3 عامل اصلي مقابله با کرونا
روانشناس و مشاوه خانواده ماسکزدن، شستوشوي مداوم دستها و توجه به بهداشت روان را 3 عامل اصلي مبارزه با کرونا برشمرد. ديبا مبين روانشناس و مشاور خانواده در گفتوگو با فارس، درباره اضطراب ناشي از کرونا اظهارکرد: بهدنبال هشدار مسئولان وزارت بهداشت درخصوص احتمال اوجگيري کرونا در پاييز و زمستان امسال، جامعه نيز بايد خود را براي اضطراب فراگير آماده کند، چراکه با قرنطينه مجدد خانگي ميزان اصطکاک در بين افراد خانواده، تنشهاي زوجين، ترس و نگراني از ابتلا به بيماري افزايش مييابد و اين مساله باعث بروز مشکلات روحي و رواني خواهد شد. وي تصريح کرد: تجربه قرنطينه در اسفند و فروردين نشان داد که مردم نيازمند فراگيري مهارتهاي فردي، بهخصوص در حوزه کنترل خشم، نگراني و هيجانات هستند و احتمال در خانه ماندن مجدد باعث پايينترآمدن آستانه تحمل و شدت يافتن اضطراب فراگير خواهد شد. وي با بيان اينکه زنان بيش از مردان نيازمند آمادگي رواني در ماههاي آتي هستند، افزود: به شکل طبيعي زنان بهدليل نگرانيهاي مضاعف، بيش از سايرين در معرض اضطراب فراگير هستند و اگر از امروز به آن توجه نشود، افزايش افسردگي و وسواس را در جامعه شاهد خواهيم بود، چرا که اين اختلالات ناشي از نگرانيها و دلهرههاي طولاني مدت است. مبين ادامه داد: مهمترين مهارت در قرنطينههاي خانگي مساله تابآوري است، زوجين بهدليل حضور طولاني مدت در کنار يکديگر و تغيير سبک زندگي بايد آموزش ببيند که آستانه تحمل و سازگاري خود را در برابر هرگونه اصطکاک بالا ببرند، آنچه مسلم است، شرايط متفاوت نيازمند آموزشهاي جديد است و از آنجايي که اين روزها به مساله بهداشت جسمي بيش از بهداشت رواني پرداخته شده زمان آن رسيده تا به سلامت روان در شرايط کرونا بيش از پيش پرداخته شود. اين روانشناس اضافه کرد: براي مقابله با کرونا فقط رعايت بهداشت فردي نظير ماسکزدن و شستوشوي مداوم دستها کافي نيست، بلکه بهداشت رواني نيز براي مقابله با کرونا لازم است، اين بيماري باعث شده تا تکانشها و فشارهاي رواني متعددي براي مردم پديد آيد و بايد قبول کنيم که در روزهايي که مردم براي حفظ سلامت خود در قرنطينه و انزواي خانگي بودند ذهن و روان آنها تحت فشار عصبي فراواني بود که بايد در دوران پساکرونا به آن توجه شود. مبين خاطرنشان کرد: آنچه مسلم است، بسياري از افراد سيگنالهاي احساسي و مشکلات روحي را جدي نميگيرند و تصور ميکنند اين وضعيت خود به خود بهبود پيدا مي کند درحالي که به هيچ وجه اينچنين نيست، چراکه اگر بهداشت رواني و مشکلات روحي درمان نشود، اين مشکلات پس از مدتي درغالب اختلال بروز ميکند که روند درمان آنها طولانيتر و ريشهايتر خواهد بود.
