مذاکرات ظريف و وانگ ‌يي درباره توافق 25 ساله!

در پي جنجال بر سر توافق استراتژيک 25‌ساله با چين در محافل سياسي ايران، گويا وانگ يي وزير خارجه جمهوري خلق چين با محمد جواد ظريف تماس گرفته و با او گفت‌وگو کرده است! چون موضوع بي‌نهايت مهم بود، من هم نتوانستم به عادت زننده‌ام غلبه کنم و مذاکرات دو طرف را شنود کردم! حالا هم متن مذاکرات را در اختيار شما مي‌گذارم تا همة امور در کمال شفافيت و بدون هرگونه پنهانکاري طي طريق کند! يي: سلام جواد! شنيدم اين روزها در مجلس خيلي بهت خوش گذشته! ظريف: جناب يي! اينها جزو امور داخلي کشور ماست و با همة احترامي که براي جنابعالي قائل‌ام، مجبورم دربارة احتمال دخالت در امور داخلي مان پيشاپيش تذکر لازم را بدهم! يي: حالا چرا سرِ صبحي اينقدر عصباني هستي جواد؟ بنده چه دخالتي در امور داخلي شما کردم؟ ظريف: بنده جسارت نکردم، فقط خواستم تذکر دهم که در اينجا نسبت به صحبت دربارة مسائل داخلي از طرف وزير خارجه با مقام‌هاي خارجي حساسيت بسيار بالايي وجود دارد و اين نوع صحبت‌ها هم همانطور که افتد و داني پشت ابر نمي‌ماند! يي: بله، وضعيت بغرنجت را کاملا درک مي‌کنم جواد! ظريف: ممنون که درک مي‌کني جناب يي! يي: جواد! اين سر و صدا و جنجال چيه که در کشورتون راه افتاده؟ ماجراي اين توافق 25‌ساله دقيقاً چيه؟ ظريف: راستش ما در حال تدوين سندي هستيم که امکان همکاري‌هاي گسترده دو کشور را در همه زمينه‌ها فراهم کنه! يي: در چه زمينه‌هايي قراره ما با شما همکاري گسترده داشته باشيم؟ ظريف: در هر زمينه‌اي که فکرش را بکنيد! اقتصادي، سياسي، نظامي، امنيتي و بين‌المللي! يي: خب، اين همکاري‌ها که کم و بيش وجود داشته و داره! ظريف: نه، اين يک توافق استراتژيکه جناب يي! قراره دو کشور متحد بشن! يي: عليه کي متحد بشن؟ ظريف: عليه دشمناي مشترکِ دو کشور! يي: منظورت دقيقاً کدام دشمناست؟ ظريف: در درجة اول ايالات متحدة آمريکا که سياست يکجانبه‌گرايش به چين و ايران ضربه مي‌زنه! يي: مگه تو پيام ويدئويي ديروز مرا نديدي که در آن گفته بودم: «ما قصد به چالش کشيدن آمريکا را نداريم و دو اقتصاد بزرگ جهان بايد راه‌هايي براي همزيستي مسالمت‌آميز با هم پيدا کنند.» ظريف: ديدم و راستش قدري تعجب هم کردم! با آنکه رئيس اف.بي.آي کشور شما را بزرگترين تهديد عليه آمريکا معرفي کرده، بعد شما به جاي آنکه مثل ما تو دهنش بزنيد، اومديد دم از روابط مسالمت‌آميز مي‌زنيد! يي: جواد! تو ديگه مي‌خواي اين چيزا را به من ياد بدي؟ تو دهني زدن باشه براي خود شما، ما چيني‌ها خودمون بهتر مي‌دونيم که منافع‌مون را چطور دنبال کنيم؟ ظريف: البته هر جور خودتون صلاح مي‌دونيد... يي: خب، غيراز آمريکا ديگه قراره عليه کدام کشور متحد شويم؟ ظريف: راستش مي‌خواستم بگم اسرائيل و عربستان و امارات اما الان که فکر مي‌کنم مي‌بينم شما روابط گرم و گسترده‌اي با اينها داريد... يي: اتفاقا من هم به همين دليل بهت زنگ زدم. اين چند روز که شما بر سر توافق 25‌ساله در کشورتان جنجال به پا کرده‌ايد، وزيران خارجه اين کشورها پي در پي با من تماس مي‌گيرن و مي‌پرسن که ماجراي اين توافق چيه؟ آيا مي‌خواهيد با ايران عليه ما هم‌پيمان بشين؟ بهشون گفتم من که روحم از اين قضيه هم خبر نداره! بذاريد اول با ظريف صحبت کنم که قصه چيه؟ ظريف: ما اينجا هنوز داريم روي اين سند کار مي‌کنيم و اصلا تکميل نشده و خيلي از جزئياتش مشخص نيست هنوز... يي: پس چرا چيزي که هنوز نه به باره و نه به داره اينقدر سرش جنجال به پا کرده‌ايد که براي ما مايه دردسر بشه؟ ظريف: وا... تقصير اين رسانه‌هاست! اينجا همانطور که مي‌دونيد رسانه‌ها آزادند و سر هر چيزي جنجال به پا مي‌کنند! يي: با زبون غربي‌ها با من حرف نزن جواد! ما که از وضع رسانه‌هاي کشور شما بي‌اطلاع نيستيم! ظريف: از اين حرف بگذريم جناب يي! حالا جمهوري خلق چين براي امضاي يک توافق استراتژيک با ما آمادگي داره؟ يي: اگه واقعا استراتژيک باشه چرا که نه؟ شما حاضريد با شرکاي منطقه‌اي و بين‌المللي ما آشتي کنيد؟ ظريف: منظورت همين..... يي: بله همين‌ها ديگه! ظريف: اگه مي‌خواستيم با اينا آشتي کنيم که دنبال توافق استراتژيک با شما نمي‌افتاديم! يي: جواد! به‌نظرم اين حوادث مجلس ذهنت را مشوش کرده! بهتره يه مقداري عميقتر سياست خارجي چين را مطالعه کني و بعد به فکر توافق استراتژيک بيفتي.....