خطر آتش در جنگل‌ها را جدی بگیریم

آتش‌سوزي جنگل‌ها يکي از تلخ‌ترين و بدترين حوادث محيط زيستي است که اخيرا به تعداد زيادي در نقاط مختلف کشور در حال رخ دادن است. با کمال تاسف، نود وپنج‌درصد اين آتش‌سوزي‌ها به‌طور عمد يا سهوا صورت مي‌گيرد، اما در مناطقي مانند کرمانشاه وکهگيلويه و بويراحمد که زندگي ايلياتي و طايفه‌اي در جريان است، احتمال دارد اختلافات آنها مانند اختلافات طايفه‌اي يا زميني يا اختلاف بر سر چراي دام، آتش سوزي جنگل‌ها را رقم بزند. سال‌ها پيش در بازديدي که از منطقه بوزين و مرخيل در پاوه که در آتش سوخت، داشتم، نماينده اي از شوراي عالي طبيعت و منابع طبيعي آي يو سي ان (اتحاديه بين‌المللي حفاظت از محيط زيست) مي‌گفت؛ اگر در ايران يک منطقه بکر بهشتي دست نخورده وجود داشته باشد همين بوزين و مرخيل است. اين منطقه بهشت روي زمين است که انواع و اقسام گياهان و جانوران را در خود جاي داده است. مثلا جانوري به نام شوکا (کوچکترين گونه گوزن که به آن گوزن مينياتوري مي‌گويند) در اين جنگل‌ها زندگي مي‌کند که به خاطر آن منطقه حفاظت شده است. بنابراين وقتي جنگلي مي‌سوزد بدترين حادثه محيط زيستي رخ مي‌دهد. در محيط زيست هيچ‌ حادثه‌اي به اندازه آتش‌سوزي جنگل‌ها زيانبارتر نيست. در هنگام سيل تعدادي از درختان در جاي خود باقي مي‌مانند و برخي از جانوران شنا بلد هستند و... مي‌توانند خودشان را نجات دهند يا در زلزله و ريزش کوه ، فقط بخشي از منطقه خراب مي‌شود اما در آتش سوزي هيچکس از درختان و گياهان گرفته تا جانوران در امان نيست و از بين مي‌روند. حالا آتش‌سوزي رخ داد مسأله مهم اينجاست که امکاناتي براي اطفاي حريق وجود ندارد. زماني بخشي از منطقه رينه دچار آتش‌سوزي شد وقتي که به سازمان جنگل‌ها اطلاع داديم با شاخه‌هاي بيد آمده بودند که آتش را خاموش کنند! البته بخشي از اين موضوع به کم کاري سازمان جنگل‌ها برمي‌گردد آنجا که به خاطر نبود امکانات آتش را به حال خود رها مي‌کنند و جواناني مانند البرز زارعي و يا آن سه جوان اهل پاوه، جانشان را از دست مي‌دهند تا محيط زيست حفظ شود. متاسفانه انگار جنگل‌ها براي برخي از مسئولين ارزشي ندارد که اين چنين مي‌سوزند. شايد اگر مسئولان متناسب با تخصص شان در جايگاه مناسب قرار مي‌گرفتند شاهد اين اتفاقات نبوديم. در حال حاضر چيزي از محيط زيست نمانده است. محيط زيست آب، خاک، هوا و گياهان و جانوران است. وضعيت هوا که کاملا مشخص است و با توجه آتش‌سوزي‌هاي اخير، دي اکسيد کربن و مونوکسيد کربن بسياري وارد هوا شده که اين موضوع به شدت آسيب‌زاست. آب‌هاي زيرزميني را هم که به طرق مختلف از بين برده‌ايم. با خاک هم خوب رفتار نکرده‌ايم يا آن را مي‌فروشيم يا دچار فرسايش شده‌اند. آتش‌سوزي نيز شده بلاي جان جنگل‌ها و آنها را از بين مي‌برد. با اين اوصاف چيزي از محيط زيست باقي مي ماند؟