قهر مردم با صندوق تاثير منفی دارد
آرمان ملي- حميد شجاعي: از ماهها پيش مشخص بود که با روي کار آمدن مجلس يازدهم چگونه روابطي ميان دولت و مجلس حاکم خواهد بود. دلواپسان با رويکردهاي متصلب و بسته خود شمشير را عليه دولت از رو بستند و نشان دادند که نبايد از آنها توقع هيچگونه تعاملي با دولت داشت. مويد اين سخن نيز برخورد يکشنبه نمايندگان با وزير امور خارجه بود که از هيچگونه هجمه، اهانت و تخريب خودداري نکردند. گرچه اين انتظار ميرود که با کليد خوردن طرح سوال از رئيسجمهور نيز به اين ورطه بکشانند تا همچون ظريف از او پذيرايي کنند. براي بررسي روابط دولت و مجلس، تخريب وزير امور خارجه و اهداف طرح سوال از رئيسجمهور «آرمان ملي» با سيد مصطفي هاشميطبا فعال سياسي و معاون رئيسجمهور در دولت سازندگي به گفتوگو پرداخته است که ميخوانيد.
با توجه به اتفاقات اخير حضور وزير خارجه در مجلس و تشنجات بهوجودآمده رويکرد نمايندگان مجلس نسبت به وزرا و مجموعه دولت را چگونه ارزيابي ميکنيد؟
مجلسنشينان از ابتدا هم همين حرفها را ميزدند و هيچوقت نگفتند که ما راهحل براي مشکلات کشور داريم. خيلي از اين افراد مذاکرات برجام و موفقيتهايي را که در همان موقع بهدست آمده بود به دولت تبريک ميگفتند. هماکنون رفرنسها موجود است که خيلي از افراد مذاکرات و هم نتايج بهدستآمده را تاييد ميکردند. منتها براي اثبات خود ميخواهند مقابله کنند. يعني برخي افرادي که در مجلساند به جاي اينکه راهحل بدهند و بتوانند معقول فکر کنند، منطق داشته باشند، شرايط اقتصادي کشور و آنچه ما انجام ميدهيم در کشور را درک کنند و بر اساس آن برنامه دهند براي اثبات خود به ديگري حمله ميکنند. اين روش درستي نيست. هر چند از لحاظ اخلاقي، انساني و اسلامي و اينها بحث ديگري است. امام و مقام معظم رهبري نيز فرمودند که در مجلس بايد بحث و گفتوگو و منطق وجود داشته باشد و اگر فقط اهانت و توهين باشد مجلس جاي اين حرفها نيست. آنچه در شخصيت و وجود آقاي ظريف است را همه ميدانند، تاييد کردند و همه بارها گفتند و تحسين کردند و نتايج برجام را در همان موقع پيروزي بزرگي براي ايران خواندند. حتي خود آقاي جان بولتون در يادداشتها و خاطراتش ميگويد که همه برجام براي ايران بود. بنابراين ما خواستيم اين موافقتنامهاي که به ضرر ماست را تغيير دهيم. بنابراين خورشيد را نميتوان پوشاند. ضمن اينکه احيانا ممکن است اشتباهي هم در اين کار وجود داشته باشد.
کارکرد مجلس برنامهريزي و ريلگذاري براي دولت است پس چرا نمايندگان به جاي راهکار دادن به دولت صرفا هجمه و انتقاد ميکنند؟
الان مجلس اگر درايت، عقل و فهم سياسي و اقتصادي داشته باشد بايد راهحل پيدا کند. مجلس قانونگذار است و بايد بگويد آقاي روحاني شما اين کارها را انجام دهيد. دولت که نميتواند از خود چيزي دربياورد. دولت درحقيقت کارگزار مجلس است. مجلس ميتواند هر قانوني را که لازم است بگذراند و آن قانون را به دولت ابلاغ کند. يکي از نمايندهها گفته بود که ما نميدانيم چگونه به روي موکلهاي خود نگاه کنيم، در شرايطي که قيمت ارز به 22هزار تومان و سکه 10ميليون تومان رسيده است. خب نمايندگان مجلس که افراد بيمسئوليتي نيستند؛ نمايندگان افرادي هستند که حرفشان فصلالخطاب است و دولت نيز موظف است آنچه را آنها تصويب کردند مورد اجرا بگذارد. منتها اين به اجرا گذاشتن به اين شرط است که مصوبات مجلس عملياتي باشد نه شعاري. مثلا فرض کنيد مجلس قانوني تصويب کند که دولت موظف است نرخ ارز را به 3هزار تومان برساند. اين که راهحل نشد اين دستور است. مجلس بايد راهحل پيدا کند طراحي کند. کميسيونهاي مختلف در مجلس مثل کميسيون صنعت، کشاورزي و... براي چيست؟ منتخبين مردم بايد راهحل پيدا کنند و ارائه دهند. هر چند به نظر من چون اصلا نميتوانند هيچ راهحلي ارائه دهند بنابراين تثبيت وضع خود را در تهاجم و دشنام به دولت، رئيسجمهور و آقاي ظريف ميبينند. ضمن اينکه من مخالف انتقاد از دولت نيستم و ممکن است که در بسياري از کارهاي دولت اشتباه وجود داشته باشد. هماکنون در پاساژ فردوسي به مردم ارز ميفروشند که من نميفهمم به چه معني است. مردم نيز در صفهاي طولاني هجوم ميبرند که ارز با قيمتهاي روز بخرند. البته دولت نيز بيپول است و مجبور است ارزهاي خود را بفروشد. به نظر من مجلس اگر ميخواهد کاري انجام دهد بايد راهحل قانوني پيدا کند، به دولت ارائه کند تا دولت نيز بر آن اساس اقدام کند.
مجلس يازدهم با وعدههاي فراوان اقتصادي مثل بهبود وضع معيشت مردم، اصلاح ساختار اقتصاد و... تشکيل شد اما در عملکرد يکماهه چنين مسائلي مشاهده نشد؛ اساسا ميتوان اين روند را صرفا وعدههايي زيبا براي حضور اصولگرايان در مجلس دانست؟
طبيعي است که وقتي مجلس و افراد سياسي ميشوند و ميخواهند هميشه حريفان را منکوب کنند اين کاملا مغاير تفکر اسلامي است. بلکه مجبور ميشوند همه چيز بگويند. تهمت بزنند، دروغ بگويند و وعدههاي دروغ بدهند. کما اينکه برخي از مسئولان ما وعدههاي بيخود به مردم دادند. فرقي هم نميکند تقريبا همه روساي جمهور وعدهايي دادند که عملا نتوانستند انجام دهند. برخي ممکن است فکر ميکردند که ميشده و برخي ميدانستند نميشود و وعده دادند. اولي بد است چون با جهل همراه است و دومي نکوهيده است چون با دروغ همراه است. بنابراين اين مباحث و حرفها همه سياسي است.
از ديدگاه شما در شرايط فعلي تحريم، کرونا و وضعيت بد اقتصادي پروژه سوال از رئيسجمهور مشکلي را حل ميکند؟
به نظر من نبايد دنبال مصلحت بگرديم. سوال از رئيسجمهور در هر مقطعي هيچ اشکالي ندارد و رئيسجمهور بايد خود را در معرض انتقادات قرار داده و براي مردم توضيح دهد. منتها اهداف کساني که سوال ميکنند اين نيست که جواب بشنوند. وقتي رئيسجمهور به مجلس برود آنقدر سروصدا ميکنند که اصلا کسي نميفهمد چه چيزي گفته ميشود. وقتي يک نفر در هنگام صحبت داد و بيداد ميکند يعني نميخواهد گوشکند. هدف اينها اين است که رئيسجمهور را به مجلس کشيده و به او فحش دهند. دوست دارند رودررو آقاي روحاني را از لحاظ کلامي مضروب کنند.
