دیگر نقش معتاد بازی نمی‌کنم

رضا امامي بازيگر سريال «پرگار» درباره فضاي سريال‌هاي تلويزيوني بيان کرد که مخاطبان تلويزيون را به سريال‌هاي بزن‌دررويي و پرهياهو عادت داده‌اند. رضا امامي بازيگر درباره حضورش در سريال «پرگار» که اين شب‌ها به کارگرداني شهرام شاه‌حسيني روي آنتن مي‌رود، بيان کرد: بازخورد خوبي از حضورم در اين سريال داشتم. البته برخي مي‌گويند فضاي کار غم‌انگيز است؛ ولي در نهايت قصه کشش‌وجذابيتي داشته که آن را پسنديده بودند. وي که اولين حضورش در سريال‌هاي تلويزيوني به «خط‌قرمز» بازمي‌گردد، عنوان کرد: اولين کار تصويري من سريال «خط‌قرمز» بود که نقش يک معتاد البته متفاوت با کليشه‌ها را داشتم. بعداز آن فاصله‌اي در کارهايم افتاد، چون پس از آن سريال نقش‌هاي مشابه به من پيشنهاد مي‌دادند. يکبار ديگر نقش معتاد را در سريال «رسم شيدايي» بازي کردم و بعداز آن ديگر تصميم گرفتم چنين نقشي کار نکنم. امامي که در اين سال‌ها بيشتر به کارهاي تئاتري مشغول بوده است، عنوان کرد: ورود من به عرصه هنر با تئاتر و با کارگاه‌هاي دکترعلي رفيعي بود و با شهرام حقيقت‌دوست باهم در آن گروه کار کرديم و بعداز «خط‌قرمز» با گروهي تئاتري به سرپرستي داوود دانشور آشنا شدم که نگاه مرا به بازيگري تغيير داد. وي اضافه کرد: در اين سال‌ها هم نخواستم فقط به قيمت ديده‌شدن در سريال کار کنم و براي همين بيشتر در تئاتر حضور داشتم. مي‌توان گفت در اين سال‌ها حدود 20تئاتر روي صحنه داشتم. بازيگر سريال «پرگار» درباره ديده‌شدن روي صحنه تئاتر و در تلويزيون عنوان کرد: تلويزيون و کار تصوير مخاطب بيشتري دارد و شما با مخاطب ميليوني طرف هستيد در جامعه تئاتر با سالن‌هاي کوچک و با مخاطب محدودتري طرف هستيد، ولي وقتي از طريق يک شبکه سراسري ديده مي‌شويد، خيلي متفاوت است. وي که در سريال «رنگ شک» به کارگرداني فريبرز عرب‌نيا نقش يک پليس را ايفا کرده بود، گفت: شهرام شاه‌حسيني بازي من در اين سريال را ديد و بعد براي حضور در «همه چيز آنجاست» دعوت کرد که آنجا هم نقش پليس را داشتم و همين همکاري باعث شد در سريال اخير خود «پرگار» نقش ديگري به من پيشنهاد بدهد. اين بازيگر درباره فضاسازي‌هاي سريال «پرگار» و ريتم کندي که قصه‌ها و اطلاعات را به مخاطب منتقل مي‌کرد، يادآور شد: درست است که آدم‌ها در زمان حاضر، سرعت پيدا کرده‌اند و حتي در زمينه فيلم و سريال هرکسي مي‌تواند هر سريالي را سرچ کند و ببيند، اما يک نکته هم وجود دارد که فکر مي‌کنم ما آدم‌ها هم اين روزها بي‌حوصله شده‌ايم. حتي در شبکه‌هاي اجتماعي هم اگر متني بلندتر باشد، حوصله خواندنش را نداريم. در حد جوک‌هاي کوتاه علاقه به خواندن و ديدن داريم. وي اضافه کرد: فکر مي‌کنم اوايل سريال با توجه به مشکلاتي که جامعه دارد و بيماري کرونا، تماشاگر کمي کم‌حوصله بود، ولي وقتي چند قسمت جلوتر رفت نگاه مخاطب تغيير کرد. بخشي از اين ذائقه هم برمي‌گردد به خوراکي که در اين سال‌ها به مخاطب داده‌ايم که او را به سريال‌هاي «بزن‌دررويي» يا کارهاي پرهياهو عادت داده‌ايم. سريال «پرگار» نوعي سکوت داشت و مخاطب با سريال‌هايي که در اين سال‌ها ديده به سکوت عادت نکرده است. امامي در پايان اظهارکرد: مديران و مسئولان سينما دنبال همين هستند که روند سريال‌سازي به آن سمت برود و به وجهه هنري و کيفيت هنري کار توجه نمي‌شود.