تحقيقات جديد يک انجمن پزشکي آمريکايي نشان ميدهد که کارديوميوپاتي يا همان سندرم «قلب شکسته» که يک بيماري موقت قلبي است که اغلب توسط اوضاع استرسزا و احساسات شديد بروز ميکند؛ در دوران همهگيري کروناويروس افزايش يافته است. تحقيقات مجله انجمن پزشکي آمريکا توسط گروهي از محققان کلينيک کليولند بر روي هزارو914 بيمار و در يک بازه زماني دو ماهه انجام شده است که اين افراد در فاصله زماني بين ماه مارس تا آوريل (اسفند98 تا فروردين99) در دو بيمارستان اوهايو بستري بودند و نشانههاي انسداد شديد عروق قلب را بروز دادند. اين تحقيقات نشان داد که کارديوميوپاتي استرس يا سندرم تاکاتسوبو که عنوان ديگر سندرم «قلب شکسته» هستند افزايش قابلتوجهي به ميزان 7.8درصد در دوران نخستين اوج همهگيري کرونا داشتهاند. اين افزايش قبل از دوران همهگيري افزايشي بين 1.5 تا 1.8درصد داشت. يافتههاي اين محققان نشان ميدهد که فشارهاي رواني، اجتماعي و اقتصادي ناشي از کروناويروس با افزايش نشانگان قلب شکسته ارتباط دارد. نخستينبار دانشمندان ژاپني در سال1990 ميلادي سندرم تاکاتسوبو را شناسايي کردند، ولي دلايل آن بهطورکامل مشخص نبود. پزشکان معتقدند واکنش فرد به يک رويداد استرسزاي غيرمنتظره ميتواند باعث آزادشدن هورمونهاي استرس شده که بهطورموقت توانايي قلب براي پمپاژکردن را کاهش ميدهد و اين امر باعث ميشود که قلب نتواند بهصورت موثر عمل کرده و دچار بينظمي ميشود. تهيهکنندگان اين تحقيق تاکيد دارند که ارتباط بين کارديوميوپاتي و افزايش سطح استرس و اضطراب ثابت شده است و فشاررواني، اجتماعي و اقتصادي ناشي از همهگيري بدون دخالت مستقيم ابتلا به ويروس يا تبعات آن احتمالا عواملي هستند که باعث افزايش موارد کارديوميوپاتي استرس ميشود. اين نتايج با آزمايشات منفي کوويد19 در همه بيماران مبتلا به کارديوميوپاتي استرس در گروه بيماران هدف اين تحقيق تاييد شد. البته محققان مربوطه بر محدود بودن دامنه تحقيقات خود با توجه به اين مطالعه روي بيماراني از اوهايوي شمالي انجام شده است، تاکيد کردهاند. آنها ميگويند نتايج مربوطه را بايد با احتياط بيشتري در رابطه با ديگر کشورها يا ايالتهاي آمريکا تفسير کرد و به تحقيقات بيشتري درباره ارتباط بين کوويد19 با موارد استرس ناشي از کارديوميوپاتي نياز هست. تدروس آدهانوم، دبير کل سازمان جهاني بهداشت در گزارشي به سازمان ملل نوشت: «تاثير همهپرسي بر سلامات رواني مردم بهشدت نگرانکننده است. انزواي اجتماعي، ترس از سرايت بيماري، از دستدادن اعضاي خانواده با استرس ناشي از بيکاري و از دستدادن درآمد همراه است».