مطابق با مطالعات انجام شده از مهمترين عوامل طلاق، عدم آشنايي با مهارتهاي زندگي، عدم تامين نيازهاي روحي و عاطفي، عدم بلوغ فکري و عدم شناخت قبل از ازدواج مطرح ميشود. در کشور آمار طلاق در حال افزايش است و با استناد بر آمارهاي ثبتاحوال در کشور در برابر هر 100 ازدواج 33 طلاق، وجود دارددر تهران نيز در برابر هر 100 ازدواج 46 طلاق وجود دارد. بر پايه اين آمارها سالانه ميزان ازدواج کاهش و ميزان طلاق نسبتا ثابت بوده اما اين آمارها سالانه مقدار اندکي افزايش مي يابد. در سال گذشته اين رقم در ازدواج به بيش از 530 هزار و در طلاق به حدود 175 هزار تعداد رسيده است، براساس آمارها موارد ازدواج طي هشت سال بيش از 263 هزار مورد کاهش داشته و طلاق نيز حدود شش هزار مورد افزايش داشته است. ميزان ازدواج در کشور در سال 98 نسبت به سال 97 تعداد 22 هزار و 670 مورد کمتر و ميزان طلاق در سال 98 نسبت به سال 97 تعداد 2090 مورد کمتر بوده است. در تهران نيز در سال 1392 حدود 100 هزار ازدواج و نزديک به 35 هزار طلاق ثبت شده اما در سال 98 در تهران 68 هزار و 600 ازدواج و حدود 31 هزار و 750 طلاق را داشتهايم. اين آمارها نشان دهنده کاهش شديد ازدواج و افزايش طلاق است، ممکن است از همه اين آمارها استنباط شود که در ايران يک سوم ازدواج ها به طلاق منجر ميشود اما با توجه به اينکه برخي متقاضيان طلاق چند دهه قبل ازدواج کردهاند و امسال طلاق ميگيرند نميتوان اينگونه اظهار نظر کرد. از آذرماه سال 97 به عنوان يک اقدام موثر براي کاهش طلاق ، طرح «تصميم» اجرا ميشود که بنابر آن در شهرهاي بزرگ همه زوجهاي متقاضي طلاق توافقي ميبايست حداقل پنج جلسه به مراکز مشاوره خانواده مراجعه کنند و 45 روز صبر کنند. اين قانون باعث شده در شهرهاي مختلف بين 5 تا 15 درصد از ميزان طلاقهاي توافقي کاسته شود اما اين کافي نيست و لازم است براي پيشگيري از طلاق، تسهيلاتي براي مشاوره و زوج درماني و خانواده درماني ايجاد شود. مشاوره خانواده بايد تحت پوشش بيمه قرار گيرد، از طرف ديگر آموزشهاي قبل از ازدواج بايد جدي گرفته شود و به يک جلسه کوتاه آموزش موارد پراکنده براي افراد در شرف ازدواج خلاصه نشود، بلکه توسط کارشناسان زبده و با تجربه مهارتهاي ارتباطي و اطلاعات لازم در چند جلسه به متقاضيان ازدواج ارائه شود.