده» باشد که سخنران بودند و رای اول مجلس در دورههای خود را به دست آوردند، شود بلکه می خواهد مثل حجتالاسلام قرائتی عمل کند که هیچ وقت در هیچ انتخاباتی شرکت نکرده است.
دیروز رئیس رسانه امروز سلبریتی اینستاگرام
عزت ا... ضرغامی از جمله سلبریتیهای سیاسی امروزی است که بعد از ریاست بر صداوسیما سعی کرده از خود وجهه سیاسی نشان دهد. او اخیرا درگفت وگو با رادیو تهران گفته اگر در انتخابات ۱۴۰۰ احساس وظیفه کند کاندیدا میشود. البته چنین احساسی برای انتخابات سال ۹۶ هم به او دست داده بود. اسفندماه ۹۵ در صفحه اینستاگرامش که به تریبون او تبدیل شده از کاندیداتوری اش خبر داد. حتی نامش در بین کاندیداهای احتمالی جمنا بود اما اصولگرایان به او رغبت نشان ندادند و همانطور که فرزند هشتم خانواده ۱۰ نفری بود، در بین ۱۰ گزینه اصولگرایان برای انتخابات ۹۶ گزینه هشتم اصولگرایان شد. دو نفر بعد از او هم رستم قاسمی و محسن رضایی بودند. اگر ریاست صدا و سیما را یک سمت سیاسی بدانیم، سابقه نظامی ضرغامی بیشتر از سابقه سیاسی اوست. بالاترین سمت سیاسی او در جام جم بود و پیش از آن معاونتهای وزارت ارشاد، وزارت دفاع و معاون صداوسیما را برعهده داشت. در اینستاگرام بیشتر از دیگر اصولگرایان حضور فعال دارد و سعی میکند مثل دیگر کاربران لحظه نگاری کند. گاهی چهرههای کاملا متفاوت را به صبحانه دعوت میکند و تصویر ضیافت صبحانهشان را با کاربران به اشتراک
میگذارد.
هر کسی با یک شناسنامه میتواند کاندیدا شود
صحبت از کاندیداتوری غیرسیاسیها، شایعه باشد یا واقعیت، تا زمانی که قانون ثبت نام در انتخابات تغییر نکند و شاخصهایی برای رجل سیاسی تعیین نشود، هرکسی می تواند با یک شناسنامه به وزارت کشور برود و خود را در قامت داوطلب ریاست جمهوری ببیند. شاید به خاطر نبود ساختار حزبی در کشور اکنون نتوان تعریف دقیقی از رجل سیاسی ارائه کرد اما با یک محدودیت حداقلی می توان جلوی هزینه وارد کردن به نظام سیاسی را گرفت. به ویژه آنکه در قانون اساسی جمهوری اسلامی، رئیس جمهور بعد از رهبری عالیترین مقام کشور است و نبود سنجش رجل سیاسی باعث میشود هرکسی با پا گذاشتن به وزارت کشور خود را ناگهان رجل سیاسی ببیند که به اعتبار مقام ریاست جمهوری بیش از پیش ضربه وارد شود.