ضرورت پذيرش اصلاح قانون اساسي

اخيرا آقاي محمدرضا عارف رئيس بنياد اميد ايرانيان گفته که ما نه از اصلاح‌طلبي عبور مي‌کنيم و نه از آن عقب‌مي‌کشيم؛ قاعدتا اصلاحات چيزي نيست که بتوان از آن عبور کرد. همه از سياستمداران گرفته تا عقلاي ديگر، همگي تابع اصلاحات هستند و در کشور ما هم اصلاحات ريشه قديمي دارد که ريشه آن به 200 سال قبل و به زمان مشروطه بازمي‌گردد. اصلاحات مطالبه‌اي مردمي و چيزي است که جامعه به آن نياز دارد. بنابراين اين جمله که بگوييم کسي از اصلاحات عبور کرده است، درست نيست و نبايد از اين جمله استفاده شود. اصلاحات تابع هيچ شخص مشخصي نيست که مثلا بگوييم اگر فلاني نباشد پس اصلاحاتي هم در کار نيست يا اگر فلاني باشد پس اصلاحات هم همراه با او مي‌آيد. اگر شما اصلاحات را به رفراندوم بگذاريد يعني از مردم بپرسيد که خواهان اصلاحات در عرصه‌هاي سياسي، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي و قانون‌گذاري، خصوصا بازنگري در قانون اساسي هستند يا خير، معتقدم بيش از 80 درصد از مردم به اصلاحات راي مي‌دهند. اصلاحات خواسته مردم و جامعه بشري در هر نقطه از دنيا و به‌خصوص ايران است. بنابراين، اصلاحات چيزي نيست که کسي بخواهد از آن عبور کند. اصلاح‌طلبي دو نوع مخالف دارند؛ يک‌سري آن‌ منتقدان به وضعيت کشور هستند که اصلاح‌طلب و اصولگرا را کنار گذاشته‌اند و يک عده ديگر هم اصولگرايان تندرو هستند. رسانه‌ها بايد بروند و از مردم سوال کنند که مردم خواهان اصلاحات در زمينه‌هاي مختلف هستند يا خير. بعد ببينيد که مردم جوابشان چيست. به نظر مي‌رسد که آنها خواهان اصلاحات هستند. خواستار اصلاح قانون اساسي‌اي هستند که چند دهه قبل به رفراندوم گذاشته شده بود. بنابراين، اصلاحات چيزي نيست که کسي بخواهد از آن عبور کند. دليل آن که مردم در انتخابات مجلس 98 مشارکت آنچناني‌ به نفع اصلاح‌طلب‌ها نداشتند، اين بود که تغييري در دوران اصلاحات احساس نکرده و ديدند که قدرت در انتخابات جابه‌جا نمي‌شود. اصولا با تغيير رئيس دولت، قدرت هم بايد جابه‌جا شود. ولي در انتخابات‌هاي گذشته، اينکه آقاي سعيد جليلي انتخاب مي‌شد يا آقاي حسن روحاني توفيري در حال مردم نداشت و قدرتي جابه‌جا نمي‌شد. شوراي نگهبان در بررسي صلاحيت‌ها، باعث شد که اصلاح‌طلب واقعي نتواند مطابق ميلشان به ميدان نيايد. اصلاح‌طلبان از کانديداهاي مجلس دهم حمايت کردند ولي ديدند آنها طوري نيستند که بتوانند مطالبات مردم را درست فراهم کنند. ممکن بود قدرتش را نداشته باشند يا اصلا بعضي از آنها محافظه‌کار بودند. از سوي ديگر بايد گفت که عملکرد دولت آقاي‌روحاني را نمي‌توان صرفا به اصلاح‌طلب‌ها نسبت داد. نه آقاي روحاني اصلاح‌طلب است و نه اکثر وزرايش. وقتي وزير کشور اصولگراست انتظار نبايد داشت که استاندار، فرماندار، مدير يا بخشدارش را اصلاح‌طلب انتخاب کنند.