سيامک اطلسي گفت: آقاي «کشاورز» استادي بود که در بسياري از فيلمها و در تئاتر و تلويزيون بازيهاي درخشاني داشت و در واقعيت و به لحاظ شخصيتي فردي مصمم، انساني شريف و خونسرد بود که بازيگري همتاي او نميآيد. اين بازيگر سينما و تلويزيون که سابقه حضور در کنار مرحوم کشاورز در تلويزيون را دارد، بيان کرد: آقاي کشاورز استاد مسلم بازيگري بود که از بين ما رفت. من خاطرات زيادي از سريال پدرسالار با اين هنرمند دارم و حقيقتا بازيگري را در کنار او تجربه کردم و چيزهاي زيادي از او ياد گرفتم. وي افزود: آقاي کشاورز استادي بود که در بسياري از فيلمها و در تئاتر و تلويزيون بازيهاي درخشاني داشت؛ در واقعيت و بهلحاظ شخصيتي آدمي مصمم، انساني شريف و خونسرد بود که بازيگري همتاي او نميآيد. اطلسي در اشاره به آنچه از کشاورز در بازيگري آموخته است، بيان کرد: دقت در کار، توأم با خونسردي و درعينحال انسانبودن، براي من در جنس بازيگري او برجسته بود. نقش را ايفا ميکرد و بهدرستي درميآورد بهطوريکه در خاطرهها ميماند؛ مرحوم کشاورز انساني بسيار ساکت و تأملبرانگيز بود. کساني که در کنار ايشان کار ميکردند، آن کاري که بايد را انجام ميدادند، چراکه کشاورز بر کارشان تسلط داشت، نقش را حفظ ميکرد و به آن اهميت ميداد و بازيگران جواني که اين خصائل رفتاري را ميديدند، واقعا از ايشان ياد ميگرفتند و در کنار ايشان کار کردن برايشان تجربه بود. بازيگر نقش «مصطفي» (برادر اسدا...خان) در سريال پدرسالار درمورد حال و هواي بازي در اين سريال در کنار محمدعلي کشاورز خاطرنشان کرد: آن سريال براي تمام ما بازيگران يک تجربه زندگي بود چرا که در کنار آقاي کشاورز سعي ميکرديم تا واقعيتها را ارائه بدهيم؛ يعني تلاش ميکرديم تا نقشي که نوشتهشده بود را يکي بهتر از ديگري ارائه و ايفا کنيم. چراکه خود آقاي کشاورز حضور داشت و ما هم تحتتاثير بازي او تلاش ميکرديم بهترين بازي خودمان را ارائه دهيم. اين آدمها (محمدعلي کشاورز، جمشيد مشايخي، عزتا... انتظامي، داوود رشيدي و علي نصيريان) ازنظر بازيگري و ارائة نقش در تئاتر، سينما و تلويزيون سنگ تمام گذاشتند؛ يعني تکرار نميشوند و کسي جاي آنان را نميگيرد و در ذهنها ماندگار هستند. اينکه بازيگري بتواند اين ماندگاري را در اذهان ايجاد کند، استاد تلقي ميشود و استاد کشاورز يکي از اين بازيگراني بود که اين اثرگذاري را بر ذهنها گذاشت. اطلسي در تشريح علت اثرگذاري کشاورز و همنسلان وي (جمشيد مشايخي، عزتا... انتظامي، داوود رشيدي و علي نصيريان) در سينما، تئاتر و تلويزيون تاکيد کرد: فيلمهايي که شما از اين آدمها ميبينيد که بهصورتي درميآمدند که بر دل مينشستند، نتيجه علاقه و حسي بود که اين آدمها در ايفاي نقششان گذاشته بودند. زمان در کار اين نسل مطرح نبود يعني عجلهاي نداشتند؛ فيلم 24 فريم بود و وقتي فيلم را ميگرفتند، خود خودش بود يعني اگر صحنهاي خراب ميشد از اول فيلم ميگرفتند. امروز در سينما زمان مطرح است و ميخواهند سريع کار و بازي را از بازيگر بگيرند که به فيلم بچسبانند و هرجايي که خراب ميشود، ازآنجا به بعد را ميگيرند. درحاليکه در دوره قبل اينگونه نبود. وي ادامه داد:آن زمان ديالوگ که نوشته ميشد، حفظ و ادا ميشد؛ يعني بازيگران آن شخصيت فيلمنامه را بازي ميکردند؛ درنتيجه بازيها دلنشين بود به دل مخاطب مينشست و در خاطرات باقي ميماند. امروز اينگونه نيست، کار ديجيتال و بگير و برو شده و کيفيت متاسفانه مانند قبل نيست. ديالوگها را ميخوانند و ميگذرند. درنتيجه بازيگران و کارهاي آن دوره تکرار نميشوند.