من: سلام آقا، شما احساس خوشبختي ميکنيد؟
اوووم...ميشه يه سوال ديگه بپرسيد؟
من: چرا بايد اين کارو کنم؟!
آخه من اين سوالرو گذاشته بودم برنامه آقاي مديري جواب بدم!
من: عذر ميخوام شما مگه سلبريتي يا آدم خاصي هستين که به برنامه دورهمي دعوت بشيد؟!
اولا بله من يه تير ماهي خاص و مغرورم، دوما شما چقدر بخيل هستين! بالاخره شهرت منم بايد از يه جايي شروع بشه ديگه، اين همه ما برنامههاي تلويزيونرو با پليبک خوانندههاشون مهمون خونههامون کرديم و در حاليکه ميدونستيم الکي دارن لب ميزنن مثل چي ذوق کرديم و دست هورا کشيديم، حالا چه اشکالي داره آقاي مديري يه بارم من جوونرو مهمون برنامهاش بکنه؟
من: مثل اين که شما زياد حالتون خوب نيست!
اگه منظورت اينه که ديوونم، آره آقا قيمت دلار و گروني منو ديوونه کرده، اصلا اگه سالم بودم بايد شک ميکردي! حالا که اينطوري شد مديري هم دعوتم کنه نميرم!
***************
من: سلام پدر جان، شما احساس خوشبختي ميکنيد؟!
برو آقا مزاحم نشو، من با شبکههاي معاند صحبت نميکنم!
من: پدرجان معاند چيه ديگه؟ من که اينجا جلوي شما هستم!
اگه راست ميگي، پس چرا سوال سياسي ميپرسي؟! دوست داري اون ترامپ دلقک بياد توييت فارسي بزنه؟؟ببين شما اصلا نوع سوال پرسيدنت مشکل داره و باعث تفرقه افتادن بين مردم در جامعه ميشه!
من: عذر ميخوام، مشکل سوال من چي بود دقيقا؟
ببينيد مشکل اصلي شما تنها کم بودن يک واژهست، درستش اينه که از مردم بپرسي چرا احساس خوشبختي ميکنيد؟!! همين يه واژه «چرا» که قبل از سوالتون مياد باعث ميشه من پيرمرد هم با ملايمت جواب شمارو بدم پسرم.
من: چشم!
آفرين قول بده ديگه تکرار نشه