يک روانشناس معتقد است، اعتياد به عنوان يک آسيب اجتماعي افزون بر صدمات فراواني که به فرد معتاد تحميل ميکند، قادر است ساختار يک خانواده را از هم بپاشاند. عطاءا... محمدي درخصوص علل اعتياد به مواد مخدر و آسيبهاي ناشي از اين وابستگي اظهار داشت: عوامل متعددي همچون خانوادگي، رواني، اجتماعي و فرهنگي در بروز اعتياد اثرگذار است. وي افزود: به عنوان مثال حضور يک معتاد در خانواده به طور حتم بر بروز اعتياد ساير اعضا اثر ميگذارد. محمدي همچنين با بيان اينکه علل سوءمصرف مواد مخدر در سنين متعدد متفاوت است، گفت: تجربه مصرف مواد مخدر در سنين کودکي به دليل کنجکاوي انجام ميپذيرد و اين تجربه در سنين کودکي به يک عامل پرخطر براي آينده بدل ميشود. وي تصريح کرد: دوستان و همسالان معتاد به مواد مخدر و همچنين حضور در محلات پرخطر هم در سوءمصرف مواد دخاني تاثيرگذار است. اين روانشناس مرکز مشاوره دانشگاه تهران ادامه داد: سهولت دسترسي به مواد مخدر نيز يکي از مهمترين عوامل بروز اعتياد در يک جامعه است؛ اين امر که در محلات پرخطر نيز بيش از ديگر مناطق احساس ميشود، بيشک مصرف مواد را افزايش ميدهد. محمدي تاکيد کرد: اعتياد به عنوان يک آسيب اجتماعي که براي اعضاي خانواده نيز با پيامدهاي جبران ناپذيري به همراه دارد، گاه اشتغال معتاد و درآمدهاي اقتصادي خانواده را نيز با خطر روبهرو ميکند. وي افزود: اين مساله که با تمرکز معتاد بر تهيه مواد اعتيادآور تامين مايحتاج اوليه و نيازهاي عاطفي و رواني خانواده را نيز تحت تاثير قرار ميدهد، گاه تعارض، کشمکش و نزاع را نيز در خانواده افزايش ميدهد.
تنبيه بدني؛ از آسيبهاي اساسي والدين معتاد
عضو پيشين کانون اصلاح و تربيت يادآور شد: تنبيه بدني و غفلت از فرزندان نيز از آسيبهاي اساسي والدين معتاد به شمار ميرود؛ اين غفلت که ارتباطات و تعاملات با خانواده را نيز سرد و بيروح ميکند، گاه سبب رفتارهاي خصمانه و پرخاشگرانه ميشود. محمدي همچنين در خصوص برخورد خانواده، نزديکان و جامعه با يک معتاد اظهار داشت: فرد معتاد يک بيمار محسوب ميشود و بر اين اساس خانواده و نزديکان بايد وي را به سمت کاهش رفتارهاي پرخطر سوق دهند. وي خاطرنشان کرد: مراجعه به مراکز بهداشت و درمان و تعامل با مراکز ترک اعتياد با هدف کاهش مصارف پرخطر مواد اعتيادآور به طور حتم در ترک اعتياد اثربخش است. محمدي درخصوص راهکارهاي کاهش، درمان و همچنين پيشگيري از اين آسيب اجتماعي گفت: در مبحث پيشگيري از اعتياد بايد به سياستهاي بهداشت و درمان يک کشور، مشکلات اجتماعي، بحرانهاي اقتصادي و... توجه شود.وي افزود: کاهش و رفع معضل بيکاري، آسيبهاي رواني و همچنين آموزش از دوران کودکي در مهدکودکها و مدارس مقاطع ابتدايي (متناسب با سن کودک) يک راهکار موثر در جلوگيري از اعتياد يک جامعه است. محمدي ادامه داد: مطابق با آمار رسمي کشور نزديک به سه ميليون نفر در جامعه ايران با معضل اعتياد دست و پنجه نرم ميکنند و اين امر حاکي از اهميت مبحث اعتياد است؛ براين اساس يک موسسه (انستيتو) مرکز آموزشي براي تربيت و پرورش متخصصين آشنا با مباحث پيشگيري و درمان اعتياد و همچنين سياست و فرهنگ يک کشور ضروري است.