روشهای درمان «همانژیوم کبدی»
همانژيوم کبدي، رايجترين نوع تومورکبدي است. اين ضايعات کلافههاي عروقي خوشخيم هستند که دراثر تجمع غيرطبيعي عروق بهوجود ميآيند. همانژيوم کبدي در برخي موارد ممکن است از زمان تولد وجود داشته باشد، اما ميتواند در هر مرحلهاي از زندگي فرد نيز ايجاد شود. علت دقيق همانژيوم کبدي هنوز مشخص نشده است و در اکثرموارد بهطور اتفاقي کشفشده و نياز به درمان ندارد. همانژيومهاي کبدي اغلب منفرد بوده و اندازه کوچکتر از 5سانتيمتر داشته و در لوب راست کبدي قرار دارند. در بيشتر افراد مبتلا، توده حاصل از همانژيوم کبدي، هرگز رشد نخواهد کرد و هرگز هيچ علائم و نشانهاي را بروز نميدهد، اما در تعداد کمي از افراد، همانژيوم کبدي رشد ميکند و موجب بروز عوارض شده که نياز به درمان دارد. همانژيومها معمولا کوچک و بدون علامت هستند و افراد مبتلا بهندرت دچار علائم ميشوند، اما اگر يک همانژيوم بزرگتر از 4سانتيمتر باشد، ممکن است علائمي مانند درد (عمدتا در قسمت فوقاني سمت راست شکم)، نفخ، تهوع، بياشتهايي، احساس پري پس از غذاخوردن را ايجاد کند. سن، جنسيت، بارداري و مصرف استروژن از جمله عوامل پرخطري هستند که موجب ايجاد همانژيوم کبدي ميشوند. همانژيوم در کبد ميتواند در هر سني تشخيص داده شود. اگر همانژيوم بهراحتي از کبد جدا شود، پزشک جراحي را براي برداشتن توده توصيه ميکند. «متوقفکردن جريان خون به همانژيوم» از ديگر روشهاي درماني همانژيوم است. اکنون دو راه براي متوقفکردن جريان خون اين توده وجود دارد. 1ـ بستن شريان اصلي (بستن شريان کبدي) يا تزريق دارو به داخل شريان منتهي ميشود. اين درمان به بافت سالم کبد آسيبي نميرساند، زيرا کبد ميتواند خون را از ديگر رگهاي اطراف خود جذب کند. امبوليزاسيون کبد تحت هدايت آنژيوگرافي و با بيحسي موضعي انجام ميشود. پس از تزريق ماده حاجب و تاييد محل همانژيوم، مواد مسدودکننده به داخل شريان همانژيوم تزريق شده و همواره با تصويربرداري مراحل انجام عمل چک ميشود. امبوليزاسيون همانژيوم کبد بدون برش جراحي و فقط با ايجاد يک شکاف چند ميليمتري روي کشاله ران انجام ميشود و بعداز گذشت مدت زمان کوتاهي آثاري از شکاف باقي نميماند و نسبت به جراحي مزاياي قابل توجهي دارد. مزاياي امبوليزاسيون شامل عدم نياز به بيهوشي، بازگشت سريع بيمار به زندگي عادي، عود کمتر و خونريزي و عوارض کمتر در مقايسه با جراحي است. 2ـ از روشهاي ديگر درمان تومورهاي کبدي تزريق موادسوزاننده اسکلروزان بهصورت مستقيم از راه پوست به داخل تومور است. از مزاياي اين روش امکان رساندن داروها به ناحيه موردنظر بدون عوارض است.
