ويروسي که تنها به ريهها اکتفا نميکند
پزشکان با بررسي اثرات کوويد19 روي ساير اندامهاي بدن، تاييد کردند که ابتلا به کرونا نهتنها به ريهها که به بخشهاي گستردهتري از بدن حمله کرده و صدمات مخرب و ويرانگري وارد ميکند. به گزارش مديکال اکسپرس، بعد از گذشت چند روز مراقبت از بيماران مبتلا به کوويد19، پزشکان متوجه شدهاند که اين بيماري تنها مربوط به سيستم تنفسي نيست. «دکتر آکريتي گوپتا» پزشک اهل نيويورک در اين خصوص ميگويد: من از ابتدا در خطمقدم مبارزه با بيماري بودم و مشاهده کردم که بيماران با مشکل لخته شدن خون روبهرو هستند و حتي آناني که ديابت هم ندارند در آزمايشات قند خون بالا را نشان ميدهند و بسياري نيز دچار صدمات قلبي و کليوي ميشوند. در ادامه مطلب درج شده در اين پايگاه خبري مربوط به تازههاي پزشکي و سلامت، در اوايل ماه مارس (اسفند ماه) گوپتا به همراه گروه ديگري از پزشکان بريتانيايي و آمريکايي نخستين بررسي گسترده درباره اثرات کوويد19 را روي تمام اندامهاي آسيبديده به غير از ريهها آغاز کردند. وي که بررسيهاي گروهيشان حالا در نشريه علمي نيچر منتشر شده، ميگويد: پزشکان بايد کوويد19 را به عنوان يک بيماري چندسيستمي تصور کنند. درواقع باتوجه به آسيبهايي که اين ويروس به اندامهاي گوناگون از جمله کليه، قلب و مغز وارد ميکند، پزشکان بايد صدمات وارده به اين ارگانها را علاوه بر ريه در نظر داشته باشند. دانشمندان گمان ميکنند که عارضه لخته شدن خون در نتيجه ابتلا به کوويد19 ناشي از حمله ويروس به سلولهايي است که رگهاي خوني را ميپوشانند. هنگامي که ويروس به سلولهاي رگ خوني حمله ميکند، التهاب افزايش مييابد و خون شروع به تشکيل لختههاي کوچک و بزرگ ميکند. اين لختهها ميتوانند در سراسر بدن حرکت کرده و ضمن ويران کردن اندامها، چرخهاي نادرست از التهابات ترومبولين ايجاد کنند. بنابراين چنانچه اين التهابات کنترل نشود ميتواند اثرات مخربي در سيستم ايمني بدن ايجاد کند. پزشکان در ابتدا براي کنترل اين التهابات از استفاده از داروهاي استروييدي امتناع ميکردند، اما يک آزمايش باليني اخير نشان داده است که دستکم يک داروي استروئيدي مانند «دگزامتازون» ميتواند سبب کاهش مرگ و مير حدود يک سوم بيماران شود.
اثرات مخرب روي قلب
يکي از نويسندگان اين مقاله ميگويد: لختهها ميتوانند باعث حمله قلبي شوند، اما ويروس به روشهاي ديگري به قلب حمله ميکند. گوپتا ميگويد: از آنجاکه در کالبدشکافيهاي صورت گرفته، ويروس جدا از بافت قلب نيست، مکانيسم آسيب قلبي آن به اين اندام در حال حاضر نامشخص است. هرچند وي تاکيد ميکند: ممکن است عضله قلب در اثر التهاب سيستميک و انتشار سيتوکين (دستهاي از مولکولهاي پروتئيني محلول در آب هستند که در پاسخ به يک تحريک، ترشح ميشوند و پيامد حضور آن تغيير در رفتار سلولهاي داراي گيرنده اين پروتئين از جمله رشد، تغيير يا مرگ ياخته است) باشد.
نارسايي کليه
يکي ديگر از يافتههاي شگفت آور ناشي از ابتلا به کرونا، آسيبهاي حاد کليوي بود. گيرنده آنزيمي 2 مبدل آنژيوتانسين يا ACE2 (آنزيمي که به سطح بيروني (غشاء خارجي) سلولهاي ريهها، رگهاي خوني، قلب، کليهها و روده متصل ميشود) که ويروس از آن براي ورود به سلول استفاده ميکند، در غلظتهاي زيادي در کليه يافت شده و احتمالا همين آنزيم مسئول آسيبهاي کليوي است.
